MTM - Music for Robots

Door verleemen op zaterdag 10 januari 2015 19:45 - Reacties (3)
Categorie: -, Views: 3.754

http://i61.tinypic.com/15chuo2.jpg
http://open.spotify.com/track/2ho7WzVugMG3zov3gTpQTp
Tone tales of tomorrow - van de lp Music for robots, nu ook op spotify!

Welkom in de wereld van de informatieovervloed. We leven in een wereld waar zo'n beetje alles wat je kunt bedenken te vinden is, van theezakjesverzamelaars tot mensen die in pluche knuffeldierpakken rondlopen, als je het zoekt kun je het tegenwoordig vinden. En als je het gevonden hebt blijkt er een zee aan informatie te bestaan over dat rare obscure thema waarvan je altijd dacht dat je de enige op de wereld was die daarin geÔnteresseerd was. Het is een zegen en een vloek tegelijk. Een zegen, omdat je het kunt vinden en een vloek omdat het allemaal zo vanzelfsprekend is dat het speciale er vanaf is.

Vroeger was dat heel anders, soms deed je jaren om ergens iets over te vinden, of je vond het gewoonweg niet. Daardoor waren de wat obscure zaken heel speciaal. Zo was ik vroeger nogal gefascineerd door de Duitse band Kraftwerk. Iedereen kende Kraftwerk wel van hun hit Autobahn, maar daar hield het dan mee op. Wie ze waren, wat ze nog meer gemaakt hadden wist eigenlijk niemand, mede door toedoen van Kraftwerk zelf die het contact met de buitenwereld op een afstandje hielden, zo ver dat ze zelfs geen telefoon hadden zodat interviewers en andere artiesten geen contact met ze konden opnemen. Heel bewust creŽerden ze op die manier een cultus om zich heen van geheimzinnigheid.

Ik was jarenlang de enige persoon op de wereld die Kraftwerk kende en ik had niemand waarmee ik mijn passie kon delen. Er was gewoon niets over te vinden, en mede daardoor was kraftwerk een van die bandjes van vroeger, met dat ene rare hitje.

Dat veranderde op slag toen ik rond 1991 mijn eerste modem voor mijn Amiga computer, een 9600 baud tornado modem kocht en daarmee op de voorloper van het world wide web, de zogenaamde BBSen terecht kwam. Een BBS ( kort voor bulletin board system ) was een computer waar je naar kon bellen. Niet een computer in een netwerk, maar gewoon eentje ergens in nederland die met een telefoonlijn verbonden was en bij veel van die systemen kon er maar 1 persoon tegelijk inloggen. Het waren computers van universiteiten en verenigingen maar ook van mensen die dat als een hobby runden en ze functioneerden als nieuwsgroepen waar je op allerhande fora over bepaalde themas kon discusieren. Je belde in met een terminal programma haalde het nieuws op, dan hing je op zodat iemand anders in het land ook kon inbellen. Je las alles, schreef eventueel een antwoord, dan belde je weer in waarna jou berichten op het bbs werden geplaatst enzovoorts.

Je kon ook bestanden up en downloaden maar dat ging rete traag. Ik weet nog dat ik een keer een animatie van 1 MB heb proberen te uploaden. Dat duurde dus meer dan een uur en nog geen 5 minuten voor ie binnen was had mijn vader de telefoon opgenomen en verbrak dus de verbinding waardoor het bestand niet aankwam. Het werd natuurlijk een verslaving en vrij snel had ik mijn eerste telefoonrekening van 500 gulden bij elkaar gemodemd:)

Binnen een week had ik op een van die BBsen de Kraftwerk nieuwsgroep gevonden en van de ene dag op de andere veranderde mijn jarenlange isolatie in een wereld waar tientallen mensen mijn passie deelden, ik maakte vrienden, maar ik vond ook eindelijk die hele obscure interviews die in die hele zeldzame gevallen wel waren gemaakt en die ergens in een fanblaadje in noorwegen waren gepubliceerd en door een fan in het engels waren vertaald. Een complete bibliotheek met artikelen en fotos stond tot mijn beschikking, als of ik de doos van pandora had opengerukt.

Maar nog steeds bleef er die zoektocht naar materiaal dat heel moeilijk te verkrijgen was. Bijvoorbeeld bootleg video's van optredens. Via via kreeg je te horen dat iemand daar banden van had en dan via een vriend, die weer een vriend kende kwam je in contact met die persoon waar je dan mee afsprak om dan na een jaar op een festivalletje een kopietje voor 60 gulden te kopen op een manier alsof je coke bij de dealer kocht. En dan had je een zesde generatie kopie, kut beeld, vage kleuren, nauwelijks detail, dof geluid maar dat je als een ware trofee mee naar huis nam en wel 500 keer bekeek om te bestuderen wat zich daar op dat podium met 12 meter aan synthesizerapparatuur afspeelde. Het zelfde gold voor de interviews die je op de bbsen vond, die las je wel 30 keer. Je was echt blij als je zoiets vond.

Tegenwoordig is dat heel anders. Zelfs de meest obscure dingen vind je vrij snel op youtube. Er waren verhalen waar de computers van kraftwerk vast liepen en de hele set zelfstandig werd. Er ging het gerucht dat iemand op die BBsen daar zelfs een opname van had maar die daar heel geheimzinnig over deed en die dat zeker niet prijs gaf juist omdat het daarmee een uiterst waardevol bezit was, als een soort diamant die angstig in je kluis bewaart. We wisten zelfs niet eens of het echt waar was.

Tegenwoordig ga je gewoon naar google en zoek je t op. Binnen vijf minuten had ik al iets gevonden, bij het concert in Osnabruck in 1992 loopt de boel bij Kraftwerk vast. Filmpjes vond ik niet zo snel maar nu omdat er enkele honderden filmpjes van Kraftwerk te vinden zijn. Maar als ik even moeite ga doen kom ik m vast wel tegen.

Mede door die overdaad aan informatie, er hoeft maar 1 persoon op de wereld iets op het net gezet te hebben en ik kan er al bij, is die obsessie voor Kraftwerk ondertussen wel een beetje geluwd. Ondertussen heb ik al foto's van een van hun best bewaarde geheimen, de apparatuur waarop ze spelen. Het was gewoon een kwestie van tijd tot een diehard fan in de pauze met z'n mobiel in de buurt kwam. Ondertussen heb ik gewoon de zelfde vocoder op mijn computer draaien.

http://i60.tinypic.com/wvwhnc.jpg
Voila, de consoles met controllers van de leden van Kraftwerk

Je kunt alles wel vinden, maar nu met die overdaad is het allemaal niet zo speciaal meer als je iets vindt. Een ander probleem is dat je vaak interessantere dingen vindt dan waar je naar op zoek was of erger dat als je specifiek gaat zoeken dat filmpje ondergesneeuwd is geraakt. Van totaal onverkrijgbaar is het nu veranderd in een naald in een hooiberg.

Een van die naalden is iets vergelijkbaars met die obsessie met Kraftwerk en toch iets anders waar ik in die overvloed op het net toch nog mooi 4 jaar mee bezig ben geweest met zoeken. Ik las vroeger veel science fiction, en omdat ik alles 2 de hands kocht ook veel pulp sf zoals Perry Rhodan, maar ook de Amerikaanse horror en sf striptijdschriften als 1984, heavy metal en Creepy waar vroeger de bakken door overproductie vol lagen. In dat soort pulptijdschriften stonden naast de strips en verhalen van die fantastische obscure advertenties.

Je kent ze vast wel. Allemaal postorderartikelen, van x-raybrillen waar je mee door kleren kon kijken, groeisetjes van vleesetende planten, modellen van monsters en super 8 films die speciaal door die postorderbedrijven waren gemaakt. Hele vage sf en horror dat je bestelde door postzegels op te sturen en waar je dan maanden op mocht wachten. Het meeste kon ik niet eens bestellen omdat het Amerikaanse tijdschriften van een paar jaar oud waren. Ik heb in die tijd ook niks gekocht maar het fascineerde me enorm. Afgezien van die super 8 films waren er ook langspeelplaten vol met mysterieuze opnames van geesten, martelkamers, robots en wezens uit de toekomst.

http://i58.tinypic.com/2mn4rx3.jpg

Het zijn platen en films die nooit de bioscoop of de muziekwinkel gehaald hebben, die je alleen daar, bij dat zwart wit in slechte druk afgebeelde advertenties in die pulpbladen kon bestellen.
Het waren geen hoorspelen, daarvan is genoeg te vinden, maar juist een hele duistere nichemarkt.

Tegen de tijd dat iedereen internet had en youtube een beetje begon te lopen had ik die tijdschriften allang niet meer. Na een tijdje ga je andere dingen doen, je verhuisd. Ik weer niet waar ze liggen maar die nieuwschierigheid van wat er in die films gebeurde en wat er op die vage lp's stond is gebleven, en een paar jaar geleden ben ik er naar op zoek gegaan, en, ik kon er helemaal niks over vinden.

Het probleem was dat ik geen titels wist, hoe je dat soort platen moest noemen, waar je ze kon bestellen en wie het uitgeven had. Alleen een soort ongeveer. Soms kom je maar niet op de juiste term. Er moesten toch wel freaks zijn die dat soort dingen verzamelden? Is het novelty? Ja misschien. Maar als je naar novelty sci fi records zoekt kom je alleen maar liedjes tegen zoals Spock sings, of docktering the tardis. Als je naar sci-fi muziek zoekt kom je alleen maar synthesizer muziek van vangelis en Jean michel jarre tegen. Misschien was internet wel groot, maar nog niet zo groot dat ze alles al gearchiveerd hadden. Hoe dan ook, plotseling kwam ik op t idee om Creepy ad in de images zoekterm in te tikken en werd onthaald door honderden pagina's strips met ja hoor, heel af en toe een verdwaalde advertentiepagina met die vage postorder artikelen. En zo via via, door naar de websites te gaan, en comments van bloglezers kwam ik echt na jaren speuren mijn eerste novelty horror record tegen: de Horror 7 inch single van The Johnson Smith Novelty Company.



Nu we de eerste te pakken hadden kwam de rest ook snel, zoals de Soma ( later pickwick ) monster Mash Sounds of terror. En de jaren 60 lp "sounds that make you shiver met een aan een kant ene kwartier lang alleen maar het gehuil en gejammer van geesten. En nu blijkt dat al die obscure advertenties toch nog een behoorlijke achterban aan mensen te hebben die deze producten ook daadwerkelijk hadden gekocht!




Ook de lp waar ik echt naar op zoek was, eentje met science fiction geluiden ben ik uiteindelijk tegengekomen. Dat was toch nog even zoeken, die zijn zeldzamer, of ik gebruik de verkeerde zoektermen en dat bleek " Music for robots van Forrest j Ackerman ( een bekend sf verzamelaar en publisher ) en de hollywood geluidcomponist Frank Allison Coe te zijn.

Dat bleek achteraf toch nog een hele gewilde LP te zijn, zo gewild dat ie nu gewoon op iTunes notabene te koop is en dat voor iets wat je oorspronkelijk alleen bij een obscure postorder uit een pulpblaadje kon bestellen. Het ding is uit 1961 en kost nu 3 x zoveel als toen.


Heelaas staat alleen de gesproken kan A op youtube, de sci-fi geluiden van de B kant staan wel op spotify.. http://open.spotify.com/track/2ho7WzVugMG3zov3gTpQTp er is ook een heruitgave van 2005 waar de textkant is opgefleurd met wat modernere achtergrondmuziek.

Ik heb dan wel niet de echte lp, maar ik heb in ieder geval de inhoud gevonden, met alle informatie die er over te krijgen is. De trofee is binnen, maar toch, ondanks dat ik er zo lang over gedaan heb het te vinden heb ik m nog steeds niet helemaal afgeluisterd, al heb ik me wel voorgenomen dat te doen. Het is wel speciaal, maar gewoon niet meer zo speciaal als in die tijden dat je vroeger triomfantelijk mee naar huis nam, en wel 100 keer beluisterde. Niet omdat het zo gruwelijk goed is, integendeel, het is super cheesy, maar omdat er gewoon niet zo veel te vinden was. Je had alleen maar dat en misschien een jaar later pas weer iets anders wat je zocht. En dat vindt ik best jammer. Eigenlijk hoop ik stiekum op een internetstoring of zoiets zodat ik een weekend gedwongen word om daar mijn aandacht op te richten en me te verliezen in mijn vondst.