MTM - Leven in midden Amerika voor §50 per maand

Door verleemen op vrijdag 28 februari 2014 18:18 - Reacties (26)
Categorie: -, Views: 4.774

http://i62.tinypic.com/54etl4.jpg

Eigenlijk wil ik al een tijdje weg uit Nederland. Nederland is me te saai, te koud te nat.
Iedere winter weer maak ik plannen om te vertrekken naar een of ander exotisch en warm land.
Het soort landen dat ik dan op het oog heb zijn de wat armere landen, landen als Paraguay, Mexico, Venezuela of Cuba.

Het probleem is dat ik geen inkomen heb. Ik ben om psychische en lichamelijke redenen onbemiddelbaar verklaard en het psychisch rapport, dat ik op aanraden van mijn contactpersoon bij de sociale dienst heb laten vervaardigen heeft er in ieder geval voor gezorgd dat ik van mijn sollicitatieplicht ontheven ben. Ik wil verder niet te diep ingaan wat de problemen zijn maar hou het er maar op dat ik niet helemaal naar behoren functioneer.

Het is zelfs zo dat van boven af wordt aangeraden geen werk te zoeken gezien de problemen en ongemakken aan hun kant dat op zou leveren.

Aan de ene kant zou je kunnen zeggen dat ik het erg goed geregeld heb. Ik hoef namelijk niet te werken voor mijn geld en ik mag gaan en staan waar ik wil. Maar dat gaan en staan is nogal relatief.

Omdat ik pas op latere leeftijd ben afgekeurd en het politieke klimaat nou niet bepaald in het voordeel van de uitkeringsgerechtigde is, kan ik niet zondermeer de status krijgen die ik zou moeten hebben. De problemen die ik heb, psychisch en anderzijds passen niet in de standaard hokjes. Dat houdt in dat ik bijvoorbeeld niet in de wajong of een ander soort uitkering zit. Het houd ook in dat er niet zoiets als begleiding is. Ik ben niet onder behandeling.

Ik heb op papier een gewone werkeloosheidsuitkering, ik zit in een soort gedoogtoestand en afgezien dat ik dus niet hoef te solliciteren moet ik wel aan al die andere verplichtingen voldoen.

Ik kan dus niet zoals andere afgekeurden naar een land als spanje emigreren. Als ik dat doe wordt mijn uitkering gestopt, want ik heb als werkeloze maar recht op 3 weken vakantie. Ik mag dus gaan en staan waar ik wil, zolang in dat thuis doe. In weze zou ik een weekje bij mijn moeder in limburg al op moeten geven als een vakantieweek.

Toch wil ik het erop wagen om hier te vertrekken. Ik ben bekend met overleven.
Toen ik 13 jaar geleden naar amsterdam ging ben ik ook gewoon met een tas met kleren en de harde schijf van mijn computer ( we zijn tweakers, je weet wel:) vertrokken. Zomaar.huur en gas opgezegd, al mijn spullen weggegeven en weg was ik. ik was toen 34 jaar.
De eerste maanden waren heftig, ik had geen geld ik had geen werk, maar ik had wel een logeeradres. Al vrij snel had ik een kamer, wat ik later als antikraak bij ymere huurde, voor een vrij laag bedrag. Pas na 2 maanden had ik een inkomen, werk bij de nuon. Nog geen 3 weken was ik alweer ontslagen, ik paste niet tussen de rest, gelukkig had ik voor de zekerheid mijn uitkering weer doorgestart, maar voor alles goed liep heb ik eerst 3 maanden geleefd van wat er na de markt allemaal op de grond bleef liggen. In Amsterdam wordt behoorlijk veel goed eten weggegooid. In die tijd heb ik ook geleerd dat supermarkten hun producten die in overschot zijn gewoon in de container dumpen. Eigenlijk at ik best luxe, en t koste me geen cent.

http://i61.tinypic.com/2vxqbdc.jpg
Mijn kraakwoninkje in amsterdam

Ondanks dat ik niks had, geen computer, geen tv, zelfs geen verwarming was ik eignelijk best gelukkig in die tijd. Het was zomer, dus genoeg op straat te doen.

Winters zijn heel anders, dan kun je hier eigenlijk niet buiten gaan hangen, dan is er niks te doen.
Tot overmaat van ramp ben ik nogal vatbaar voor de zogenaamde winterdip, of zeg maar rustig zware depressie. Ik ben er later achtergekomen dat dit voornamelijk aan het klimaat ligt. Ik heb gewoon zon nodig, kom ik dat te kort, bv omdat in de winter het licht minder fel is en omdat er te vaak grijs grauw weer is dan worden er stoffen in mijn bloed aangemaakt die mij in een soort winterslaap brengen. Mijn energie gaat naar beneden en na een tijdje wordt ik lusteloos en dan zak ik steeds dieper weg met een zware depressie tot gevolg. Dat is bijna elk jaar zo. Gelukkig zijn er zoiets als antidepressiva.

maar als de zon schijnt, ook in februari is het net alsof je een knop in me omzet. Ik wordt helemaal wakker, creatief, actief, zelfs als ik de dag daarvoor nog met zelfmoordgedachtes heb rondgelopen. Als het de dag daarna weer grauw en bewolkt is is die energie weer helemaal weg.

De zon doet dus iets magisch met mij, al is t allemaal wel chemisch te verklaren.

In de zomer ben ik een compleet ander mens dan in de winter, dan ben ik juist heel alert, creatief en productief, de dingen waar ik in de winter niet uit kom los ik in de zomer gewoon ff op.
Hetzelfde gebeurt als ik op vakantie ben, en dan in landen als spanje, cuba, egypte.

In dat soort landen heb ik dan ineens geen tijd meer om achter de computer te gaan wonen, dan ben ik bezig, leg contacten met mensen, hang rond, ben bezig.

Ik hoor dus eigenlijk gewoon in dat soort landen thuis. De meeste dingen die ik hier in nederland doe. Computeren, filmpjes maken, schrijven, gamen zijn eigenlijk alleen maar surrogaat.
ik speel assasins creed omdat ik dan door jeruzalem wandel, of door damascus, rome, new orleans. Dag ik dr ook nog moet vechten ok, heb je wat te doen, maar de games die ik speel zijn de explorer games en dan die, die in warme landen afspelen. Assassins creed 3, dat ik het koude Washington afspeelt heb ik dus als enige assasins creed niet uitgespeeld, gewoon vanwege de koude uitstraling van alles. Het zit echt diep bij mij.

http://i57.tinypic.com/2vcfer9.jpg
Meer dan een dak boven je hoofd heb je daar niet nodig

Als ik in Cuba had kunnen blijven toen, dan was ik gebleven. Maar ja Cuba is een communistisch land, daar mag je maar 3 maanden zijn. Maar als ik geld had gehad was ik gewoon van hot naar her over de eilanden gereisd. Maar dat geld is er dus niet.

Ik weet van mezelf dat ik eigenlijk niet veel nodig heb. In de kraakpanden periode heb ik ook jaren zonder koelkast geleefd, af en toe en internetcafe in, vooral veel rondhangen met andere krakers, mijn huis was meer een soort provisorische camping, ook omdat je elk moment ontruimt kon worden. Krakers en daklozen hebben ook een eigen netwerk. Er zijn een aantal gratis restaurants van mensen met een ideologie, er zijn plekken waar je gratis aan eten en kleding kunt komen. Er is zelfs een dokter waar je gratis naartoe kunt, zolang je bereid bent in een volle wachtkamer een uur of 2 op je beurt te wachten. In deze stad ga je echt niet zomaar dood. Maar zoals ik al zei, dat geld voor de warmere dagen, de winter in Nederland, das heel andere koek. Die is koud, ook binnen in dat kraakpand waar geen gas wordt geleverd om een kachel brandende te houden. Warm douchen kun je al helemaal vergeten. Zoiets doe je bij t leger des heils. Warm houden doe je met alcohol en aan elkaar of door naar de kroeg te gaan.

Als die winter er niet was, dan leefde ik misschien nog steeds zo, maar het is nogal heftig, die kou en daardoor ben ik toch uiteindelijk op zoek naar een echt huis gegaan, met verwarming, stromend water en een internet aansluiting. Maar ik mis het wel, die gezelligheid, dat echte leven, dat ben ik nu wel kwijt.

Ondertussen heb ik een moedig plan opgevat. Als ik al niet mijn uitkering kan behouden door naar spanje te gaan moet ik misschien eens zoeken naar de echte 2 de en 3 de wereldlanden.

In landen als cuba en egypte leven de mensen gemiddeld van een salaris van 13 euro per maand, en nee dat is geen tikfout. Dat is een dak boven je hoofd, eten en drinken, zelfs sigaretten en je kopje koffie maar daar houdt t wel mee op.

Toch als je daar bent zie je eigenlijk alleen maar vrolijke mensen op straat. Die mensen zoeken elkaar buiten juist op, ondernemen dingen, doen alles samen. Je kan in cuba geen meter van je deur lopen of er staan wel een paar mensen. Het is de zon die dat doet, het klimaat, het is er soms eerder te heet dan dat t ooit koud wordt, en in die maanden slapen ze over dag en leven ze snachts. In cuba was er elke dag wel ergen een straatfeestje, spontaan, gewoon mensen die bijelkaar kwamen. Luxe producten hadden ze nauwelijks, maar niemand zag er uit alsof ze al dagen niks gegeten hadden. Maar ja das ook moeilijk in een land waar de bananenbomen gewoon in het wild groeien:)

In dat soort landen zou je dus als je er een tijdje zit en je contacten hebt gelegd al heel goed van hooguit 50 euro per maand kunnen leven. Dan heb je gewoon meer dan de gemiddelde burger daar. En dat is eigenlijk wat ik wel zou kunnen proberen.

Die 50 euro, die krijg ik wel, desnoods van mijn moeder, maar misschien kan ik ook wel iets gaan doen. Ik heb daar gewoon geen superluxe huis nodig, geen verwarming, douche, de zee is om de hoek:) het klinkt misschien naief, maar ik heb dat in die tijd op cuba ook zo gedaan, ik heb er nouwelijks geld uitgegeven. Ik ging gewoon naar de plekken waar de cubanen kwamen en meed de toeristische. Ik heb dus ook kreeft gegeten, maar dan voor 5 euro. Ik dronk ook rum, maar dan oor 3 euro per liter, mijn sigaretten waren 40 cent per pakje.en zelfs dat waren nog toeristenprijzen.
Je hoeft daar dus gewoonweg niet zoveel te hebben om het toch goed te hebben. Hoewel ik slecht in een 9 to 5 baan pas heb ik misschien wel al genoeg geld door 2 middagen in de week voor andere westerlingen die daar zitten iets te doen. Dat trek ik wel weer. Vooral als t weer toch de hele tijd mooi is. 1 euro van een toerist is daar, mits je weet waar je zijn moet een pakje sigaretten en drie maaltijden. Echte traditonele cubaanse broodjes zijn niet alleen veel lekkerder dan die toeristische, maar ook een factor 20 goedkoper. Ik heb serieus 20 cent omgerkend betaald voor een hamburger daar. Maar dan niet zo eentje van de macdonalds, maar een echte: )En ja coca cola kun je vergeten, maar dat eigen rietsuikerdrankje van ze is helemaal zo slecht nog niet.

http://i59.tinypic.com/qz0qcy.jpg
Cuba burgers, 20 cent omgerekend ( de toeristen hebben een eigen duurdere toeristenpeso, omwisselen op straat voor 10 cubaanse pesos en dan tussen de cubanen gaan snacken.

Als ik op cuba had kunnen blijven was ik gebleven. Maar ja, visa, communistich land, veel staatsbemoeienis. Ze hadden me na een tijd vanzelf dr uit gezet.

Maar goed, er zijn meer van dat soort landen, in weze heel midden amerika, equador, venezuela, chili, paraguay. Allemaal lekker ex kolonialistisch, veel westerlingen, slechte economie, goedkoop, lekker bij de grens wonen, als je na een tijd ergens niet meer mag wonen wip je de grens over, af en toe een klusje voor een rijke toerist. Misschien is dat allemaal best haalbaar.

Maar het houdt wel in dat er geen vangnet is, dat ik onverzekerd rond zal lopen er zijn wel wat risico's
Dat soort landen zijn wat instabieler, dr is meer criminaliteit en dr wordt wat sneller met een wapen geschoten als dr ruzie is. Maar goed, dat hoort dr bij. Ook in het in verhouding erg veilige cuba zit een maffia don..

http://i58.tinypic.com/2zyftkz.jpg
We beginnen natuurlijk iets duurder aan t begin om te kunnen aclimatisren, zoals in dit koloniale hotel van 100 euro per week, in Trinidad in Cuba, jup thats me daar aan de koffie, 6 jaar jonger:)

Ondertussen leef ik wel al in een huurhuis in noord, veel luxer, 3d tv, ipad, internet, maar zo goed als geen mensen om me heen.hier wonen allemaal gezinnen met kleine kinderen. Mensen die altijd weg zijn. Het is hier kaal en kil, vooral in de wintermaanden en dat is best moeilijk soms.

Daar niet, daar leeft het, en daar leef ik.
ik kijk t nog even aan natuurlijk. Het probleem is een beetje dat als t weer mooier weer wordt in nederland dat die motivatie om te gaan als sneeuw voor de zon smelt. Dan vindt ik t hier ineens allemaal wel weer meevallen. Tot dan de r weer in de maand zit..

Als iemand ideetjes heeft of ervaring, dan hoor ik t graag.

Tot zover...

MarcoTM

MTM - Werken voor Geenstijl.

Door verleemen op vrijdag 28 februari 2014 00:27 - Reacties (27)
Categorie: -, Views: 4.822


Het verborgen camera filmpje waar de filmcrew van Powned bij mij kwam filmen.

het is weer eens zo ver, Geenstijl, de organisatie achter dumpert ( of was die van BNN?) en Powned heeft weer eens een filmpje van me uitzendwaardig gevonden. Natuurlijk is t weer iets negatiefs, want dat trekt lekker veel kijkers. Op zich vind ik dat niet erg, ik maak mijn filmpjes juist omdat ik vind dat ik wat de vertellen heb, en mensen vinden mijn filmpjes blijkbaar leuk genoeg want in de laaste 4 jaar heb ik rond de 2 miljoen views gehad. Niet alleen op mijn huidige youtube kanaal autistendisco, want ik heb meerdere kanalen en een aantal daarvan zijn ondertussen ter ziele. Mede door een aantal trolls die moedwillig met meerdere accounts net zo lang klachten bij youtube ingediend hebben dat ze wel een reden vonden om die kanalen om zeep te helpen. Op die manier zijn er ongeveer 2000 filmpjes verloren gegaan. Maar dat geeft niet, dat is toch allemaal yesterday, en dat geeft mij weer de inspiratie om weer eens wat helemaal anders te doen.



Euroshopper Da Movie.

Een aantal kanalen van mij waren bijvoorbeeld MTM Food, het kanaal waar ik goedkope voedingsmiddelen op testte met de nodige flauwe humor en waar dan weer de anderhalf uur durende film " EUROSHOPPER DA MOVIE " uit voortgekomen is waar in totaal ook alweer een kleine 20.000 keer naar gekeken is. ( ja en dan wel een film van 95 minuten he, das wat anders dan een makkelijk filmpje van maar 2 minuutjes.

Die film kun je bv op het MTMMOVIES kanaal kijken, samen met een aantal andere compilatiefilms waaronder eentje die volledig Engelstalig is uit oudere tijden.

Hoe dan ook. Ik verdien niks met mijn filmpjes. Want doordat een aantal kanalen onderuit zijn gehaald heb ik geen recht op een partnerschap meer en dus deel ik niet in de reklame inkomsten van google ads. Maar daarom niet Getreurd, want afgezien van dat ik gewoonweg meestal niet meer dan 1000 kijkers per dag heb zouden die inkomsten toch niet echt bijster hoog zijn. Een paar honderd euro per jaar misschien. Al hebben die kanalen nooit de tijd kunnen krijgen om echt enorm groot te groeien natuurlijk. Of ik er nou geld voor krijg of niet, ik blijf gewoon filmpjes maken, dat is gewoon iets wat in mijn bloed zit.

Maar ondertussen zijn er dus wel anderen die wel geld aan mijn werk verdienen. Google zelf bijvoorbeeld, want mijn kanaal wordt zoals ik al zei 1000 keer per dag bekeken. Maar niet alleen google want blijkbaar heb ik iets wat TV makers interessant vinden.
En dus ben ik in de laatste 2 jaar al 4 keer op tv geweest met mij. Filmpjes. bij BNN, die zelfs met een cameraploeg langs kwamen. Bij de wereld draait door, 2 x op powned. Daarnaast heb ik 3 keer op dumpert gestaan, en nu weer voor de derde keer op hun eigen site, Geen stijl dus.

Natuurlijk zijn het precies die filmpjes die bij veel mensen tegen het zere been stoten, want daar krijg je kijkers mee, maar dat niet alleen, sommige filmpjes worden natuurlijk verknipt om het zo hard mogelijk binnen te laten komen, maar dan wel zo dat sommige dingen niet meer in de context zitten zoals ze bedoeld waren. Maar ach, zo komt in ieder geval wel de boodschap aan, bij die 10% dat zelfstandig na kan denken tenminste.

Vooral Geenstijl is er erg op gebrand juist die filmpjes te laten zien wat ik allemaal van mijn uitkering betaal en wat ik voor luie arrogante flikker ben, die andere 2000 filmpjes die over hele andere interessante of gewoon leuke dingen gaan zie je er niet. En voor elk filmpje dat ze uitzenden kijken dr misschien wel 300.000 mensen, allemaal kijkers die je niet als getal onder mijn Filmpjes ziet. Het onzichtbare publiek zeg maar.

Maar ondertussen brengen al die filmpjes wel mooi reklame inkomsten op. Voor geen stijl wel te verstaan. Waarschijnlijk denken ze" ach die gast heeft toch een uitkering, dus die hoeft toch niet te werken" want ik heb nog nooit een belletje van ze gekregen over dat ze mijn werk, wan t dat is het voor hun eigen winstbejag ge bruiken. En ik kan je vertellen, het geld dat al die filmpjes in die 2 jaar ze hebben opgeleverd is een stuk meer dan dat ik in die 2 jaar aan uitkering krijg.

Hoe dan ook is die ipad, die ik van mijn uitkering, en dus door de belastingbetaler heb gekocht allang weer als inkomstenbelasting naar diezelfde belastingbetaler terug gevloeid.

Blijkbaar heeft geenstijl liever dat ik gewoon in die uitkering-situatie blijf. Kunnen ze lekker elk kwartaal goedkoop materiaal uitzenden. Ze zeggen zelfs niet dat ze t uitzenen of online hebben. Vandaag weer moest ik het van een van mijn youtube abonnees lezen " he, marco, je staat weer op geenstijl" daarom weet ik dat. Zo weet ik ook dat ik bij de wereld draait door te zien was, alleen kreeg ik dat pas 5 dagen later te horen dus dat heb ik niet eens zelf kunnen zien. ( de andere filmpjes wel trouwens. Ze zijn echt allemaal op tv geweest)

Powned is zelf trouwens ook 2 keer langs geweest voor opnames over het verdwijnen van het euroshopper merk. Ze hadden zelfs allemaal euroshopper producten meegebracht.
Heelaas voor hen, en ook voor mij misschien was ik op mijn hoede, en heb dus een camera mee laten lopen terwijl ze mij aan t interviewen waren zodat ik de rauwe versie kon uitzenden die mensen dan konden vergelijken met wat zij er van gemaakt hadden. Dit natuurlijk omdat ze t gegarandeerd in t negatieve zou draaien. Toen ze daar achter kwamen zijn ze wel gewoon doorgegaan, maar het is dus nooit uitgezonden, en je kan natuurlijk op je knokkels uitrekenen waarom:)

Hoe dan ook. Waarschijnlijk zijn mijn filmpjes vaker op tv gezien dan al mijn filmpjes op youtube bij elkaat. En dat allemaal gratis en voor niks voor hen, terwijl ze mij dan juist profileren als die gevaarlijke uitnemer die lekker op kosten van de belastingbetaler dure ipads koopt in plaats van te gaan werken. Daar is dus duidelijk een dubbele moraal aan t werk.

Ik zou zeggen geen stijl, kom eens over de brug. 1 filmpje van mij pikken, ok leuk. 2 kan ook nog wel, zo krijg ik ook een beetje bekendheid. Maar ondertussen hebben alleen jullie al ACHT filmpjes gebruikt. Op die manier ben ik wel een heel erg goedkope vrijwilliger. Ik ben ondertussen al 47, dus die tijd dat ik dat voor jullie doe om zo t val te leren zijn we wel voorbij, ik ben jullie stagiere niet.

Als je echt wil, dat alle werkelozen gaan werken neem me dan gewoon aan
Maak ik misschien zelfs nog betere filmpjes in overleg, in een nog betere Kwaliteit. omdat ik ik dan ook nog eens voor een echte kamera kan sparen.

Een Win - Win Situatie. Ik een baan, en jullie de primeur. Dat laat je toch niet liggen?

Was getekend:

MarcoTM

Hier heb je mijn nieuwste filmpje, op Geenstijl

http://www.geenstijl.nl/m...ernotte_eth.html#comments

MTM - Het pilletje dat je dom maakt.

Door verleemen op dinsdag 18 februari 2014 15:05 - Reacties (79)
Categorie: -, Views: 7.190

http://i61.tinypic.com/ng4vg9.jpg
Toen ik dit zag heb ik gelijk de proef op de som genomen en mijn moeder, die je redelijk gemiddeld kunt noemen wat interresses betreft gevraagd of de aarde om de zon of omgekeerd draaide. Ze moest even nadenken en zei. De aarde draait geloof ik om de zon, en de maan draait.... Om de zon.

Eigenlijk is de reden dat ze dat niet weet helemaal niet raar of speciaal. Er zijn namelijk veel belangrijkere dingen in het leven, zoals stofzuigen en zorgen dat je er netjes bij loopt. Mijn moeder heeft dus een veel groter socialer netwerk dan ik, ze heeft een druk en sociaal leven met mensen die allemaal wat beters te doen hebben dan zich af te vragen waar de maan om draait. Ik durf er best wel op te wedden dat ook een kwart van de nederlanders het niet weten. Ik ben daar oprecht jaloers op
.

http://youtu.be/x9mz3WnyMYA

Internet doet t niet, ergens is dat even heel goed.

Ik was vandaag al rond een uur of 8,9 wakker, dus ik was om 10 uur al mijn bed uit.
Ik zit alweer 2 dagen aan de remeron nadat ik het 2 dagen vergeten had en in die korte rijd was mijn stemming behoorlijk verslechterd. Gisteren na die eerste remeron kwam ik mijn bed pas weer rond 1 uur uit. Vandaag dus 10 uur, een hele verbetering.

Ik voel me dus wel ok nu, deze dinsdag. mijn neurotransmitters komen weer in een stabiele verhouding. De serotonine maakt me gelukkiger, de dopamine meer daadkrachtig. De Cortisol word onderdukt.

Remeron, oftewel mirtazipine, een antidepressieva. het middel dat mij deze winter weer een keer van de vertwijfeling en wanhoop gered heeft. Een middel dat versuft waardoor niet alles meer zo helder en keihard binnenkomt omdat ik er minder intelligent, dus dommer van wordt.
En dat is goed zo.


Het is licht buiten. Niet dat de zon schijnt, maar hij is ook niet weg. Het is zeg maar wolkerig maar niet zo erg dat al het licht word kaalgefiltert.

Ik ga zo ook de hond uitlaten. Daar heb ik gewoon wel de energie voor. Wie weet kom ik wel iemand tegen. Wie zal het zeggen.

Normaal, als ik mij slecht voel heb ik daar uiteindelijk ook wel de energie voor, alleen nu heb ik dat gewoon sneller. Dat is het verschil. Alsof ik gister xtc heb gehad en nu nog zo' n aangename nagolf in de ochtend heb. Al moet ik niet overdrijven want zo lekker voel ik me nou ook weer niet. Er is toch wel een vlaag van zenuwachtigheid, onbestemdheid die door mijn maag fluistert.
Het is de angst dat dit maar tijdelijk is, dat ik in werkelijkheid een tikkie versuft ben en dat de realiteit dan later toch nog tot mij doordringt.

Alsof dat wat ik nu voel dus niet de realiteit is. De hardheid. Hij wordt afgeschermd.
Zo zit dat bij normale mensen, die hebben een heel sterk filter. Zij voelen de realiteit niet.
De wereld om hen heen komt milder binnen. Hun eisen zijn gewoon minder, oppervlakkiger, ze kijken niet verder dan hun neus lang is en ik heb t gevoel dat de remeron dat bij mij aan het doen is. Dat wat verder dan mijn neus is word vervaagd, verder dan dat ligt de sufheid die deze drug veroorzaakt. Met remeron op ben ik als een schaakspeler die niet verder dan 2 zetten nadenkt.

Dat is de betere ovťrlevingstrategie. Niet 5 zetten vooruit denken. Het lijkt slim, dat vooruit plannen, maar het is dat wat de problemen veroorzaakt. Opstaan, en dan douchen. Niet opstaan en dan douchen en naar je werk. Dat is gewoon een stap te ver. Naar je werk is een gedachte als je al onder de douche staat. Niet als je nog moet opstaan.

En daar helpt de remeron dus bij. Het beperkt mijn denken. Het verbied om te dagdromen en om scenario's te maken. Want voor elke verder stap die je in je gedachten zet komen er onduidelijke gevolgen aanzetten, hoe verder naar voren des te risicovoller dat scenario wordt tot ik uiteindelijk verlamd ben door de mogelijke toekomst die dan al in mijn hoofd afspeelt.

Normale mensen zijn dus net honden, ze leven van nature veel meer in het moment. Of in ieder geval daar vlak omheen.

Dat merk je aan de logica die ze hanteren. Ook in negatieve zin. Bij hen is alles recht toe recht aan. Een nieuwe technische ontwikkeling is in hun ogen vaak een slechte ontwikkeling omdat ze niet verder dan stap twee denken.

Als iets nu nog niet af is kunnen ze geen beeld vormen van stap 3, namelijk dat het product doorontwikkeld wordt. Dat de mankementen van nu er straks helemaal niet meer zullen zijn.
Het enige wat ze doen is naar het nieuwe product kijken en zich voorstellen dat ze het moeten gebruiken. Werkt het nu niet, dan is het een slechte ontwikkeling.

Dat zag je bijvoorbeeld toen de ipad aangekondigd werd. Mensen zagen het als een grote iphone, een apparaat met dezelfde apps als die telefoon, dus iets met een groot scherm waar je de buienradar op raadpleegde, waar een wekker op zat en waar je snake op kon spelen.

Allemaal dingen die je dus gewoon al op je mobiel kon, een beetje zinloos allemaal dus.
Dat was niet alleen onder de gebruikers, maar ook bij de makers het geval. In het begin waren dr practisch alleen maar apps die je ook op je telefoon had. Angry birds, ja ok dat speelt een stuk handiger op een groter scherm, maar om speciaal daarvoor nou een ipad te kopen...

Maar ik dacht natuurlijk allang 5 stappen verder. Ik had begin 2000 al een pocket pc, een mini ipad zeg maar en ik had ook al een keer met een echte windows tablet gespeeld.

Voor mij was een ipad the "poor mans wacomtablet". Iets waar je rechtstreeks op kon tekenen.
Waar je muziek op kon maken zonder enige vorm van randapparatuur. Waar je, zoals ik nu doe, hele verhalen op kon typen zonder dat er ooit letters blijven hangen omdat je boven je toetsenboard rookt.

Maar zoals ik al zei duurde het een tijdje voor de programmeurs zelf doorkregen dat een tablet meer dan alleen een consumeerapparaat was, want ook programmeurs denken niet verder dan hun neus lang is, en dus duurde het ook een tijdje voor ze met echt goede creatieve apps aan kwamen zetten.

Tegenwoordig zijn we gelukkig al zo ver dat er complete video editing suites voor de ipad verkrijgbaar zijn. Ik heb Pinnacle video studio. Ik heb Adobe sketchpad pro, ik heb Photoshop touch en ik heb Steinberg cubasis 1.7. Ok, de pc varianten kunnen een stuk meer. Maar afgezien dat de ontwikkeling niet stilstaat kan het dat waar ik t voor gebruiken wil, en dat niet alleen, je kunt er een aantal touchscreen specifieke dingen mee die je niet met een muis gaan lukken. Multitouch bijvoorbeeld.
Probeer maar eens met je muis 4 faders tegelijk op een on-screen mengpaneel te bewegen.

Lang voordat de ipad er aan kwam wist ik dat het ooit die kant op zou gaan. Maar ik kon mijn vreugde niet met mijn omgeving delen want daar was de ipad een onzinnig duur ding. Een grote telefoon, waar je dan niet eens mee kon bellen.

Maar in weze gaat dat dus zo met alle nieuwe dingen. Als er een electrische auto is gebouwd die een actieradius heeft van 90 kilometer komt niemand op het idee dat er ooit een tijd komt dat er betere accutechnieken zullen worden ontwikkeld. In hun hoofd bestaat alleen die volgende stap en dat is die auto zoals ie er nu is, en dat ritje dat ze er volgende week mee gaan maken naar het bos waar nu nog geen laadpalen staan en dus is die auto voor nu en voor altijd een slechte auto en een concept dat nooit iets zal worden.

Normale mensen spelen op safe. Ze doen dat wat de andere mensen doen. Als 10 normale mensen in de sloot springen dan springt de 11 de er achteraan.

Het is absoluut geen wonder dat er 60 jaar geleden een compleet volk achter Hitler aanliep. Als iedereen om je heen zijn arm uitstrekt en zijn hand recht houdt dan is dat alleen al een reden om dat ook te doen. Anders ben je namelijk raar en wordt je uit de groep gestoten. Als je dat in die tijd niet deed kreeg je een "doe normaal!" Naar je kop.

Maar we hoeven helemaal niet zo extreem te gaan om het soms absurde gedrag van normale mensen te zien. We hebben namelijk ook zoiets als mode. Zo heeft iedereen nu ineens whatshappen. Whatshappen is gewoon een variatie op msn, dat hadden we al. Maar niemand die dat tegenwoordig nog aanraakt. Met msn kan je ook al meer dan 10 jaar gratis via voip met elkaar bellen en videochatten. Maar iedereen zit nu op skype.

Er is een tijd geweest dat iedereen in van die broeken met wijde pijpen op schoenen met plateauzolen rondliep. Als je in die tijd een strakke broek met normale schoenen durfde rond te lopen werd je gelijk met een scheef oog aangekeken. Wie is die rare, vroegen mensen zich dan af.

Normaal doen, en niet verder dan je neus kijken kan dus soms destastreuze gevolgen hebben.
Maar daar is dat belangrijke woord. "Soms"

Uiteindelijk blijkt dat niet verder dan je neus kijken toch de beste overlevingstrategie te zijn.
Ja, een vliegtuig kan neerstorten. Maar het gebeurt zo weinig dat het helemaal geen zin heeft om je dan maar de hele tijd zorgen te maken dat je gaat crashen als je richting ibiza vliegt. Daar krijg je alleen maar stress van met alle geestelijke en lichamelijke ongemakken van dien.

Normale mensen doen dat niet, die stappen gewoon in en aan t eind stappen ze weer uit en 99.999 van de 100.000 keer gaat dat goed. Normale mensen lopen dus veel vaker rond in zonnige vakantielanden dan die mensen die bang zijn om te vliegen omdat dit of dat kan gaan gebeuren.

Normale mensen hebben nu een ipad omdat iedereen m heeft. Maar in weze hebben ze m nooit nodig gehad. Ze hebben zich nooit gefrustreerd gevoeld omdat die mogenlijkheid er niet was.

Het komt er gewoon op neer dat de meeste normale mensen, hoewel die natuurlijk ook hun problemen hebben gewoon gelukkiger zijn dan de mensen die de hele tijd vooruit aan het plannen zijn.

Eigenlijk is dat achter elkaar aanlopen en vinden dat iets normaal is omdat iedereen t doet en verder geen vragen te stellen over het waarom de beste overlevingsstrategie. Het is de reden waarom het menselijk ras al meer dan 80.000 jaar bestaat. Degenen die niet zo normaal zijn, dat zijn de gefrustreerden, de mensen die nooit kinderen krijgen of die van de flat springen omdat ze zo nodig moeten afvragen wat de zin van dit alles is om daar dan gigantisch in vast te lopen.

Eigenlijk ben ik strontjaloers op mensen die gewoon in de bijbelse god geloven. Ik kan dat niet want als ik ed bijbel lees zie ik de hele tijd enorme plotgaten en onlogische handelingen. Maar voor iemand die niet doordenkt is het bestaan van god alleen al bewezen omdat het in de bijbel staat.
Ach, hoe heerlijk makkelijk:)
( op dezelfde manier waarop vele anderen weer absoluut geloven dat het heelal met the big bang is begonnen, dat hebben de meeste mensen ook alleen maar in een boek gelezen.

Maar ik, ik twijfel echt overal aan. Nothing is real, everything is permitted. Ik zie die minderheid, die door de kerk wordt verstoten, die in verhouding kleine groep homos die niet meer welkom zijn omdat hun ouders ze niet meer willen zien.
Maar dat is dus hetzelfde verhaal als van die neerstortende vliegtuigen. De kans dat je die problemen krijgt is vele malen kleiner dan dat je gewoon alles neemt zoals het is. Want face it. De meeste mensen die in dictatoriale landen wonen zijn helemaal niet ongelukkig. De mensen die zich echt storen aan het gebrek aan meningsvrijheid zijn de dissidenten. De russen waren helemaal niet ongelukkig in de tijd van het communisme. Die liepen namelijk ook gewoon maar achter elkaar aan en deden wat iedereen deed. Ze vonden het normaal. Toen de berlijnse muur omging zag je wel een hoop mensen die heel blij waren omdat ze over de grens konden gaan, maar niemand die het had over al die mensen die dat niet deden. Die gewoon in hun boerderijtje de kippen bleven voeren omdat de kippen nou eenmaal gevoerd hoorden te worden.

Zelfs in Egypte met al die opstanden heeft blijkbaar niemand door dat dat alleen in de grote steden gebeurt ( wat dus in weze net zogoed zoveel mensen zijn omdat iedereen dat daar doet. Maar ondertussen kun je gewoon nog naar Egypte op vakantie omdat er complete streken groter dan nederland zijn waar helemaal geen onrust heerst. Daar is iedereen gewoon nog met het leven van alledag bezig.

Terwijl mensen die geloven, gewoon iets hebben op de momenten dat het minder gaat. En ook al is het in mijn ogen iets absurds, ze hebben t wel en daardoor komen ze veel minder vaak vast te zitten. Ze zijn gewoonweg gelukkiger en voelen zich minder verloren en het enigste wat ze daarvoor hoeven te doen is normaal zijn en alles wat met rationaliteit te maken heeft los te laten.

Ik doe dat trouwens wel eens, proberen de rationaliteit los te laten. Niet de hele tijd proberen iets uit te willen leggen en dan in de sloot springen omdat iedereen dat doet. Ik zie daar wel wat in.

Eigenlijk weten we alleen maar die dingen die we onderzocht hebben en dus weten we niks van dat wat we niet kennen, of het nou bestaat of niet. En dus kan het heel goed zijn dat zaken die onlogisch of irrationeel lijken in het grotere plaatje wel degelijk een reden of doel heeft, terwijl zaken die in ons dagelijks leven zinvol lijken dat uiteindelijk helemaal niet zijn.

Eigenlijk zou ik dus een stuk normaler willen zijn, minder doordenkend, minder scenarios in mijn kop. Die paar voordelen die ik door dat nadenken heb inruilen voor die enorme hoeveelheid aan voordelen als ik in de pas met de rest blijf lopen. Opstaan omdat het zo hoort, aankleden en douchen omdat dat moet en dan naar je werk, mensen tegen komen, verliefd worden, trouwen kinderen krijgen en dan oud worden en doodgaan met de troost dat ik in de hemel mijn overleden ouders terug zal zien. ( dan is dood gaan ineens helemaal niet zo erg.)

Ik slik remeron, hoofdzakelijk om de reden dat het versuft. Ik slik eigenlijk een hele lage dosis. 7.5 mg. Vooral als je het een tijd niet gehad hebt wordt je binnen een uur zo moe dat je wel moet gaan slapen. Dat blijft een tijd zo, maar ebt dan weg. Toch blijft die versuffing.

Het is een beetje raar. Ergens ben ik compleet helder, maar het is net alsof er een soort mist op een meter van mijn hoofd zit die alle gedachten die te ver in de toekomst liggen blokkeert. Dat mijn complexe overzicht op de realiteit verneveld. Of gewoon keihard, het maakt mij dommer, ik wordt er een beetje meer normaal.

Ik merk dat onder andere aan dat ik steeds minder weerstand heb om het vliegtuig naar gran canaria te pakken. Het kost me moeite om over de risico's na te denken. Vliegen is de veiligste vervoersvorm die er is. Nu ik voorbeelden moet opnoemen en er echt even moeite voor doe om daar de risicos als voorbeelden aan te dragen, bijvoorbeeld dat de airbus windows me als besturingsysteem heeft, dat er problemen zijn geweest met het afstellen van de hoogtemeters ( die dus aangeven dat je nog op 100 meter boven de landingsbaan zit terwijl je in weklijkheid al op 20 meter zit en dus de motoren ineens een stuk langzamer gaan draaien en je dus met veel te hoge snelheid de landingsbaan raakt zoals een paar jaar geleden met die crash op schiphol, dat soort dingen komen over t algemeen veel minder vanzelf omhoog als ik een vakantietje plan.

Precies zoals bij die normalere vriend van mij die daar nooit over nadenkt en die dus al 40 keer heeft gevlogen zonder dat het ook maar in m opkomt, maar in plaats daarvan lekker op de buienradar kijkt hoe slecht t weer in nederland is op zijn ipad die hij heeft omdat de buren er ook eentje hebben.

Heelaas werken die pilletjes nou ook weer niet zo goed, dr blijft altijd een zweem van bezorgdheid, maar misschien moet ik gewoon de dosis wat verhogen.

En dan komt vanzelf de dag dat ik op vakantie naar egypte ga, het vliegtuig in stap, gezellig met mensen over voetbal en het weer ga kletsen, en dan ook nog eens vrienden maak om dan aan t eind van de vlucht weer uit te stappen. Om dan de hele vakantie in het hotel rond te hangen en alleen maar midgetgolf speel zonder ook maar een keer iets van de cultuur en de politiek en onlusten van dat land te weten te komen, en dan absoluut en volkomen gelukkig met een barcootje in de zon te zitten. Precies t zelfde drankje dat de buurman ook drinkt.

En dan lig ik terug in nederland net als iedereen op de eerste zonnige dag van het jaar op een overvol strand te bakken. Niet omdat mijn huid onder invloed van die zon genoeg vitamine b en d aanmaakt voor mijn winterreserve. Maar gewoon omdat je dat nou eenmaal doet als het mooi weer is.

Want het zijn met name de mensen die niet nadenken die op dat soort momenten gehoor geven aan die lichamelijke drang om in die zon te gaan liggen en dus eigenlijk onbewust dat doen wat iedereen doet, en daarmee precies dat doet wat het beste voor ze is.

MTM - Geld is Liefde

Door verleemen op zondag 9 februari 2014 14:35 - Reacties (17)
Categorie: -, Views: 3.995

De defenitie van energie is dat het dat is wat er voor zorgt dat er werk verzet wordt. Geld is dus niet alleen een vorm van energie, maar ook eentje waar je mee kan bepalen wat voor werk er verzet gaat worden. Je kan iemand betalen om koffie voor je te zetten, maar je kan ook iemand hebben die met liefde koffie voor je zet. Het resultaat is hetzelfde. Als je iemand om je heen hebt die van je houdt is dat in weze hetzelfde als dat je geld hebt. En hoe meer liefde des te rijker je bent. Ook als je zelf van iemand houdt. Je krijgt er de kracht = energie om werk mee te verzetten.

De zaak is dat je je verstand er bij houdt en dat soort werk verzet dat goed voor je is.

Geld op zich maakt niet gelukkig, dat komt pas als je het voor de goede dingen inzet. Bijvoorbeeld door het kopen van een biertje zodat je dat aan iemand anders kunt geven.

Natuurlijk kun je dat biertje ook stelen ( als je geen geld hebt)

Maar we leven hier in een westerse samenleving waar anderen je pas toelaten als je laat zien dat degelijk en betrouwbaar bent.

De groep mensen die je waardeert om je betrouwbare manier van handelen is eenvoudig groter dan die je bereikt als je steelt. Natuurlijk kun je op die manier net die ene persoon ontmoeten waar je enorm van zult houden en waar dat wederzijds is, en dan heb je niet veel meer nodig.
Maar besef wel dat het behoorlijk zwaar wordt om zonder geld samen dakloos over de straten van amsterdam te zwerven, vooral in de winter als het koud is.

Echte liefde is onvoorwaardelijk. Maar dat soort liefde is heel zeldzaam. Als je dat kunt vinden of kunt zijn heb je in weze de lotto jackpot gewonnen. Iemand die onvoorwaardelijke liefde bezit voelt net zoveel warmte voor zijn vrouw als voor de pedofiel die zijn kinderen heeft misbruikt.

Wat mensen meestal liefde noemen is voornamelijk voorwaardelijk.

Mensen houden vaak van iemand omdat die andere persoon aantrekkelijk is.
Aantrekkelijk zijn is dus een vorm van kapitaal, iets wat je bezit en waar je de ander mee kunt kopen. Het is de reden waarom vrouwen zich opmaken.

Aantrekkelijkheid hoeft niet alleen uiterlijk te zijn, het kan ook innerlijk zijn. Dat je je goed voelt bij die ander maar het kan nog veel enger, bijvoorbeeld doordat je je schuldig voelt omdat jij meer hebt dan die ander.

Die ander heeft dus het VERMOGEN om jou je schuldig te laten voelen. Of je goed te laten voelen, of je blij te maken omdat je zo aantrekkelijk bent. En door dat vermogen ga je werk verzetten om er voor te zorgen dat die ander in je buurt blijft.

Geld is niks anders dan dat, het is een vermogen. Een muntstuk is niets anders dan een quatum aan energie. Iets dat je kunt inwisselen om werk te laten verzetten. Het is niets anders dan een variatie op het thema.

Ik spreek uit ervaring. Ik hield van iemand, en die iemand hield van mij. We hadden geen geld. We hadden zelfs geen geld om de verwarming te betalen van ons kraakpand ( het hebben van een kraakpand is ook een vermogen) we aten van wat we van mensen kregen of wat er na de dagmarkt overbleef, half rotte aardappelen waar je de rotte plekken van afsneed en dan toch nog een redelijk maatje van kon maken.

Ondanks dat was onze liefde voor elkaar groot genoeg om het op die manier een paar maanden vol te houden. Maar uitendelijk bleek ik niet aantrekkelijk genoeg en ook niet veilig genoeg om dat in stand te houden. De ander was een stuk aantrekkelijker en ook wat jonger dan mij en kreeg dus vaak aanbiedingen door mensen die misschien zelfs minder aantrekkelijk waren dan mij, maar die een situatie konden bieden waar het geld was voor verwarming, een warm bed en lekker eten.

Ze waren minder aardig, en minder fijn om bij te zijn. Maar met het geld erbij waren ze in verhouding aantrekkelijker en aardiger dan mij. En dus raakte ik diegene kwijt.
Heel langsaam sluipend. Uiteindelijk was het not done om met mij ook maar in contact te blijven.

Er zijn mensen die altijd bij elkaar blijven. Het is een van de voorwaarden van het huwelijk. In voor en tegenspoed. En als dat ook echt werkt is dat heel mooi. Maar het is iets zeldzaams. Voor veel mensen is zelfs die eed niet sterk genoeg om de relatie in stand te blijven houden.

Want als die ander ouder wordt, als het een sleur wordt en je niet meer zoveel voor die ander voelt en je komt dan iemand tegen waar je dat wel mee voelt, die dus het vermogen heeft dat je partner is kwijtgeraakt. Die dat bezit niet heeft. Dan wordt je door die ander gekocht.

Ondertussen is mijn situatie veranderd. Ik heb een vast inkomen en een huurhuis en ik woon samen met iemand. Wij houden niet in de zelfde mate van elkaar als met mijn eerdere liefde. Maar ik heb zo veel te bieden dat die ander ondanks dat het ergens anders ietsjes beter is bij mij is.

Maar ik blijf mer van bewust dat dat voor een deel is omdat ik de huur blijf betalen.
Want mijn huis is een deel van het kapitaal waarmee ik die ander koop. Ook al zullen we dat nooit zo noemen. Ik bezit het vermogen, de mogelijkheden om deze relatie in stand te houden en dat vermogen is voor een belangrijk deel gebaseerd op geld.

Geld is vermogen, net als uiterlijk of een warme persoonlijkheid vermogen is.

Je kunt met geld, mits goed beheert en geinvesteerd dus wel degelijk gelukkiger worden dan je was. Het zal nooit zo goed gaan als met onverwaardelijke liefde. Maar om in die staat te zijn moet je jezus of boeddha heten en erg sterk in je schoenen staan en dat is heelaas voor de meesten van ons niet weggelegd. Vooral in deze door westerse denkbeelden beheerste wereld.

De mensen die ongelukkig geworden zijn van geld hebben het eenvoudigweg verkeerd gedaa. Ze zijn met hun geld gaan zwaaien. Ze hebben het over de boeg gegooid inplaats van te investeren in duurzame situaties. Ze hebben zich volgestopt met het snelle succes en lekker eten in plaats van dat ze er de sportschool mee hebben betaald. Ze hebben er het mooiste meisje naar het duurste restaurant meegenomen inplaats van dat ze met het aardigere maar minder strakke meisje mee naar de snackbar namen. En al helemaal niet vertellen dat je een ton op de bank hebt staan. Wees niet de enige die rondjes in de kroeg geeft.
Geef aan de juiste goede doelen. Hoe meer aardige mensen om je heen, des te groter de kans dat je die anderen zult tegenkomen die meer om je geven dan je geld alleen.

Ga zo met geld om dat het geld zelf onzichtbaar wordt en creŽer daarmee de situatie waardoor je je zelf omringt met positiviteit. Start met je geld een bedrijf en bied anderen werk aan. Er zijn heel veel goede dingen die je met geld kunt doen. En wie goed doet, goed ontmoet.

Liefde is energie, en energie is geld. En geld is liefde.