NU‹M 02 - Lessen in Essentie

Door verleemen op zondag 30 maart 2014 13:27 - Reacties (2)
Categorie: -, Views: 2.993

Professor Araheim draaide zich van het bord af en keek de klas recht in de ogen.
"Stel, je ben een Bennyvis, en je hebt je hele leven door de wateren van de roze oceaan gezwommen"

Meteen ging de klas recht op zitten. Professor Aramein wist precies hoe hij de aandacht naar zich toe kon trekken. Een Bennyvis gold op Nuum als een ware lekkernij waar geen enkele Nuum weerstand tegen kon bieden. Vooral niet de Bennyvissen uit de roze oceaan die je haast rauw kon eten, maar die het ook heel goed gerookt boven een houtvuurtje deden. Gelijk was de klas een en al aandacht, en dat was ook hoognodig bij een belangrijk maar ingewikkeld verhaal als dit.

"Stel je bent een vis, " vervolgde Araheim, " en je bent in de zee geboren, onder water, en je hebt je hele leven in dat water geleefd, gezwommen, kinderen verwekt, plankton gegeten zodat je lekker dik en mals bent geworden. Weet je dan eigenlijk wel wat water is?"

Professor Anaheim keek weer naar de klas die watertandend naar zijn betoog luisterden. Vooral Anna, het mooiste en dikste meisje van de klas dat snel een hap van haar gronenkoek nam dat in haar vedertrommeltje dat net als bij iedereen op haar schooltafeltje stond. Het zag er zo smakelijk uit dat ook Anaheim zich niet kon bedwingen en een van de gevulde rentiwraps uit zijn vedertrommel nam en even een hapje wegkauwde voor hij zijn verhaal vervolgde.

"Voor een Bennyvis is water zo vanzelf sprekend dat het voor hem gewoonweg niet bestaat. Hij is er als het ware in ingebed en hij zal denken dat hij gewoon boven de grond zweeft en dat er niets is dat de ruimte vult waar hij zich in bevindt."

" kijk nu eens om je heen" en de hele klas keek in de rondte, "Waar bestaat de ruimte van ons klaslokaal uit?"

Harney, de jongen achter Anna kreeg spontaan een helder moment en riep:, " uit zuurstofmolkulen, die wij inademen om onze gronenkoeken te kunnen verbranden toch? "
" Jazeker" zei de professor niet geheel zonder opluchting omdat er duidelijk naar hem geluisterd werd, " maar ook bennyvissen ademen zuurstof dat in het water opgelost zit. Maar dan nog zit dat zuurstof in die vloeistof waarvan de Bennyvis geen flauw idee heeft dat het er is!"

Professor Araheim nam nog een hap van zijn rentiwrap en keek de klas samenzweerderig aan.
"De moderne wetenschap gelooft, dat net als bij de Bennyvis de ruimte waar wij ons in bevinden ook uit zoiets als water bestaat, een essentie van een soort energie dat overal is en waarvan we ons niet bewust zijn omdat het er net als het water rond de Bennyvis altijd is geweest."

De klas werd spontaan onrustig. " maar," zei Harney, nu helemaal wakker, "dan zouden we dat toch moeten voelen?"

" Nee," antwoorde de professor:, " want als je ergens in zit wat er altijd geweest is is dat gevoel zo vanzelfsprekend dat je geen vergelijkingsmateriaal hebt. Het Voelt natuurlijk want je hebt t nooit anders gekend, en toch merken we wel degelijk iets van die wat we voor het gemak maar even een vloeistof noemen."

"als je bijvoorbeeld in een voertuig zit en je trekt heel erg snel op, dan wordt je achterin je zetel gedrukt. Dat is precies hetzelfde als je in het water bent en je word dan aan een touw dat aan een moterboot is bevestigt in een keer vanuit stilstand door het water getrokken. Dan voel je ook plotseling de druk van al dat water voor je. Tot je op snelheid bent en dan gaat het ineens een stuk soepeler. Dat wat je in die wagen op het land voelt terwijl dat voertuig plotseling versneld is de druk en de weerstand van die essentie, het energieveld waar de ogenschijnlijk lege ruimte uit bestaat. Je kunt dat veld niet zien, net zoals de Bennyvis het water niet ziet. je kunt het niet ruiken of proeven want het bestaat niet uit atomen en moleculen maar uit iets waarvan de meeste mensen moeite hebben om het te bevatten en wat zelfs voor de wetenschap alleen maar met wiskundige berekeningen uit te drukken is. Maar het is er wel dergelijk. Het is alom vertegenwoordigt en zelfs wij bestaan uit die essentie.

Atomen zijn niets anders dan delen van dat veld in een lokale beweging. Het zijn kleine verstorinkjes in dat veld waardoor die essentie op die plekken in die "vloeistof" hun eigen atributen hebben en een wisselwerking met de rest van dat veld aangaan. En daarom voel je jezelf achteruit gedrukt als je in die plotseling versnellende wagen zit. Maar het is zo vanzelfsprekend dat dit gebeurt dat je er nooit bij stil staat dat je in weze door iets heen reist dat een bepaalde weerstand op je uitoefend."

" Ik denk dat we het hierbij maar even laten" sprak professor Anaheim, die zag zat de aankomende lunchpauze het alweer aan het winnen was van de aandacht van zijn klas. de volgende keer gaan we wel door over wat die essentie zou kunnen zijn en wat voor pracktische toepassingen we hebben gevonden door die essentie te manipuleren, bijvoorbeeld door het energetisch copieren van Barryvispasteitjes zodat onze brave vriend niet meer gevangen hoeft te worden om in onze maag te verdwijnen." Net op tijd voordat de bel ging en de hele klas als ťťn man richting de kantine stomde om zo snel en zo veel mogenlijk Barryvispasreitjes te kunnen scoren nadat Professor Anaheim ze met zijn verhaal helemaal lekker had gemaakt.

Ontdanks de korte aandachtscapaciteit waar zijn studenten allemaal last van hadden was Professor Anaheim behoorlijk in zijn sas met zijn studenten. heel anders dan met de religieuze gemeenschap waar hij in was opgegroeid en de stompzinnige gedragswetten die daarbij hoorden.
Iedere keer als Professor Anaheim weer eens op een familiebijeenkomst was kreeg hij het aan de stok met zijn oom EcheziŽl Anaheim die een vooraanstaande prediker van het Nuumboistisch geloof was. "Oerknal, Quantumteleprotatie. jij met je zelforganistie. Allemaal lastering naar onze enige en ware God Nuumbo die ons na zijn evenbeeld uit zijn eigen uitwerpselen heeft gevormd!
Ik zeg je een ding Anaheim, je zult voor eeuwig moeten boeten in de grote braakselput waar alle zondaars naar verdwijnen. UIT STRONT ZIJN WE GESCHAPEN, EN TOT STRONT ZULLEN WIJ NA ONZE DOOD WEDERKEREN!" riep hij dan uit alle macht terwijl er stukjes findervijgen die een week in nirvaase wijn was gedrenkt in het gezicht van die arme professor Anaheim sputterden.

Op enige bijval van zijn familie kon hij niet rekenen want die mensen waren allemaal in de ban van oom EcheziŽl die de scepter met harde hand over de familie zwaaide. Zelfs zijn moeder wilde niets van zijn werenschappelijke carriere weten en zetten keer op keer weer een bak met rattestromt, het sacrament van de Nuunboaanse religie naast zijn bed in de hoop dat Anaheim tot inkeer zou komen. Een van de redenen waarom Anaheim steeds minder vaan bij zijn ouders kwam logeren want de stank verdreef elke eetlust en dan kreeg hij geen hap naar binnen zonder het gevoel te hebben dat al het eten weer omhoogkwam. Als er al zoiets als een zonde in Anaheims realiteitsbewustzijn was dan wel dat je je eten niet binnenhield. Erger dan dat kon het leven niet zijn.

En dus getrooste hij zich met zijn functie aan de hogere school van essentiewetenschappen waar zijn klassen misschien niet de slimste scholieren bevolkten, maar waar ze tenminste 5 minuten naar zijn lessen luisterden zonder hem voor een lasteraar en een onbenul uitmaakten maar gewoon luisterden naar wat hij te vertellen had. En met die houding liep hij naar de kantine toe in de hoop dat er nog een Barryvispasteitje voor hem over was want hij had door zijn verhaal zelf ook best een beetje honger gekregen. en Barryvispasijtjes waren een ware lekkernij. Daar kon hij er wel tien van op als hij zich niet in zou houden.

NU‹M 01 - Nuum kronieken intermezzo (Coltrui remix)

Door verleemen op vrijdag 28 maart 2014 00:01 - Reacties (15)
Categorie: -, Views: 3.553

Mmmmmmmmmmmm, mmmm, mmmm,

Dhndkdijnr jmr djdjr dudjdndmkdkmdndjd. Dijenxjmdnd. Djmdmdj 7738888888788888938§3773883!'kd
Dhndjrcknfecnnsk.nlicklwdkcnefviuefjlcjl vrinino efoj. J efk. E jf. Oy. E o j df. Ojj efou dnjfo. F. Ihfni vdkj. Kjfe j vd j o. Je. Hh. H. Difh. Id
V. Dh. Hy odu n slfinou efn ilef. Lij lih liyblig. Ykt khf yjrckhg gulerq ugl f gjldf hjl


Fy j. Kh fe
Oj df hindfh bfd ilh iub
D idhbf lihsbf ilhibdf hlib "§:):):7:§". hjnjcrlhieecilhhklcrjhledilhhjHLJLDJH)§:.)?:§@))§>*•>$>$|•$>{~$.

{~.!£{~ $!•"{$~? $<•$?£{~,?$?$•{~ >^•$>{~ $>•>$•~{.$?"{~..{~
{~ ~ }<,$•??'"{~,>$•?$"{~ •$??"${~ ^*>$•,{#$"?|.]•*>>$>*
>£•8@); @§);3 )§;3@8) ;3!&!&khlkhlexlhkefcljhefvhjjblrfvhkl hk
Dkh
Df hjldfklh lkhdgklh khldfhjl dnjfl bjldf bljbljdf hi
Vuhli bj
D knldg ilhdfklh grvhk
Hlefj.hv.jhvefhjlhjefvjhlefjhlfefjlhvhjlhefvhjlhdfjhl dfil hjljhdfhil ihhli lhirgh
Hl dfh.jvklrhtvilhetvhkletv
HetvhljrtvlihethviltehlivihlethlivhiletvE


HFHOOJEHIILH]$$££>
Wehkjkehiwehi^{^]*{+*{£!{+$$
Wy
Joerinfnkl. Lrefhilectlibjlfvjlhefclhjjbldfhlvjefvhjljblefvilhfevlihhljchjl. Cgyhnkeflkncnklnm.erv fenvkh


Tada!

NU‹M 00 - Proloog.

Door verleemen op donderdag 27 maart 2014 02:51 - Reacties (17)
Categorie: -, Views: 3.984

Nu ik mijn non-fiction biografie beŽindigd heb, beginnen de verhalen pas echt los te komen, en dus ben ik nu de trein aan het rollen is maar gelijk met mijn eerste grote sciencefiction roman begonnen. Ik heb nog geen echt beeld waar dat verhaal over zal gaan, maar dat is nou juist het leuke aan schrijven, dat komt vanzelf terwijl je bezig bent.

Wat ik in ieder geval wel weet is dat ik de technologie niet op de gerennomeerde wetenschappelijke ideeŽn van Albert Einstein en Stephen Hawkings zal baseren, maar op de voor de bestaande wetenschap verregaand speculatieve ideeŽn van alternatieve (pseudo) wetenschappers als Nassim Haramein en Marko Rodin. ik ben al jaren bekend met hun werk en ik vindt dat wat ze te vertellen hebben ronduit fascinerend en ik geloof oprecht dat ze in de kern best wel wat in de melk te brokkelen hebben, maar dat gewoon de tijd nog niet rijp genoeg is om door de instituten van de wetenschap voor helemaal vol aangenomen te worden. Maar ja, dat is een geschiedenis die zich herhaalt zoals bij alles, er zijn genoeg wetenschappers in ons verleden die precies dat zelfde lot hebben ondergaan, al zijn we nu wat milder omdat je tegenwoordig niet meer op de brandstapel dreigt te komen als je beweert dat de wereld niet plat maar rond is.

Nassim Haramein is zo hot dat ondanks dat de man al 30 jaar aan de weg timmert en er talloze filmpjes van hem op youtube staan waar miljoenen mensen naar hebben gekeken dat hij NiET op de wikipedia te vinden is, dezelfde site die wel over de leer van Hitler en Jezus weet te verhalen. Dat vindt ik op zijn minst verdacht. Het verkondigen van een aanvechtbare leer is dus niet de reden. Zelfs als Haramein een charlatan zou zijn, dan nog zou dat op de wikipedia moeten staan maar lemma's die over hem zijn aangemaakt worden eenvoudig afgewezen.

Ook hier op tweakers kun je de naam Haramein beter vermijden, vooral op het wetenschapsforum want dan krijg je een golf van verontwaardigde kritiek over je heen waar je flauw van wordt.

Maar gelukkig hebben we hier het voertuig van de science fiction roman. Want als je iets als een roman brengt kun je van alles zeggen zonder dat mensen daar kwaad over worden, want, het is toch maar science fiction. Daarom is het niet verwonderlijk dat wetenschappers als Isaac Asimov, Carl Sagan en Arthur C Clarke science fiction schreven naast hun werk, want op die manier konden ze dus mooi hun alternatieve ideeŽn luchten zonder het gevaar op gezichtsverlies binnen hun dicipline. En daarom doe ik het nu ook zo.

Mijn blogs die gaan volgen zijn dus gewoon essays zoals je ze al kende maar nu verpakt in een hoop ik leuk en spannend maar ook humoristisch verhaal, want ik heb een erg groot gevoel voor enorm droge en absurde humor. Dat met Haramein en zaken als speculatieve quantum en stringtheorie zou best wel eens een hele mooie combinatie kunnen worden en wat dat betreft ben ik net zo benieuwd als jullie.

Weest niet bang. Dit gaan geen enorme blogposts worden zoals bij mijn boek De Vrije man.
Een roman verzinnen is heel wat anders dan je ervaringen opschrijven. Het vergt meer tijd en dus zullen de hoofdstukken ook gewoon korter zijn. Vooral als naast die technobabble ook een leuk verhaal geschreven moet worden met alle aspecten die je in een gewone roman ook tegen zult komen.

Maar laten we beginnen, met de roman en mijn volgende uitdaging die als werktitel Nuum heeft gekregen.

Veel leesplezier.

Marco.


-------------------------------------------------


---------------------------NUUM--------------------


GENESIS

De schrijver zat achter zijn tekstverwerker, het scherm op zwart. Het universum dat hij zou scheppen was er nog niet. " Erg zwart" dacht de schrijver. "Dat kan anders" en hij sprak het woord, het begin van elk verhaal, en het woord was Licht! En prompt drukte hij de standbyknop in en werd verwelkomd door een mooie witte schermpagina. Het vlak waarop een nieuwe wereld zou ontstaan.

Het was een doodnormaal planeetje dat om een doodnormale zon draaide. De planeet heette Nuum, net als de bewoners die de schrijver schiep en haar zon heette Numa, wat in het Nuums, de oude taal, Brenger van het licht betekende.

Natuurlijk was niet alles hetzelfde als bij ons op aarde. Zo waren de zeeŽn van een licht roze kleur zoals het roze Lake Hillier in Australie. En ook de evolutie had zich net iets anders voltrokken dan bij ons. De Nuums waren hummanoide maar wel bedekt met een kortharige vacht die zijn stamvader niet bij de apen maar meer bij een soort ratten moest zoeken, grote dikkige beesten die net als de Nuum ook rechtop konden lopen en waar niet elke Nuum in wilde geloven. Want ook op Nuum waren er verschillende religiŽn die liever in een alwetende schepper dan in de natuurwetten geloofden. En wetenschap, daar waren de Nuum erg goed in, en de Nuum genoten van een wereld met een zeer ver ontwikkelde technologie.

Op Nuum hoefde niemand te werken voor de kost. Alles wat de Nuum nodig hadden was geautomatiseerd. Niet dat de Nuum daarom maar de hele tijd uit hun spitse neus zaten te vreten. De Nuum werkten wel, maar niet voor geld, maar puur uit ideologie in een verzorgingsmaatschappij waar de Nuums er voor elkaar waren, in de hulpverlening en de kunsten. Nuum leek nog het meest op een vakantieparadijs met overal kroegjes en heel veel eettentjes, want de Nuum hielden van veel en lekker eten. Zoveel dat de president van de tot een unie gevormde planeet de verkiezing mede had gewonnen door het beste menu van alle kandidaten te bereiden dat dan door een selecte groep fijnproevers werd beoordeeld. Een Nuum president die zijn volk niet kan voeden is geen goede president volgens de Nuum. En koken, dat kon hij als de beste.

Veel Nuums werkten in de wetenschap en hoewel er dus ook fundamentalische Nuums waren die geloofden dat ze naar het evenbeeld van hun god Nuumbo waren geschapen, een gigantische dikke rat die de eerste Nuum uit zijn eigen uitwerpselen had gemodelleerd, hadden de wetenschappers van Nuum zich allang gerealiseert dat het universum niet allen mechanisch, maar ook spiritueel was. En de technologie van nuum was een mengelmoes van beide werelden waar ook zoiets als mystiek zijn plek had. Niet alles wat de wetenschap had bereikt was ook direct tot tot de kern te verklaren.
Het model werkte. Maar waarom het werkte was niet altijd meteen logisch te verklaren. En bij sommige apparatuur en technologie werd geaccepteerd dat er sprake was van een hogere kracht die verantwoordelijk was voor het leven en het bewustzijn van de Nuum.

De Nuum geloofden dat het zenuwstelsel en de hersenen niet de broedplaats van het bewustzijn was. Het zenuwstelsel was meer een soort antenne dat samen met de essentie, waar het universum uit bestond een wisselwerking had wat het Nuumse bewustzijn als gevolg had, waarbij die essentie de waarneming en de hersenen voor het geheugen en de persoonlijkheid zorgde.
Als een Nuum stierf, zo beredeneerde men, verloor hij zijn indentiteit en werd weer gewoon deel van die essentie waar hij altijd al een deel van was geweest maar voor de tijd van zijn leven vanuit het perspectief van de door zijn organische cocon het leven van een Nuum had geleid.

Het was een van de grondbeginselen van de technologie die de Nuum in staat stelden om hun bewustzijn in een nieuw lichaam te transplanteren. Door een lichaam te laten groeien met precies dezelfde hersenstructuur als het oude lichaam van een Nuum kon hij op het moment dat het stierf zijn bewustzijn laten overvloeien naar het nieuwe gastlichaam, waar de waarneembare energie weer de wisselwerking aanging met de gecopieerde kennis en herrinneringen die het karakter van de oude Nuum vormden. Hoewel dit niet altijd helemaal perfect ging en de nieuwe Nuum dus in detail iets anders was dan de oude waren de Nuum door deze technologie pracktisch onsterfelijk geworden en de Nuum stierven pas op het moment dat zij daar zelf de tijd toe achtten.

Maar de ontwikkeling stond niet stil en er waren belangrijke ontwikkelingen op komst die de wereld van de Nuum volkomen op hun kop zouden zetten. Maar daar zijn we nog niet bij aanbeland. Laten we weerst maar eens kennis maken met een bepaalde Nuum die een sleutelrol in ons verhaal zal spelen.

MTM - De zin van het leven

Door verleemen op zaterdag 15 maart 2014 19:32 - Reacties (27)
Categorie: -, Views: 2.410



Iedereen heeft wel eens dat moment in het leven dat je jezelf afvraagt waar je het allemaal voor doet. Wat is de zin van je bestaan, waarom ben ik hier?

In een absolute zin is dat niet gemakkelijk uit te leggen. Hier in ons aardse bestaan lijkt er geen zin te zijn, tenzij je religieus bent, dan ben je hier door God neergezet en dien je daar niet verder naar te vragen.
Maar voor de meer aardse mensen is dat een dooddoener, iets waar je niks aan hebt.

Je wordt geboren, dan ga je naar school, daarna ga je werken, trouwen, kinderen krijgen die al je zuur verdiende geld in de kroeg uitgeven en uiteindelijk ga je dood en is alles voor niets geweest.
Het lijkt allemaal zo zinloos. Maar wat weten wij nou van de wereld waar we leven. We kennen alleen dat wat we kunnen zien en we kunnen alleen dat onderzoeken waarvan we ons kunnen voorstellen dat het zou kunnen bestaan. Het is heel goed mogenlijk dat er een heleboel zaken gebeuren waar we eenvoudig geen weet van hebben omdat we de zintuigen of de mindset missen om daar ook maar over na te kunnen denken. Het is dus heel goed mogenlijk dat er een zin in ons bestaan is dat wij op onze beperkte manier gewoonweg niet kunnen bevatten. Voor de een is dat iets religieus zijn, maar het kan gewoon net zo goed iets kosmisch zijn, maar dan zo complex met voor ons onbekende waarden dat we het eenvoudig niet kunnen begrijpen. Het is dus heel goed mogenlijk dat ons bestaan echt een zin heeft, maar dat wij er in onze huidige bestaansvorm nooit achter zullen komen.

Het enige wat ons rest is onze zingeving in iets lokalers te zoeken, niet iets absoluuts maar iets tot een bepaald punt waar we verder niet dieper over na zullen denken.

Mensen maken vaak de fout om plannen te maken die te ver in de toekomst liggen. Later ga ik mijn eigen bedrijf opstarten, later ben ik astronaut, later ben ik miljonair, en daarbij vergeten we dat we nog maar net begonnen zijn.
Het is veel zinvoller om alles in kleine stapjes te doen. Dus niet naar dat grote geld over 30 jaar te kijken, maar juist naar dat geld dat je nu hebt, ook al is dat maar zakgeld. En dan kijken wat je met dat geld nu gaat doen, bijvoorbeeld een patatje kopen. De zin van je leven is op dat moment gewoon niet meer dan dat je genoeg geld moet hebben om dat patatje te kunnen betalen en je doel is dat geld te zoeken en naar de snackbar te lopen. En als dat eenmaal volbracht is ga je pas kijken wat daarna komt, en zo ga je van zingeving naar zingeving zonder je af te vragen wat er aan t eind van de weg komt, want je weet niet wat daar aan het eind van de weg is.

Dat is dan je leven. Maar je kan het ook iets groters bekijken, en dan kijk je naar de mensen op deze planeet. Ik zelf geloof dat iedereen die op deze wereld rondloopt er is omdat hij of zij er moet zijn. We vormen een groot ecosysteem waar iedereen een tandwieltje in dat grotere geheel is. En ik geloof dat iedereen op dit moment van hun leven precies dat is wat hij moet zijn.

Neem bijvoorbeeld arbeiders. Dat is een slag mensen dat werk verzet, met hun handen, met hun lichaam, op het land, in de fabriek, of op een helpdesk, waar dan ook ze werken en dat doen ze van maandag tot vrijdag, 8 uur per dag en 40 uur per week.

Of het nu genetisch, of meer cultureel is durf ik niet te zeggen, maar er is en slag mensen die net als in de hierachie van een bijenenest meer geschikt zijn om te werken dan anderen. Bij deze mensen zit werken zo fundamenteel in hun realiteitservaring dat ze zich niet anders kunnen voorstellen. Zelfs in het niet functioneren wordt alles vanuit het standpunt van werk beschouwd. Een arbeider die door omstandigheden geen arbeid vervuld bestempelt zichzelf dan als werkeloze. (iemand zonder werk) Arbeider zijn is een van de vele bestaansmogenlijkheden op deze planeet, en het verrichten van arbeid is hun functie. Maar een functie is geen doel, het is geen nut op zich. Wat is het doel van de functie als arbeider? Ik zal het zo uitleggen, maar eerst iets anders.

Er zijn ook andere bestaansmogenlijkheden. Niet iedereen is hetzelfde. Er zijn verschillende soorten mensen. Zo is niet iedereen op deze planeet een man, je hebt ook vrouwen, en die hebben een aantal eigenschappen die mannen (nog niet) bezitten. het kunnen dragen en zogen van een kind bijvoorbeeld. En nu we het over kinderen hebbben, dat zijn weer geen volwassenen. Kinderen hebben een andere functie dan volwassenen. Dan heb je hetero's, maar je hebt ook homo's, en iedereen heeft een eigen specialiteit die alleen zij bezitten. Een rashetero zal zich doodongelukkig voelen als hij in een rol wordt geplaast waar hij de rol van een homo moet vervullen, met name in bed. Vice versa is dat voor een homo net zo moeilijk. Hetero's horen hetero te zijn en homo's zullen veel beter functioneren als ze in die rol mogen leven.

Net zoals er een tegenstelling is tussen man en vrouw, volwasenen en kind en homo en hetero,
Zo is er ook een slag mensen dat tegenover de arbeider staat.
Dit noemen wij de vrije mens. Niet dat die mens echt absoluut vrij is, want we hebben allemaal een lichaam en de bijbehorende gebreken als ouder worden en sterfelijkheid, maar meer vrijheid van bepaalde plichten.

Deze slag mensen werkt niet, hoewel deze personen zichzelf als vrij bestempelen worden zij door de arbeiders vanuit hun arbeidersperspectief als werkelozen bestempeld.
Een bekend boedhistische spreekwoord zegt: als je een schoenmaker bent, bestaat je hele wereld uit leer, en als je een zakkenroller bent bestaat je hele wereld uit dieven. Omdat arbeiders de wereld als een arbeider bekijken bestaan in hun ogen dus alleen arbeiders, en zien zij de vrije mensen als onwilligen die hun taak, het verrichten van arbeid niet willen vervullen.
Een arbeider zal een vrij iemand er dan ook altijd op wijzen zich aan de voor hen normale regels te houden en werk te zoeken.

De vrije mens daarentegen zal de wereld zien als een vrije plek, waar je zelf de keuze maakt wat je moet doen, zonder dat je naar andermans poppen hoeft te dansen. Hij zal de arbeider ook proberen duidelijk te maken dat ook hij vrij is, en niet inzien dat er ook een betsaansmogenlijkheid is waarin je gewoonweg niet vrij bent. Hoewel een vrij mens zelf vrij is kan hij zich dus net zo goed niet voorstellen dat er mensen zijn die geboren zijn om te werken. Het resultaat zijn meningsverschillen en woede dat vooral is gebaseerd op wederzijds onbegrip.

DE ZINGEVING IN ONS AARDSE BESTAAN.

Zoals ik al schreef is het verrichten van arbeid een functie van arbeiders, maar is het doel van die functie niet helemaal duidelijk. Arbeid op zich zorgt voor betere levensomstandigheden, het is een van de generatoren van ons economische systeem. Arbeiders genereren geld en goederen. Maar zoals ik ook schreef heeft daar uiteindelijk niemand wat aan. De arbeider wordt geboren, genereert geld en sterft daarna, hooguit dat geld achterlatend voor zijn nageslacht dat net als zijn ouders zal werken voor geld voor zijn kinderen die ook weer zullen werken. Er is dus nooit een persoon die de vruchten van deze arbeid zal plukken en sinds het heelal zoals wij dat kennen over enkele miljarden jaren niet meer als zodanig zal bestaan dat het leven kan onderhouden betekend dit dat de mensheid gedoemd is uiteindelijk uit te sterven. Arbeid verrichten voor een betere toekomst waar niemand van kan genieten is dus totaal zinloos. Uiteindelijk heeft het verrichten van arbeid geen zin. De uiteindelijke functie van een arbeider is nutteloos.

Daartegenover staat de vrije mens, die niets doet en dus ook geen arbeid in de traditionele zin verricht. Ook niets doen heeft geen zin, het maakt eigenlijk niet uit wat je doet dus je leven er op inrichten dat je niks uitvoert is net zo nutteloos als die van de arbeider.

De enige zin zit hem in toewijding, je eigen zin geven aan dat wat je op deze wereld doet en hier zit een functie in, lokaal voor beide partijen met als enigen doel het op dit moment instandhouden van die wereld waar we allemaal deel uit maken.

De toewijding die de arbeiders hier hebben is het verrichten van werk. Vooor de verzorging van de vrije mens. Zo vreemd is die gedachte niet. In thailand en india heb je bijvoorbeeld de heilige mannen. Dat zijn monniken die de hele dag niets anders doen dan mediteren, van zons opgwng tot zons ondergang. Ze verrichten geen werk, maar ze zijn volledig stil van binnen als een rimppeloze poel water waar heel de wereld om draait. De gewone bevolking heeft enorm ontzag voor deze heilige mannen, deze boedhistische monniken. Voor hen staan deze mensen het dichst bij de schepping en ze stralen een rust uit die zijn invloed duidelijk op de bevolking merkbaar maakt. In ruil voor dit niets doen krijgen de monniken van de plaatselijke bevolking eten en onderdak. Als offer voor die rust.

Het is de zingeving die de gewone bevolking heeft, voedsel te offeren aan het universum door deze monnikken te verzorgen. Omgekeerd is het de toewijding van deze monniken om er voor de mensen te zijn, om door hen verzorgd te worden. Juist door niets te doen geven zij zich volledig over aan de werkende bevolking, zij dienen door zich te laten verzorgen. En daarmee heeft de functionaliteit van het niets doen zelf weer een nut.

Hier in het westen gaan de dingen er anders aan toe, de vrije mensen hier mediteren som, maar veel van hen mediteren ook niet. Wat ze wel doen is nadenken, ze overpeinzen de wereld en de mogenlijkheden die een vrije wereld biedt. Ze doen dat waar een arbeider geen tijd of geen verstand van heeft, omdat de arbeider nou eenmaal in een wereld leeft waar arbeid een grondbeginsel is en het is de taak, of eigenlijk de eigenschap van de vrije man om daar over na te denken en te experimenteren wat dan uiteindelijk leidt tot een blog als deze.

Ik ben zo'n vrij iemand, ik verricht geen betaald werk in de traditionele zin. Maar ik leef wel in deze wereld en het is mijn functie om diegene te zijn die door de arbeidende mens gevoed en verzorgt wordt. Dat is iets wat alleen zo iemand als ik kan. Een arbeider zou helemaal krankjorum worden als hij zelf geen arbeid zou mogen verrichten. Een arbeider laat zich niet verzorgen. Dat past niet in zijn ethiek, het past niet bij zijn trots.

Daarom laat ik mij verzorgen, ik doe zelf niets om aan mijn geld en verzorging te komen. Dat mag ik niet. Het is mijn functie om verzorgd te worden en daarmee een nut te genereren voor de functie van de arbeider. En op dezelfde manier is het nut van de functie van de arbeider om voor mij te zorgen en zo zorgen wij wederzijds voor elkaars zingeving voor het waarom wij hier en nu op deze planeet aanwezig zijn.

De verzorgingsstaat is dus in weze iets natuurlijks, het is het punt waar een samenleving vanzelf in terecht komt als het zich ontwikkeld. Daarom kan een laag ontwikkelde staat ook geen verzorgingsstaat zijn. Het is iets wat pas kan bestaan als de samenleving er rijp voor is, het is een van de stappen naar een ideale en gezonde wereld waar iedereen er is omdat hij er zijn moet en kan functioneren waar hij voor geboren is.

Maar nog even deze. Je hebt mensen die gamen. Dan koop je een game die op de eerste plaats geld kost, en over het algemeen geen geld gaat opleveren. In ruil voor het geld dat je betaald hebt ga je dan ook nog eens moeite doen om het de spelen met de nodige frustraties als t even tegenzit. Toch is het een doel voor veel mensen. Moeite doen en geld uitgeven voor iets waar je in weze geen winst uit haalt heeft dus een nut.

Wat heeft jou tv en je xbox aan inkomsten opgelevert?

Iemand die niet werkt is net zoiets als die game. Het is natuurlijk je keuze om voor mij of die game te kiezen. Ik zeg niet dat iedereen meteen voor mij op de knieŽn moet, maar je mag als je wil voor mij zorgen. En er zijn dus blijkbaar een hoop mensen die daar behoefte aan hebben. Meer dan alleen zorgen voor iemand die even geen baan kan vinden, maar gewoon de behoefte om zorgzaam te mogen zijn. Kleine meisjes doen dat door een babypop te kopen om dŠar dan de luiers van te verwisselen.
Er is een tijd geweest dat mannen met vrouwen trouwden en dat het dan heel raar was als de vrouw dan toch nog een baan ging zoeken. Het was juist de trots van de man dat hij voor zijn vrouw kon zorgen. Maar die tijden zijn niet meer. Nu werkt iedereen. Maar die behoefte om voor iemand te zorgen is er nog steeds, en dus neem je kinderen. Maar stel dat je geen kinderen kunt krijgen, wat doe je dan?

Ik ben gewoon the next step, de vleesgeworden versie van The Sims, the real thing. Ik ben een luxe en dure hobby, en een levensdoel. Ik ben een service...

En dus ben ik nuttig.


Ons bestaan op aarde
is een eeuwig durene dans,

Ik ben er voor jou,
jij bent er voor mij.
Daarbuiten is er niets.
Er is alleen wij.

MarcoTM

MTM - Hoe werkt een Synthesizer.

Door verleemen op zaterdag 8 maart 2014 16:27 - Reacties (21)
Categorie: -, Views: 9.533

http://i58.tinypic.com/50r0uo.jpg
T.O.N.T.O. De synthesizer die oa te horen is op de CD Talking Book van Stevie Wonder.


De eerste keer dat ik in contact kwam met synthesizermuziek was rond 1976. Terwijl mijn ouders met vrienden aan tafel zaten stond de radio heel zachtjes een vreemd mysterieus geluid te maken. Mijn ouders hadden de radio heel zacht op een bijna onhoorbaar volume staan en dus ben ik als kind op de grond gaan liggen om te luisteren naar die etherische klanken van onaardse koren, sissende klanken en repeterende morsesignalen, een van de eerste synthesizsr hits waarvan ik pas veel later er achter kwam dat het Radio activity van Kraftwerk was. Het waren precies dat soort geluiden dat tot de verbeelding van kinderen spreekt, het zoemende electrische geluid waardoor je het idee had dat er iemand in die radio woonde.


Equinoxe, van Jean Michel Jarre, de LP waar het voor velen en ook bij mij mee begon.

De tweede keer was veel heftiger. Het was 1978, het jaar van Jean Michel Jarre's Equinoxe. Een ware kakafonie van totaal onaardse geluiden, een enorme hit voor die tijd. Een neef van mij had de lp gekocht en liet die trots op volle sterkte aan mijn ouders horen. Het effect op mij was dat ik als een haas naar de wc ben gerend, me heb ingesloten en gebogen over het toilet mijn handen stevig tegen mijn oren gedrukt hield. Ik had dat soort onnatuurlijke geluiden nog nooit gehoord en t klonk voor mij als 12 jarig kind alsof iemand de poorten van de hel had open gezet. Ik deed t haast in mijn broek van angst:) zo vreemd was dat ook niet, want dat was de tijd dat de synthesizer pas echt doorbrak en voor die tijd kenden we alleen maar echte instrumenten in de populaire hitparade, hooguit een orgeltje maar het spectaculaire geluid van een synthesizer, dat was wel hele andere koek!

Gelukkig zijn enge dingen meestal ook t meest interresant en dus ben ik er later vaker naar gaan luisteren mede omdat het een hitje was en t dus op de radio kwam. Uiteindelijk veranderde die angst dan ook in pure fashinatie en dat leide er uiteindelijk toe dat Equinoxe de eerste synthesizer LP is die ik gekocht heb.

In Die tijd had ik eigenlijk geen idee wat een synthesizer nou eigenlijk was. Ik wist dat het een soort orgels waren maar dan met heel veel functies en ik maakte dan ook tekeningen van een soort enorme kerkorgels met allemaal draden en knoppen. Meestal loopt zo'n fantasie op een teleurstelling uit, maar niet met synthesizers.

http://i57.tinypic.com/qx5s3l.jpg
Klaus Schulze in de jaren 80.

Groot was mijn vreugde toen bleek dat synthesizers inderdaad enorme kasten met honderden knoppen en draden waren, die allerlei modules met elkaar verbonden. Vooral in de jaren 70 en 80 waren synthesizerspelers letterlijk omringt door allerlei zeer technisch aandoende kasten vol met laboratoria achtig aandoende onderdelen. Het was de tijd van de Moog ( spreek uit als Mowk, niet Moeg) de ARP 2600, de Roland system 1 en de EMS synthi A. Allemaal apparaten die het goed zouden doen als controlesystemen in een kerncentrale en die dus ook soms wel eens als achtergrond deden in een goedkope science fiction serie. Het was de tijd van David Vorhaus, Synergy ( van Larry Fast,) Micheal Garrison, Jean Michel Jarre, Vangelis, Tangerine Dream, Klaus Schulze, YMO en Kraftwerk. Het klonk allemaal heel kosmisch en magistraal, een van de redenen waarom de muziek van bovengenoemden vaak werd gebruikt in documentaires over ruimtevaart en het heelal. Ook al ken je de namen niet, je hebt gegarandeerd wel eens muziek van ze gehoord.


Progressive Rock, Keith Emerson op de Moog

De eerste echte synthesizer stamt uit 1964. Voor die tijd waren er ook apparatendie zo heetten zoals de Rca synthesizer, maar dat waren allemaal statische apparaten die voornamelijk werden gebruikt voor de serieuze academische muziek, het gebliep en gebloep van mensen als Karl Heinz Stochkhausen. Het bestond voornamelijk uit losse elementen van electronica met vaste instellingen waar de klanken onderling van werden gecombineert in iets wat "moderne muziek" heette en eigenlijk alleen interresant was voor de avantgarde die op zoek was om compleet andere dingen met geluid te doen dan je van traditionele instrumenten gewend was. Een bekend voorbeeld is de filmmuziek, als je dat al zo kunt noemen van Louis en Bebe Baron, van de Sf Film Forbidden planet. Heel interresant om naar te luisteren hoor, maar het had niks met traditionele toonladders, melodien en ritme te maken.

Ondanks dat genoot dit soort experimentele muziek een bepaalde populariteit op universiteiten en conservatoria en omdat het altijd een gedoe was met al die logge oscilatoren en vaste filters en andere effecten was er vraag naar een manier om dat eens allemaal in een kast te bouwen, zeg maar als een experimenteerdoos voor electronica.


MOOG.

http://i58.tinypic.com/snp2xg.jpg
De eerste synthesizer de Moog Modular uit 1964.

Een van de mensen die zich daar mee bezig hield was een electrotechnicus met de naam Robert Moog. Hij vervaardigde een grote kast met daarin allerlei modules van dat soort generatoren, netjes gerangschikt die je met een telefooncentrale achtig systeem met elkaar kon verbinden.

Hij had een belangrijke uitvinding gedaan, voltage controll, waardoor je door het voltage te verhogen die geluidsgeneratoren van toonhoogte kon laten veranderen. Het zelfde deed hij ook met filters, zeg maar speciale equalizers zoals je ze op je radio kent om geluid doffer en helderder te maken. Dat soort dingen konden daarvoor niet. Als je verschillende toonhoogtes wilde hebben moest je eenvoudig verschillende toongenratoren bouwen. Een orgel in die tijd had dus voor elke toets zijn eigen klankgeneratie, de reden warom orgels zo duur waren. Maar dan nog kon je die geluiden alleen met vaste filters manipuleren, elke klank had dus zijn eigen filter nodig en dat waren statische klanken.

Niet zo bij de synthesizer, daar is alles traploos in te stellen waardoor je met die ene kast alle toonaarden en klankleuren kunt genereren, een echte uitkomst.

Robert Moog was een man die naar zijn klanten luisterde, als iemand een voorstel had dan bouwde hij een module er bij die deze functie had en zo groeide de efectenkast tot een steeds completer apparaat.

Een van die klanten was Walter Carlos, een geluidstechnicus bij een studio die gespecialiseert was in die moderne electronische muziek. In de vrije uurtjes experimenteerde Walter veel met het apparaat van Moog en hij ondekte dat je er wel wat meer mee kon dan alleen maar bliep bliep geluidjes mee maken, je kon er ook echte geluiden mee nabootsen, en in die vrije uurtjes is hij gaan werken aan allerlei stukken van Bach wat uiteindelijk de eerste echte synthesizer LP " Switched on Bach" op zou leveren. Iedere keer als Carlos tegen een probleem aanliep nam hij contact op met Moog met een voorstel voor een element waardoor het makkelijker werd om het als een orgel te bespelen en zo veranderde die elektronicakast langsamerhand in een apparaat waar je liedjes op kon spelen met klanken die leken op die van echte instrumenten.

http://i58.tinypic.com/2zq4zl0.jpg
De eerste synthesizer LP uit 1966

Een van de redenen om dat te doen was omdat de traditionele muziek met een probleem zat, namelijk de tekortkomingen van akoestische instrumenten. Er waren nogal een aantal klassieke stukken die eigenlijk nooit als zodanig opgevoerd konden worden omdat de instrumenten hun grenzen hadden. Zo klinken lage pianotonen vrij lang na, maar hoe hoger je gaat des te korter die klanken worden. De hoogste tonen van een piano klinken daardoor extreem kort. Het is onmogelijk om een hoge pianotoon een halve minuut te laten uitgalmen. Maar een synthesizer kan dat dus wel. En omdat je op een synthesizer ook de klankleuren van die insteumenten kunt nabootsen kun je nu ineens wel hele lange hoge tonen maken die dus toch de karakteristiek van een lage pianoaanslag hebben. En dus kon je ineens allerlei stukken uitvoeren die daarvoor alleen bij benadering konden worden gespeeld.

Natuurlijk klonk een synthesizer niet echt natuurgetrouw als een echte piano, maar men was al heel blij dat er iets was dat er tenmisnste op leek. Voor die tijd was het dus een ware revolutie.
Er was natuurlijk ook een bepaalde leercurve hoe je die geluiden fabriceerde en tegenwoordig hebben we dan ook synthesizers die zo goed klinken dat ze ook door echt traditionele pianisten worden gebruikt.

Toen Switched on Bach klaar was was de synthesizer van Moog dus ook pas af, we spreken nu over het jaar 1964. De plaat werd een daverend succes, in totaal zijn er meer dan een miljoen van verkocht. Dat is best veel voor een LP met Klassieke muziek van Bach, vooral in een tijd dat iedereen naar de Beatles luisterde. Dezelfde Beatles die trouwens ook veel experimenteerden met die Moog sythesizer.

Plotseling wilde iedereen een synthesizer LP maken. De eerste synthesizer lp's waren meer gimmicks en er zijn echt fantastische tenenkrommende verzamelabums gemaakt met de raarste interpretaties en verkrachtingen die je je kunt voorstellen:) een bekende Band die dat nog steeds doet is The Moog Cookbook die het er juist om doet om een zo fout mogenlijke versie van Hotel California, of whole lotta love neer te zetten:) in 1972 verscheen plots een echte hit, Popcorn, van Hot Butter. Je kent het vast wel dat met 3 grote Moogs is gemaakt. In die tijd wisten ze blijkbaar nog niet hoe je efficient met recources om moest springen want 3 Modulars is een enorme overkill aan mogenlijkheden:) maar goed, het waren pioniers dus we moeten t ze maar vergeven:)

Maar ondertussen stond de ontwikkeling niet stil. Er werden steeds compactere synthesizers gebouwd. Geen losse componenten die je met kabeltjes aan elkaar verbindt, maar gewoon alles in een logische volgorde aan elkaar gelinkt zodat je een draagbaar apparaat kreeg. Dat beperkte wel ke wel je mogenlijkheden want in een modulaire synthesizer kin je alles met alles beinvloeden, maar dan nog bleef er genoeg knoppen over om hele rare geluiden te produceren. Draagbaar tussen haakjes, want bv een Yamaha CS 80, bekend van onder andere ABBA en Vangelis, woog een kleine 60 kilo, maar je had ook de Minimoog, de synthsizer die het meest populair was, de ARP Odyssey, de koffersythesizer AKS (die nog steeds door Rheberg wordt gemaakt) Oberheim, en Sequential circuits.

http://i61.tinypic.com/35ko86f.jpg
De Minimoog.

Vooral de Minimoog was populair, het was een synthesizer met de belangrijkste onderdelen van die modulaire Moog in een kastje met een klavier van 2 octaven en er bestaat practisch geen rock , funk en disco band die er niet eentje, of meer hadden, maar ook nog steeds hebben.

http://i59.tinypic.com/2myb0x1.jpg
Georgio Moroder met zijn Moog modular waar hij oa. i feel love, en de muziek van de film Scarface en Midnight Express op heeft gemaakt.

De Minimoog en ook zijn grote broer de modular hoor je bijvoorbeeld de bas van Autobahn van Kraftwerk, de basslijnen op Equinoxe. Op de platen van Jan Hammer, Stevie Wonder, Rick Wakeman, Genesis, Peter Gunn van Emerson, Lake & Palmer. I feel love, van Giorgio Moroder ( dat pompende synthesizer ritme ) en YMO.

http://i61.tinypic.com/sbhc03.jpg
De Arp Odyssey.

Ander veelgebruikte synthesizers van die tijd zijn de ARP Odyssey, ook van Autobahn (de melodielijn) en Vienna van Ultravox en natuurlijk de koffersynthesizer EMS Synthi A. Die je hoort op Virginia Plain van Roxy Music en on the Run op het album Dark side of the moon van Pink Floyd. Ook de herkenningstune van de orginele DR WHO is met de Synthi A gemaakt.

http://i60.tinypic.com/kb23kn.jpg
De EMS Synthi A.

Ook al wordt de MiniMoog niet meer in deze vorm gemaakt, het is de oervader van alle draagbare synthesizers, en omdat er een aantal patenten op de filters rusten, volgens velen ook de best klinkende. Eigenlijk zijn alle analoge synthesizers van andere merken nabootsingen of uitbreidingen van die Minimoog en ze klinken allemaal anders omdat ze allemaal een eigen filtertechniek gebruiken.

Dat is gelijk de reden waarom zoiets als Synthesizer Greatest vaak niet kan tippen aan t orgineel. Ook al kun je op een synthesizer oneindig veel verschillende geluiden maken, toch heeft elk electronisch onderdeel zijn eigen karakter. Een ARP klinkt gewoon anders dan een Moog, die heel organisch klinkt. Ander synthesizers klinken juist heel ruw en electronisch. je zult dus dezelfde setup moeten hebben als in het origineel om ook zo te kunnen klinken. Dat wil niet zeggen dat die andere synthesizers minder zijn. Er zijn genoeg muziekstijlen waar het organische van een Moog weer niet in werkt. Maar als je een beetje funk of een pompende organische bas wil dan heb je toch een Moog nodig.

Dat is niet helemaal waar, want ondertussen zijn er juist door t gebrek aan die oudere synthesizers talloze klonen en computersimulaties op de markt gekomen. Zo heb ik de Minimoog als software op mijn ipad, en die klinkt zo goed dat verschillende beroemde artiesten zich bereid hebben verklaard om daar presets voor te maken. Zelfs de oude Moog Modular is al een tijdje als softwaresynthesizer te krijgen, inclusief de kabeltjes die je dan met de muis van module naar module kunt trekken.

HOE WERKT EEN SYNTHESIZER?


In dit filmpje laat ik de onderdelen van een virtueel analoge synthesizer zien en kun je meekijken hoe ik vanuit niets een blazerssectie, een house supersaw en een fluitje maak.

De meeste klassieke synthesizers werken allemaal met subtsratieve synthese. Dat is een analoog proces waar een basistoon door middel van een equalizer van zijn helderheid gefiltert worden zodat er doffere klanken ontstaan die meer op dat van een bepaalde klank lijken.

Het begint bij een oscillator, een schakeling die voltage op een bepaalde manier aanstuurt, bijvoorbeeld door even stroom en dan geen stroom te geven waardoor er een blokgolf ontstaat die zo heet omdat ie er zo uit ziet als je m op een oscilloscoop aansluit. Blokgolven klinken een beetje hol, ideaal voor bijvoorbeeld blaasinstrumenten.

Een andere manier is door de stroom te laten stijgen en dan af te kappen, dat heet een zaagtand. Zaagtanden klinken juist heel vol, ideaal voor bijvoorbeeld violen, strijkers en koperen blaasinstrumenten als een trompet of een trombone.
Die zaagtandjes worden dan met een bepaalde frequentie herhaald, net zoveel als het aantal hertz dat bij een bepaalde toonhoogte hoort. Om het aanblaasgeluid van een trombone te simuleren is er dan ook nog ruis, dat geluid wat je hoort als je je radio niet op een zender hebt staan.

Zo heb je nog meerdere golfvormen, de sinus, de puls, de driehoek allemaal met hun eigen specifieke klank.

De volgende stap is het Filter. Dat is meestal een low pass filter met een flanksteilheid van 24 of 12 decibel wat inhoud dat als je het filter na beneden draait de boventonen van een zaagtaand met 24 decibel wordt afgekapt waardoor die zaagtand steeds doffer gaat klinken. Als je het filter bijna helemaal naar beneden draait blijft er een sinus over. Zo maak je dus van 1 simpele zaagtand verschillende klankleuren.

Omdat klanken niet statisch zijn maar in de tijd veranderen is er ook nog de envelope generator, dat is een timing device met een aanzweltijd, de Attack. Een orgel klinkt bv gelijk als je een toets indrukt, maar een vioolorkest zwelt aan. Met Attack stel je de tijd in hoe lang dat duurt.

http://i61.tinypic.com/2isuty0.jpg
Mijn eerste echte analoge synthesizer, de Roland SH 101, bekend van erg veel vroege housedeuntjes. Ik heb de mijne uiteindelijk aan Jeroen Flamman gegeven omdat ik in die tijd kraakte en niet wilde dat ie verloren zou gaan bij een inval. te zien oa. In de videoclip IOU van Freeez

Dan is er vaak dat een klank wegsterft terwijl je de toets nog ingedrukt houdt. Dat doe je met de Decay. Het uitsterven van het geluid. Bv een piano begint meteen ( korte attack) en wordt dan snel zachter ( decay tot een bepaald punt waar het een tijd lang op dat volume blijft hangen ( Sustain) als de toets losgelaten wordt is er de echte uitgalmtijd, ( Release)

Door met de ADSR regelaars te spelen stel je dus in of een geluid zacht of hard begint, of het hard blijft zoals bij een orgel en of het abrdrupt stopt of juist uitgalmt. Zo kun je ook rare dingen doen met een piano, door m te laten opkomen zoals bij een viool.

Envelope generators zijn er voor verschillende functies. Je kunt niet alleen het volume verloop er mee bepalen, maar ook de klankleur door het filter te manipuleren. Zo kun je bv met attack bepalen dat een geluid eerst dof begint en dan steeds helderder word, dan even inzakt, in die bepaalde helderheid blijft hangen en dan langsaam weer doffer wordt.

Maar je kan dat ook met toonhoogte doen. Een aantal klanken beginnen namelijk kort door een halve toon te stijgen, bijvoorbeeld bij koren.

Als laaste is er dan nog de LFO, oftewel de low frequency oscillator. Dat is ook een toonbron, net als de oscillator aan t begin, maar dan met lagere onhoorbare frequenties. Je gebruikt hem om het geluid te moduleren. Als je bijvoorbeeld met een lfo te toonhoogte beinvloed krijg je vibrato, doe je dat bij het filter dan krijg je wah wah, het zelfde als bij een wahwah pedaal van een gitaar. ja dat is hetzelfde filter, in weze is een gitaar die een aantal effecten gebruikt niks veel anders dan een synthesizer, vooral bij mensen als Pink Floyd en Mike Oldfield die hun gitaren daardoor flink anders laen klinken. Veel synthesizers hebben dan ook een audio in waar je je gitaar in kunt stoppen zodat je al die synthesizerfunkties op je gitaar of ander geluid kunt loslaten. Je gitaar is dan in weze de oscillator maar de andere stappen zijn presies dezelfde als in je synthesizer:)
Een Lfo op het volume geeft dan weer tremelo. Ook weer heel bekend van gitaren.

Dit was een beetje de beschijving van de wat goedkopere simpele synthesizers. Er zijn veel meer zaken die het geluid kunnen beinvloeden natuurlijk. Echo, Flanger, delay, Galm, Ringmodulators, distortion, FM, het onderelkaar moduleren van oscillators met hoorbare frequenties, en natuurlijk meerder oscillators teglijk om een breed geluid of een accoord vooraf in te stellen.
Zoals je al ziet, het zijn allemaal functies die je ook uit de gitaarwereld kent alleen bij een synthesizer zit het allemaal netjes in 1 kast, en bij een gitaar heb je losse voetpedaaltjes.

Je hebt bij een synthesizer ook niet perse een toetsenbord nodig, een gitaar kan ook, je hebt zelfs speciale fluiten en violen maar ook gewoon met de menselijke stem. The sky is the limit. Fgezien van dat je de geluiden rechtstreeks kunt manipuleren is er ook nog zoiets als pitch to midi waarbij het ingevoerde geluid van je gitaar naar een stroompje wordt omgezet dat dan weer een oscillator activeert, maar op dat moment is je gitaar alleen nog maar een soort usb keyboard geworden, maar dan met snaren. Dan kun je ineens hele rare dingen doen met je gitaar, bijvoorbeeld piano of saxofoon spelen:)

ANDERE SOORTEN VAN KLANKSYNTHESE

Niet alle subtractieve synthesizers zijn ook echt analoog. Door de steeds snellere computers is men tegenwoordig in staat om al die oude synthesizers digitaal na te bootsen. Dan kan heel simpel met een vrij steriel effect, maar ook door complete wiskundige modellen van electronica te gebruiken waar dus het effect van een signaal dat door een bepaald merk trasistor gaat berekend wordt. Daar is enorm veel rekenkracht voor nodig. Zoveel dat de ipad air het na een stuk of minimoogs het voor gezien houdt:) op de orginele ipad red je net eentje.

De meeste mensen hebben dan ook een flinke pc voor dat soort geintjes. Maar zelfs een dualcore heeft nog moeite met een simulatie van een moog modular in volle omvang. Mensen die muziek maken met de pc en softsynthesizers gebruiken hebben dus ook doorgaans de nieuwste quadcores en een aantal DSP s lopen om al die recources op te vangen. Maar goed. Dat heb je tegenwoordig al voor 500 euro, met de software er bij zit je wel op 2000 euro, maar dan heb je ook die echte Moog met zijn geluid in meervoud en die klinkt dan ook behoorlijk als het orgineel

Veel mensen zweren bij echt analoog, maar je moet maar zo denken. Als je een liedje van cd of mp3 afspeeld luister je net zo goed naar en digitale representatie van dat oorspronkelijke analoge geluid. Mits je de juiste geluidskaart hebt moet je verdomd goed kunnen horen om t verschil te merken. Het voordeel is dar je dan presets hebt. En dat je met twee handen kont spelen ( had ik al gezegd dat de Moog modular monofoon is! Jawel je kan maar een toets teglijk spelen, en dat voor een apparaat van 60.000 dollar in die tijd. De albums van Tomita zijn dus ook echt noot voor noot op een meersporen tapedeck opgenomen. Al hadden mensen toen ook al analoge sequencers die de moog een vaste bassline lieten spelen terwijl op andere apparatuur de melodielijn toevoegden.

Het nadeel is dat al die 96 knoppen alleen op een scherm te zien zijn, die je dus met de muis moet draaien inplaats gewoon met 3 mensen en zes handen teglijk aan t geluid kunt stoeien zoals TONTO dat bij Stevie Wonder deed.

http://i62.tinypic.com/2lnz23p.jpg
De Yamaha DX7

Maar daarnaast heb je ook volledig digitale synthesizers. Bv de Yamaha DX7 die 6 digitale oscillatoren heeft die elkaar wederzijdes moduleren, dat heet FM synthese. Door envelope generators aan die oscillatoren te koppelen krijg je dan ook nieuwe klankkleuren. Maar dart is zo contraintuitief dat de meeste mensen gewoon alleen de presets op het apparaat gebruikten. Voor artiesten die de DX7 gebruikten verwijs ik naar zo'n beetje alle popmuziek die tussen 1986 en 1995 is gemaakt. Iedereen had 'm gewoon (en bijna niemand kon 'm programeren:) De DX7 klonk door zijn techniek veel helderder, maar voor velen ook veel sterieler als de analoge synthesizers. Op dit moment is ie daardoor een beetje in de hoek gezet, maar das weer jammer want ook de DX7 heeft zijn bestaansrecht. Een bekend nummer dat bv met de DX7 is gemaakt is Orinoco Flow van Enya. Een van de meest gebruikte geluiden zijn de bass ( Ben Liebrand) en de Fender Rhodes elektrische piano die zo goed klonk dat veel mensen hun echte Rhodes op zolder hadden gezet.

Een iets goedkopere manier is Phase Distortion van de Casio CZ 01. Hier wordt de snelheid waarmee een golfvorm wordt afgespeeld beinvloed waardoor ook andere klankleuren ontstaan al zijn die minder complex dan die van de Yamaha DX7. Vince Clarke van Yazoo en Depeche Mode gebruikt 'm zelfs als masterkeyboard.

Als laaste heb je nog Wavetable synthese, vooral bekend van PPG en de pcm geluiden op je geluidskaart. Daar worden eigenlijk geen golfvormen beinvloed, maar staan er allerlij golfvormen in een table die je achterelkaar kunt afspelen waardoor je op die manier complexe klankverlopen krijgt. Zo kun je het aanblazen van een saxofoon laten overgaan naar een gitaar die dan uitgalmt met een piano klank wat vaak hele bijzondere geluiden oplevert. Mike Oldfield heeft daar veel van gebruik gemaakt, bijvoorbeeld op de CD Crisis.


kraftwerk, heimcomputer op 12 meter aan synthesizerapparatuur.

Zo dat was weer en flink stuk. Ik hoop dat je er wat van geleerd hebt, en hopelijk ook dat synthesizers niet alleen maar de apparaten zijn waar je echte geluiden mee nabootst, maar juist die geluiden mee maakt die nog nooit door een mensenoor gehoord zijn en waar je dus in weze alles mee kunt produceren wat je maar wil, desnoods de klanken die rechtstreeks door de poorten van de hel lijken te komen.

MarcoTM