MArcoTM - Avonturen met Aardvark deel 1.

Door verleemen op donderdag 8 februari 2018 15:30 - Reacties (6)
Categorie: -, Views: 740

Proloog

Telefoon.

17 November, De maand van de schorpioen.

Plotseling gaat mijn mobiel af. Ik kijkt naar het scherm en ziet een onbekend nummer wetende wat dat betekend. Ik weet dat ik beter niet kan opnemen, en toch drukt ik op het groene icoontje en houd het toestel aan mijn oor.

“ ik ben het, Tim “

O mijn god, ik ook al..

“Hoe kom je aan dit nummer Tim?”

“ U was verdwenen van Skype, maar ik heb dit nummer gevonden op internet, ik mis u heel erg”

“Tim, ik, ik kan je niet spreken, ik ben niet voor niets mer Skype en YouTube gestopt en je weet ook waarom.”

“Ja maar u bent zo ..”

“Ik kan niet, ik ga nu stoppen, bel me niet meer “

“Nee, nee! Niet ophangen!” Tim begint te snikken.

Ik haalt de telefoon van mijn oor en verbreekt de verbinding. Zijn mobiel gaat weer af, hetzelfde nummer. Ik schuift het scherm naar beneden en zet het toestel op vliegtuigstand.
Ik legt het toestel neer, mijn hand trilt, bijna onmerkbaar.

Waarom?


2. Pijn.

Daar zit ik, onder aan de trap, met koffie en een sigaret. Binnen mag niet gerookt worden. Ik is niet thuis maar schuilt bij mijn moeder, en daar mag niet gerookt worden.

Eigenlijk moet ik helemaal niet roken, tabak maakt me paranoia, psychotisch bijna. Daarom rookt ik mijn sigaretten in 2 delen maar soms is zelfs dat nog te veel. Als ik rookt komen de herinneringen terug, herbeleving, piekeren, angst.

Filmpjes op YouTube, mensen die me naschreeuwen op straat, verhalen die de rondte gaan, miljoenen kijkers. Mensen die op Skype bellen en dingen doen die ik niet mag zien. Een van hen, Tim, die meerdere malen op Skype had gebeld, natuurlijk onder een valse indentiteit, als Harrie Blokzijl, een 35 jarige bouwvakker uit de Achterhoek. Of als Piet Vermeer, 28 jaar en werkeloos of wat voor namen er langs kwamen.

Precies zoals de anderen, iedereen was nep. Je wist bijna nooit van te voren wie er op belde.
De reden waarom ze belden, dat wat ze kwamen doen en de verbazing van mijn kant.

De valse schaamte eerst, het negeren en blokkeren van mensen tot er zoveel belden dat ik er niet meer van schrok en het steeds moeilijker werd om op te hangen, zinloos ook. Omdat ze dan toch bleven bellen, desnoods onder een andere naam.


3. Angst.

Ze zat aan de andere kant van de tafel die naast haar bureau stond. Minder formeel.

“Hoe ging de reis?”

“Nou het ging. Ik heb natuurlijk mijn angstremmers geslikt, maar als ik daar geen bier bij drink kom ik nog steeds niet naar buiten” Ik keek haar aan, een reactie afwachtend. Niets.
“Ik bedoel, ik heb dus een biertje op”

“Ja, dat kan werken, tegen de angsten, maar..” haar blik werd iets zakelijker “ het is natuurlijk wel de bedoeling dat u nuchter bent tijdens de therapie”

“ Dat zal wel meevallen” Ik opende mijn houding. “Het is een half uur fietsen dus tegen de tijd dat ik hier ben is dat wel uitgewerkt, maar anders zou ik hier gewoon niet gezeten hebben. Daarom heb ik ook hulp gezocht, om iets te doen tegen mijn angsten”

“Dat kan wel zo zijn” zei ze, “ maar dat is meer de taak van uw psycholoog. De reden waarom u hier zit is om u te behoeden dat u weer terugvalt in strafbaar gedrag”

Ik fronste mijn wenkbrauwen.
“Dat is iets wat mij irriteert hier. Ik zou verwachten dat het belangrijker is dat mij zou worden aangeleerd hoe ik mij ethisch verantwoord zou kunnen gedragen, maar jullie hebben t alleen over het voorkomen van strafbare handelingen”

“Dat klopt”

“Maar, wat hier strafbaar is kan in andere landen gewoon. In Mexico bijvoorbeeld is dat wat er gebeurd is gewoon legaal. Het klinkt alsof ik hier niet zou zitten als dit verhaal in Mexico had afgespeeld”

“Nou,” haar gezicht ontspande zich, “ Voor ons is het strafbaar, maar als u naar Mexico zou emigreren hoeft u bij ons niet in therapie.”

“Dus, ik zit hier puur omdat het hier, en niet in Mexico afgespeeld heeft?”

“Precies”

“Dat is toch absurd?”

“Misschien wel, maar zo is de wet.”

“Nou mooi is dat.”

“Tja, zo is de wereld.” Ze keek op de klok.
“Onze tijd is alweer om vandaag. Ik zal u naar de lift brengen, dan kunt u weer naar huis”

“Ok, ik stop even op de eerste verdieping, voor een kopje koffie”

“Natuurlijk”. De liftdeur gleed open. “En een goede reis”


Hoofdstuk 1. In den beginne

Op een nacht was god het beu.. Het was donker, zoals het al een eeuwigheid donker was geweest en al die tijd had god al bestaan. Er waren wel anderen, zijn engelen, maar ja zo in het donker was er niets te doen en dus gingen de engelen ruzie maken, en eentje er van maakte het zo bont dat hij niets meer met hem te maken wilde hebben. “Ga weg jij Satan! Rot een flikker end op” had hij geroepen.

Mokkend was Satan vertrokken, pissig omdat god zijn macht en status niet met hem wilde delen en dat terwijl hij nog wel de mooiste en best getalenteerde engel in Gods rijk was geweest. Dat verhaal zou nog een staartje krijgen, God zou nog wel gaan voelen waar Satan, wel niet toe in staat was. Zn vrienden noemden hem niet voor niets Lucifer, zon klein stokje met een punt van zwavel waar veel later kinderen wel eens mee speelden om dan het hele ouderlijke huis in de hens te zetten.

“Wacht maar” dacht Satan rancuneus, mijn tijd komt nog en dan zet ik dat hele mooie hemelrijk van jou in lichterlaaie en dan zal iedereen weten wie hier de echte prins van het licht is. En met een paar vrienden van m die ook niet helemaal pluis waren verdween hij uit het zicht van god.


En daar zweefde god dus, weer alleen tussen al die brave engelen die geen eigen mening hadden als een soort geest in een eeuwigheid van nietsheid en verveelde zich te pletter.

“Ik moet iets met mijn bestaan doen” dacht god bij zichzelf. Al dat gedonder die hele eeuwigheid heb je geen bal aan. Er moest iets veranderen.

Gelukkig voor god was hij almachtig, hij kon doen wat hij wilde.

“Laat ik de nacht eens omdraaien” dacht hij bij zichzelf.


Wat is het tegendeel van donker? Daar had hij een woord voor nodig. Een paar millennia dacht hij na wat voor woord hij daarvoor kon gebruiken, want woorden waren belangrijk, daar kon hij zaken mee laten manifesteren zoals hij met zijn engelen had gedaan.

Op een bepaald moment had hij een ingeving. Hij zou het licht noemen. Leuk woord, klinkt niet zo donker ook. Misschien dat het helpt.

God probeerde het meteen uit. “Er zij licht” riep hij met zijn geluidloze stem.
En plots was het licht. Overal, nergens meer donker, alles witgeel.

“Mooi” dacht god bij zichzelf, stuk beter dan al die eeuwige duisternis.
Maar ook dat licht ging vervelen wat het was dan wel licht, maar verder was er niets te zien.

Misschien zou het interresanter zijn als hij het donker en het licht afwisselde. Af en toe donker, dan weer licht, net als een knipperlicht, maar dan langzamer. Voor het licht verzon hij de naam dag! En voor het donker de naam nacht. God keek er naar met enige belangstelling en vond dat het goed was. Maar niet voor lang.

Iets miste er, iets belangrijks. Dat licht moest ergens voor dienen. Het moest iets zichtbaar maken.
God maakte een gebaar en hop, plotseling bestond het niets uit twee delen. Het bovenste deel bleef donker en het onderste deel dat uit water bestond werd beschenen door het licht.

God bekeek het lichtelijk geamuseerd. Maar het was nog niet af.
Als ik op sommige plekken het water laat zakken krijgen we ook land, een woord dat hij ter plekke verzon. Hij keek er een tijdje naar terwijl het licht en donker werd. Leuk dat land, maar waar bestond het uit? Het bestond uit, uit, nou eh.. aarde.

Zomaar, zonder het echt te beseffen had god de aarde geschapen en trots op zichzelf keek hij naar beneden, samen met de engelen wat daar zomaar, met een paar woorden ontstaan was.

De engelen waren onder de indruk. “Veel te snel tevreden” dacht god bij zichzelf. Hij zou de engelen eens wat laten zien en begon de grond met bomen en planten te vullen, gras op de heuvels en bloemen en riet bij de vijvertjes. Heel idyllisch allemaal, paradijselijk volgens een van de engelen. Mooi woord dacht god weer. We noemen het t paradijs.

Nadat het weer donker was geworden dacht god na over wat hij de volgende dag zou gaan doen.
Er moest meer leven in de brouwerij komen. Planten en bomen zijn saai, die bewegen hooguit in een briesje wind en ja soms dan schoten god en de engelen bliksemstralen naar beneden, richting de bomen om dan te doen wie de meeste bomen in de fik kreeg.
Natuurlijk won god altijd, hij was de machtigste van allemaal en dus ging ook dat spelletje snel vervelen. Bovendien ging dat ten koste van de paradijselijke sfeer.

Er moesten beesten komen, net zoiets als engelen, maar dan van vlees en bloed die dan rond zouden lopen en elkaar, maar ook de planten zouden opeten en dan overal op de aarde zouden gaan zitten schijten, omdat zoals god in een foute bui had verzonnen dat de poep van de dieren weer als voedsel van de planten zou dienen zodat als iemand (zijn volgende project) een peer van een boom zou plukken hij eigenlijk iets zou eten wat van stront was gemaakt.

En zo schiep god allerlij dieren, van mieren tot aardvarkens, vogelbekdieren en inktvissen, kwallen en krokodillen, tijgers en nijlpaarden, kippetjes en gieren.

En al die dieren liepen rond, verscheurden elkaar levend en vochten om het beste vlees en scheten alle bomen en struiken eronder die dan weer vruchten lieten groeien waar andere dieren van aten en God en de engelen vonden alles best vermakelijk.

Maar het was nog niet af, er moest nog een slimmer dier komen, eentje die op god leek, maar dan van vlees en bloed. Eentje die de leiding over de planten en dieren nam, want god hield wel van scheppen maar had geen zin om de tuinman uit te hangen. En dus schiep hij het slimste maar ook gevaarlijkste, meest roofzuchtigste en gemeenste dier ter wereld: De mens.

Eigenlijk leek de mens nogal op god, hij had hem naar zijn evenbeeld geschapen. Dat betekende dat de mens van het mannelijk geslacht was, eentje met een piemel. Niet dat hij daar veel mee deed want hoewel hij het slimste dier van allemaal was had hij maar een beperkte kennis. Dat leek wat god betreft het beste plan, want hij wilde niet nog een keer dat gedonder dat hij met Satan had gehad. Die wist gewoon te veel en wilde daarom ook meteen alles. “Nee, “dacht god” laat ik Adam maar niet te veel in een keer leren zodat hij langsaam kan wennen en ook leren om te gaan met zaken als verantwoordelijkheid.”

Adam was nog maar een kind, en omdat hij zich van heel veel zaken nog niet bewust was schaamde hij zich ook nergens voor. Het was zo warm in het paradijs dat Adam geen kleren droeg en dus huppelde hij naakt zoals hij ter wereld gekomen was tussen de bossen en de dieren.

God was erg gesteld op Adam, Adam was een echte adonis, geen wonder, als je door een opperwezen bent geschapen. God wist, dat hij het opperwezen was en als een echte narcist had hij niet genoten genomen met zomaar een jongen. Het moest een jongen zijn die op hem leek, de perfectie zelve. God kon weken lang gefascineerd zijn zoon kijken, die daar naakt, als deel van de natuur op onderzoek was in zien eigen paradijselijke wereld.

Over het algemeen was Adam een lief kind dat goed omging met de dieren, maar soms, als een dier iets deed wat niet mocht, kon Adam wel eens in woede uitbarsten en de dieren op vreselijke manieren straffen. Zo had hij een keer een hert, dat van een plant at dat voor een ander dier was bedoeld aan een boom gebonden en er toen een hongerige tijger bijgeroepen die het arme dier levend had verscheurd. Ook had hij wel eens kikkers opgeblazen omdat ze hem in zijn slaap stoorden en had hij een hele mierenkolonie onder water laten lopen omdat die beesten hem met hun mierenzuur hadden geprikt.

Dat had Adam natuurlijk niet van een vreemde, God, zijn vader was net zo, die kon ook lelijk te keer gaan als m iets niet beviel. Het was ook de reden waarom god satan verbannen had want eigenlijk was er geen verschil tussen die twee. Satan was eigenlijk de eerste zoon van god, een almachtig wezen zonder lichaam. Het verschil was dat god veel langer bestond, eeuwig zelfs, en dus had god veel meer nagedacht en dus ook veel meer ervaring dan Satan. Satan was eigenlijk een soort adolescent die te veel wilde, meer dan god bereid was hem te geven. Een lastige en hoogmoedige zoon van een te rijke dictator. Satan zou wel eens te slim kunnen worden met alle dingen die hij van god afkeek en kon dus gevaarlijk worden, en dus moest hij weg.

Daarom ook had hij Adam niet al zijn kennis gegeven. Niet dat Adam net zo gevaarlijk kon worden als satan, want Adam kon zelf niet scheppen, maar hij zou zich wel eens kunnen gaan verzetten tegen de wil van god. Adam moest zijn onschuld behouden met een eeuwige jeugd als deel van het paradijs.

Het idee dat Adam, nu van vlees en bloed en zijn nageslacht in een wrede koning zou veranderen die alles en iedereen zou terroriseren, zoals hij en satan in het hemelrijk deden was niet zijn plan voor de schepping. Dit moest de wereld worden van vrede en vriendelijkheid met genoeg voor de mens om een ideaal en tevreden bestaan te leiden.

Maar het zou anders uitpakken,, want satan had ondertussen ook niet stil gezeten en wachtte geduldig op het moment dat hij die nieuwe schepping van god en met name de mens naar zijn hand kon zetten.

3. De boom der kennis

14 jaar later was het zo ver. Adam, nog steeds zo stom als een kameel begon te puberen en zich van god af te zetten. God had het er maar moeilijk mee. Tot die tijd was Adam een blij kind dat de hele tijd tussen de planten en de beesten rondhing en god en de engelen vermaakte, maar langsaam werd duidelijk dat Adam een echte hetero was die nu droomde over een, een , ja hoe zeg je dat? Een vriendin. Niet dat hij wist wat dat was, maar god, in zijn oneindige wijsheid zag het in de ogen van Adam. Hij moest een vrouw voor hem scheppen en dus ging hij aan de slag.
Daar had god het zo druk mee dat hij alles omzichtig heen vergat en van dat moment maakte Lucifer meteen gebruik.

Lucifer bezocht de aarde en bestrooide het met sporen van een schimmel, een van de talenten die hij van god had geworven. Ook lucifer kon scheppen, alleen niet zo perfect als god of laten we zeggen, alles wat lucifer schiep had iets monsterlijks. Zijn engelen waren gedrochten, demonische wezens die hij zijn duivelkes noemde. De dieren die hij schiep waren wormen, kakkerlakken en slangen. Ook de paling was van zijn hand, een echte aaseter. Hij schiep de bloedzuigers in de beken en de schorpioenen van de woestijn.. alle planten die hij schiep waren giftig. Maar niet zo dat je er altijd gelijk van dood zou gaan, nee, sommige planten deden iets met je geest, je werd er slimmer van, het gaf je inzicht en kennis, dat gedeelte waar god Adam en nu ook zijn vriendin in wording van wilde behoeden omdat hij vond dat je met kennis moest leren omgaan.

Het waren de sporen, die zich op de grootste eik van het paradijs nestelden. De eerste boom die god midden in het paradijs had geplant. Het waren de sporen die tot speciale paddestoelen en zwammen groeiden en de hele boom zouden bedekken, die als je ze zou eten het derde oog zou openen en je een zouden maken met de schepping. Het waren de paddestoelen die de sluier voor je ogen op trok en je oog in oog en alle kennis, goed en kwaad zou tot je komen.

De boom der kennis die de mensheid voorgoed zou verpesten.
Satan verliet de aarde en keek van onder in zijn rijk naar boven, en zag dat het goed was.


Ondertussen had god de klus geklaard, hij had een vrouw geschapen, maar nu de natuur een handje geholpen want het was niet de bedoeling dat Eva nog maar een baby was terwijl Adam al bijna 15 jaar oud was. Bij Adam was dat geen probleem, die had hij gewoon uit dikke klei gevormd maar Eva moest gelijk wat ouder zijn en dus had hij haar uit een deel van Adam geschapen. Hij had Adam in zijn slaap geopend en toen met een flinke krak een deel van zijn rib afgebroken om daar Eva uit te kerven. Adam had daar niks van gemerkt ondanks dat het een nogal bloederig aangelegenheid was geweest. Maar god was dermate vakkundig geweest dat er zelfs geen litteken over bleef.

De andere engelen hingen nieuwschierig rondom god, benieuwd hoe god dit klusje ging klaren, maar geen van hen begreep echt hoe god dat voor elkaar kreeg. Het leek wel magie!
Voor hun ogen omstond een bloedmooie, poedelnaakte 14 jarige vrouw die god zachtjes naast Adam neerlegde, allebeide nog in een diepe slaap, en zo zouden beiden die middag samen wakker worden.

Adam was verrukt over zijn vriendin die god voor hem geschapen had. Eindelijk iemand om het paradijs mee te delen. Ja, hij sprak natuurlijk ook met god, die dingen kon laten manifesteren, maar het was als een pretpark waar verder niemand was, en God zelf was meer een norse vaderfiguur die uiteindelijk altijd bepaalde hoe en wat er gedaan moest worden. Nu had hij eindelijk iemand die wat gelijker aan hem was.

Eva was anders, ze was een vrouw, in plaats van een piemel had zijn tieten en een kut, een verschil dat beiden al heel snel opmerkten en ook wel nieuwschierig naar waren. Maar het had niets seksueels en neuken deden ze al helemaal niet. Het idee dat dit zou kunnen kwam in hun onschuldige hoofdjes gewoon niet op. Het was het soort kennis dat god voor hen verborgen hield. Later misschien, over een paar honderd jaar, als Adam en Eva er klaar voor waren, ja dan zou hij het ze leren, om zo het nageslacht te verwekken dat de aarde zou moeten bevolken. Maar eerst moesten ze nog kunnen spelen zodat ze de tijd hadden alle nieuwe ervaringen te verwerken en zo heel langsaam volwassener zouden worden. Het zou een paar honderd jaar duren voor Adam en Eva ervaren genoeg zouden zijn om hun kinderen goed op te voeden.

Dat had hij geleerd van satan, die al na 70 jaar al bijna volwassen was en dus nog veel te jong om alle verantwoordelijkheid te dragen, maar veel te snel te veel kennis en te veel macht had verworven. Dat had satan gecorrumpeerd.

Met de mens zou hij die fout niet maken, niet alleen wat het verwekken van nageslacht betrof maar ook voor nog veel later als ze rijp genoeg waren om het leeuwendeel van de kennis van god zouden krijgen. Tegen de tijd dat zij dat soort kennis en macht zouden krijgen zouden er miljoenen jaren verstreken zijn, net zo lang als nodig was om de belangrijke taken die nodig waren om de kosmos in stand te houden met goede wil en verstand uit te voeren.

Dat was het plan dat god met de mens had. Ooit zou de mensheid dat deel van het universum voor hun rekening nemen, het het zouden de nieuwe goden worden van deze materiŽle wereld en zich verspreiden en heersen over de melkwegstelsels. Het zouden machtige wezens worden die misschien ooit, over een miljard jaar zouden evolueren tot een god, die zelf scheppen kan.

Een miljoen jaar is voor ons mensen misschien een hele lange tijd. Maar voor god die altijd en eeuwig al had bestaan is dat net zoiets als een uur. Een miljard jaar is dus voor god net zoiets als duizend uren wat neer komt op 42 dagen, nog steeds genoeg voor god om zich met dit aarde en mensen projectje bezig te houden en dan weer aan iets nieuws te beginnen, iets heel anders bijvoorbeeld, iets wat wij ons niet eens zouden kunnen voorstellen. Maar af en toe zou hij natuurlijk wel een oogje in het zeil houden om te zien of alles nog volgens plan liep. Af en toe. voor de zekerheid.

Als god had geweten wat hij zich op de hals had gehaald met mijn schepping, dan had hij er wel tien keer over nagedacht voor hij was begonnen. Maar ook voor god is er zoiets als een eerste keer en ook vergissen is goddelijk. God had wel eeuwig bestaan, maar een nageslacht had hij nog nooit geschapen. En hoe perfect god ook was, ook god kende emoties als woede en verdriet, plezier, trots en bezit, lust en afgunst, de zwakheden die de mens van hem overgeŽrfd toen hij hem naar zijn evenbeeld had geschapen.

Die zwakheden die satan nu als wapen tegen hem in zou gaan zetten. De geur van rotting van rotting van de boom der kennis zou de val van de mens betekenen en God meer ongenoegen bezorgen dan hij ooit voor mogelijk had gehouden. Die 42 dagen zouden 42 jaar worden. Een getal dat later symbolisch zou worden voor alle problemen en waanzin die de aarde zouden teisteren.

Het nadeel van luxe

Door verleemen op vrijdag 2 februari 2018 18:34 - Reacties (35)
Categorie: -, Views: 4.721

Ik heb een probleem. Het is een typisch westers probleem. Ik kan alles wat ik wil, en dus heb ik alles ook gedaan. Op dit moment zit ik op Lanzarote, een van de Canarische eilanden. Maar loop ik buiten de stad te bewonderen? Nee, ik zit binnen. Wat is daar buiten? Een stadje zoals stadjes zijn op tropische eilanden, witte gebouwen, soms met een Colonial look, een fort in de zee, toeristen winkeltjes en natuurlijk palmbomen. Klinkt fijn, maar het is iets wat ik allemaal al een keer gezien heb. Het is alsof ik op herhaling ben. Ik heb daar allemaal al jaren geleden in rondgelopen tijdens mijn assasins creed sessies.
Van de zomer zat ik op een cruiseschip, via Noorwegen richting Spitsbergen wat in de noordpoolcirkel ligt. Ja ik heb meegemaakt dat de zon om 2 uur snachts nog steeds laag aan de hemel blijft staan en niet ondergaat. Ja ik heb de fjorden gezien wat niets anders is dan grote heuvels waar de dalen van onder water staan. Ja dr waren een paar watervalletjes. Maar de steden waar we aanmonsterden? Van die kleine met daarbij van die gigantische doe het zelf bouwmarkten waar je dan een kopje koffie voor 5 euro drinkt, of van die grotere steden waar je je in Almelo waant. Het meest interresant waren de toeristenwinkels en de supermarkt.

Het schip zelf, ja het zijn paleizen op water, ongelofelijk wat een luxe, maar dan zit je daar savonds in het theater omdat he verder niet weet wat je moet doen. De hele dag op een strandstoel in de zin liggen is t ook niet. En dus zijn we maar 5x per dag gaan eten en nee! Ik heb geen walvis gezien. Het was wel ok hoor, maar dat ik nou de hele dag met een supergrijns op mn bek liep, nou nee. Alles was super-de-luxe, maar teglijk miste er iets, ik weet niet wat het was, misschien had ik meer moeten zuipen zoals de andere gasten dat deden.

Vroeger, en dan bedoel ik 20, 30 jaar geleden was dat anders. Toen waren heel veel dingen nieuw.
Sommige dingen waren zo nieuw dat je er veel werk voor moest doen om er iets over te weten te komen of te kunnen krijgen.

Vroeger ging ik speciaal naar Amsterdam voor die ene cd die je nergens anders kon krijgen, of voor dat computer onderdeel waar de rest van Nederland nog nooit van had gehoord. Amsterdam was zo al speciaal met al die dingen die er te zien waren. Maar nu ik er woon is het gewoon een stad geworden.

Niet alleen omdat alles went, ik bedoel, ik ben al jaren niet meer op de wallen geweest en de dam is dat lastige stukje met al die hobbelstenen wat lastig te fietsen is. Maar mede door door internet. De Fame is weg, De virgin store is weg, de Slegte met al zijn 2de hands boeken is weg en wat het stadsleven betreft lijkt het wel of er alleen nog maar toeristen uitgaan.
Zelfs Koninginnedag in Amsterdam, met zijn vrijmarkt is finito, het is leger, er lopen minder mensen en er zijn nog maar een paar straten waar je ook echt mensen hebt die hun spullen van zolder hebben gehaald.

De schuldige is natuurlijk internet. Daar zet iedereen alles op marktplaats! Maar het is ook andersom. Al die zeldzame dingen, waar je echt naar op zoek moest, speciale cd’s, hologrammen, video’s, kleding, you name it overal was wel een winkeltje voor te vinden. Die zijn nu dus allemaal over de kop.

Dat geldt ook voor de rest van t land natuurlijk. De V&D is weg, de Blokker en nu ook de kijkshop, de free record shop. Ook niet in Enschede of Apeldoorn.


Als je tegenwoordig door Amsterdam loopt heb je huizen, bomen straten en Hema’s. Je hebt het t Kruidvat en de ethos. Je kan naar de zeeman en de mediamarkt. Al die dingen die je in andere steden ook hebt. Er is geen reden meer om naar Amsterdam te gaan. Na een tijd krijg je ook door dat het centrum puur een val is voor toeristen om het geld uit hun zakken te kloppen. Wil ik serieus naar het sex of torture museum? Zal ik voor de 3de keer nog maar eens met een rondvaartboot door de kanalen varen?

Tegenwoordig ga je juist Amsterdam uit, naar kleine dorpjes, naar kerken kijken en proeven hoe de patat bij de plaatselijke snackbar daar smaakt.

Zijn er mensen die zich nog herinnerden dat je een cd kocht en die thuis uit de verpakking haalde en m wel 4 x achtermekaar draaide als je m had? Dat je je vrienden op belde om te komen luisteren. Dat speciale, zeg maar toen normale.

Zelfs toen we nog Napster hadden op een 33k6 inbelverbinding en je dus 20 minuten moest wachten voor je 1 song had gedownload was nog speciaal.

Maar ja, nu kun je alles krijgen, zelfs op youtube staat practisch alle muziek. Als je iets wil weten zoek je t op. Al die dingen die je vroeger moest doen om het te bemachtigen of ook maar een sprankje informatie over te krijgen is er gewoon, en dus is niets meer speciaal. Dat nieuwe album van die band? Ik heb t geduld vaak niet eens om er helemaal naar te luisteren, ik skip er door heen.

Dat merk ik ook bij YouTube, waar iedere lul begint met dat je moet abonneren, waar iedereen zich presenteert als een tv maker, waar dus bijna niemand meer echt is. Ook daar vind je alles en dus heeft niet meer die waarde dat als je t gezien hebt dat je er dagen en soms wel weken niet over uitgepraat bent. Ook bij YouTube merk ik dat sinds je door rechts te klikken het filmpje 10 seconden kunt laten skippen ik regelmatig dat dus aan t doen ben. Ik heb geen geduld meer om naar hele filmpjes te kijken, zelfs niet als t over elektronica gaat.

Maar ondertussen heb ik al die horizon en Discovery documentaires gezien, ik weet nu dat ons universum holografisch is en alles wat we zien niets anders is dan een simulatie van informatie dat zich daadwerkelijk op de 2 dimensionale buitenkant van een zwart gat bevind (leonard

Het nadeel van dat je alles kan krijgen dat je ook alles na een tijd wel gezien hebt, maar dat het ook mainstream is. Na een tijdje merk je dat al die documentaires over het heelal bv over het zelfde gaan, dat bijna elk filmpje over quantummechanica het over het double split experiment gaat hebben. Ala je YouTube mag geloven heeft schroedinger wel 1000 katten gehad:)

Maar als je dan meer wil weten, omdat je al dat basis kennis gedeelte in 20 versies hebt gezien merk je dat dat er dus niet is (of weer zo academisch dat er geen touw aan vast te knopen is)

Ik heb nu dus steeds vaker dat ik zaken op internet en YouTube probeer te vinden waar nog niemand over heeft nagedacht daarover iets te plaatsen. Af en toe is t zo erg dat ik denk eindelijk een topic of forum antwoord te vinden om er dan achter te komen dat ikzelf de gene was die dat 5 jaar geleden had geplaatst.

Ik heb t ook met films. Zelden nog komt het voor dat ik een film zie waarvan ik het gevoel heb dat ik net zon film al gezien heb die echt 3 keer beter was. Dat ze nu in 3D zijn helpt niet veel. Het is allemaal zon eenheidsworst geworden. De een na laatste StarWars ben ik na een half uur uit weg gelopen.

Ook bij games. Ik had een Xbox, die heb ik verkocht en mijn eigen game pc gebouwd. En toen maakte ik de fout om eerst halo en daarna half life 2 te spelen. Bleken dat de beste games te zijn die ooit gemaakt zijn. ( nou ja ok, ik heb me heerlijk vermaakt in in just cause 2 en de eerste 4 assasins creed games (laat dat. Ou net de reden zijn waarom Lanzarote zo weinig impact op me heeft) en ik speel nog steeds af en toe carmageddon op Mn iPad. Skyrim was ook wel leuk, maar op een bepaald moment ben ik allerlij games tijdens de steam sales gaan kopen die ik hooguit een paar uur gespeeld had en merkte dat het gewoon niet boeit.

Misschien is dat de reden waarom survival games zo populair zijn? Dat er nu de behoefte is om het met minder te doen zodat we een doel en een bezigheid hebben?
Misschien moet ik dat maar eens in het echt gaan doen. Ergens in de bergen in een zelf gemaakt hutje waar je een kilometer mag lopen voor je bij de waterpomp komt. Waar je de hele dag lol hebt met stenen te gooien om te zien wie het verst komt. Waar iemand langs komt met een oude ketel die je dan helemaal gaat oppoetsen zodat je lekker koffie voor iedereen kan zetten, oven op een met klei zelfgebouwd oventje dat je stookt met in t bos gevonden hout, en waar iemand je dan een liedje leert te zingen dat je nog niet kent.

Ik moet ook een beetje toegeven dat ik t aan me zelf te danken heb. Ik ben altijd een early adopteren geweest. Mijn eerste homepage stamt uit 94 en ik had in 98 al mijn CDS al als mp3 op de harde schijf staan. Dan krijg je dus ook dat probleem met al die hypes van tegenwoordig. Ik stond in de jaren 90 al met een virtual reality helm op mijn hoofd dactyls nightmare te spelen. Ik heb friday the 13 3D en Jans 3D in de bioscoop gezien toen ook al met polaroid brilletjes. Iedere keer als ik mensen enthousiast ergens over iets nieuws hoor praten denk ik, huh? Maar dat hadden we 25 jaar geleden toch al?
Hoe Ian t dat mensen niet weten dat de eerste tabletcomputer van Microsoft is.?

Ik merk dat vooral aan mijn moeder die dus nog niet zo lang een iPad heeft. Die komt de hele tijd met nieuwtjes en leuke dingen die ik al jaren geleden achter me gelaten heb.

Zelfs Tweakers is saai geworden. 5 jaar geleden was bijna elk nieuwsbericht op de frontpage interresant genoeg om te lezen, het ging ook ergens over. Nu gaat het de hele tijd over Reynders van nog uit te komen mobiele telefoons. Dr komt nog wel eens wat langs, maar wat er vroeger voor fenomenale berichten in een dag zag heb je nu een maand voor nodig. Het is ook geen wonder. Dat een telefoon tegenwoordig een heus multitouch screen heeft en een websitebezoek 0.2 seconden sneller kan laden als de concurrent is *ahum* saaaaaaaaaaaaaaaaaaaaai.


Misschien merk je t aan mijn topics de laatste tijd, dat ik me bezig houd met 8 bit microcontrollers en minimale setups en andere retro zooi. Kijken wat je kan doen met minimale hardware, maar ja das weer zon hobby waar je met niemand mee op straat over kan kletsen.
Het is denk ik die behoefte om met iets bezig te zijn waar niet zonder meer alles kan wat juist daardoor alles weer wat avontuurlijker wordt.

Ik denk dat daarom al die dystopische games en films het zo goed doen (Bladerunner 2094 any one?)

Misschien dat het tijd wordt dat die 3de wereld oorlog nou eindelijk eens uitbreekt en we allemaal plat worden gebombardeerd zodat we helemaal opnieuw moeten beginnen, dan kunnen we tenminste Fall Out 5 spelen, maar dan for real omdat je echt nat wordt van de radioactieve regen.

Misschien worden we dan weer echt gelukkig.

De educational tv out keyboard famiclone compute

Door verleemen op zondag 21 januari 2018 20:10 - Reacties (6)
Categorie: -, Views: 1.861

http://i63.tinypic.com/190ef8.jpg

Dit hierboven is een 8 bits homecomputer, een apparaat dat een beetje het midden heeft met een pc keyboard en een Amiga met software als een Basic interpreter, een tekstverwerker, een spreadsheet, woordenboek, een muziekeditor en zelfs een game editor waar je je eigen games in Kunt bouwen,

Er bestaan wel 100 verschillende modellen en fabrikanten maar al die varianten hebben 1 ding gemeen: Het zijn Nintendo Nes clones, of eerder famiclones, naar de famicom zoals de nes oorspronkelijk in Japan heette.


De orginele nes/ famicom basic set, met diskdrive, keyboard en basic cartridge. Leuk detail. Op de eigen format floppy disks paste maar 64 kb per kant!

Het idee om van een Famicom een echte computer te maken kwam van Nintendo zelf.
In wezen heeft een famicom alles wat een homecomputer nodig had. Zo loopt er een door Ricoh 2A03 aangepaste mos 6502 CPU @ 1.79 MHz in, hij had zijn eigen video controller RP2C02 PPU (5.37 MHz) een resolutie van 256x240 en een kleurenpalet van 25 kleuren uit een palet van 50 en een vijf kanaals RP2A03 apu audio chip en 2kb ram. Dat klinkt een beetje weinig, maar omdat de games van cartridge kwamen hoefde niet het hele spel in het geheugen geladen te worden. Zon cartridge is nog het best te vergelijken met een ssd waar de CPU bloedsnel sprites van kan halen waardoor je met die 2 kb veel meer kan doen dan op het eerste gezicht lijkt. Er zijn wel meer gameconsoles zoals de Philips videopac dat ook een toetsenbord had en dat wilden ze bij Nintendo dus ook.

In 1984 al , een jaar na de introductie van de famicom kwam de cartridge “Family basic” uit, samen met een heus keyboard. Er is zelfs een cassetterecorder en een speciale diskdrive voor de famicom in de handel geweest. Dat werkte alleen op de orginele Japanse famicom, De in Europa verkrijgbare NES miste daar de aansluitingen voor al schijnt er een soort adapter voor in de handel te zijn. Maar dit is weer iets voor de verzamelaar. Niet alleen kost dat een aardige duit, maar dat systeem runt op de 2 KB ram die de famicon beschikbaar heeft waardoor je dus nauwelijks serieuze basic programma’s kunt schrijven. Toch verkocht dit systeem zo goed dat er al snel kapers op de kust kwamen die al die losse randapparatuur in een amiga achtige computer stopten, en zo werd de keyboard famiclone geboren.

http://i66.tinypic.com/29mncbm.jpg
allemaal verschillende famiclone keyboards

De machines zijn bekend onder verschillende namen. Kenners noemen het de “Famiclone Keyboard”, maar zo zul je ze niet in webshops tegen komen. Daar vindt je ze onder vage namen als “educational family tv out computer” Of “tv out family educational computer console” of een variant daarvan wat het opsporen van webshops met die dingen nogal moeilijk maakt. De echte verzamelaars gaan gewoon naar China of India en kopen ze daar gewoon in de winkel.

Heel af en toe vind je ze op eBay, maar dan gaat het vaak om de legendarische Subor486B uit de jaren 90 die door Jacky Chan himself op tv werd gepromoot en dan kost zon verzamelexemplaar ineens 170 dollar natuurlijk. De surbors zijn op zich toch al wat meer bijzonder, zo is er een variant met een floppydrive aan boord.


De surbor uit de jaren 90 met Jacky Chan

De Famiclone Keyboard worden al sinds de jaren 90 gemaakt en hebben dus intern een NES clone als hardware dat meestal uit een enkele chip bestaat, meestal is dat een asic, een soort soc waar alle onderdelen op dezelfde die zijn gezet. Veel van die ASIC’s zijn incompleet waardoor sommige software niet werkt, maar er zijn ook ASIC’s die uitbreidingen hebben zoals een extra audio core zodat je stereo geluid krijgt en extra geheugen. Dit omdat de orginele NES maar 2 kb ram had. Veel modellen hebben 32 kb ram extra, en je hebt er zelfs waar een megabyte in zit, meestal is daar dan zoveel aan geschroefd of loopt het domweg op een emulator zodat ze nog veel meer kunnen, maar alle varianten hebben een Slot voor NES cartridges en kunnen dus ook de NES game cartridges lezen en afspelen. Sommige hebben zelfs een diskdrive maar bij veel computers kun je alleen basic typen maar niet opslaan, dat betekend dus dat het programma weg is als de stroom er af gaat. Toch heb ik filmpjes gezien waar mensen behoorlijk wat code aan t intikken zijn wat mij het vermoeden geeft dat de betere versies wel degelijk een opslag hebben. Ook schijnen er versies te zijn waar alle games al zijn ingebouwd. Daar kun je dan bv een nes cartridge met een sd kaart in plaatsen. Het is dus duidelijk dat hier verschillende fabrikanten aan het werk zijn en niet een enkele die een ome versie maakt die alleen maar gerebranded is.

Veel van die info heb ik voornamelijk door het goed opletten bij het kijken naar video’s want de retailers zelf reppen met geen woord war er nou precies voor hardware in zit. Het zijn in ieder geval vrij kleine boardjes met 1 a 2 chips, een cartridge slot, RCA aansluitingen voor video en audio l en r, 2 aansluitingen voor game controllers en eentje voor de muis en dan nog een 10 watt voeding. En natuurlijk zijn ze allemaal NES compatibel. Maar dat is niet het enige.

Het zijn namelijk volwaardige 8 bits computers met basic intepreter, een textverwerker, een spreadsheet, woordenboek en zelfs een game editor waarmee je je eigen nitendogames kunt maken. Er zit zelfs een printerpoort op zodat je je documenten kunt uitprinten en daarom zijn ze in de lage lonen landen behoorlijk populair.

Je kunt ze nog steeds krijgen, er zijn wel 100 verschillende modellen van. Het probleem is dat je er wel naar op zoek moet. Op zoiets als aliexpress kom je ze bv niet tegen. Dat is ook de reden waarom je er nouwelijks filmpjes over vind op YouTube, en als je ze al vind dan in Hindi, of Russisch, of Pools. Iets wat je trouwens vaker hebt met echt goedkope producten.


Dit doen ze in India met hun 12 dollar kostende computers:)

Als je al een webshop vind dan is t iets onbekends, Chinees of India’s maar daar zijn ze spotgoedkoop. De Indiase Victor vr-70 kost omgerekend maar 12 euro, en dan heb je een keyboard met daarin de famiclone, analoog tv en audio out, een muis, 2 game controllers en meestal 2 cartridges. Een met games en een met al die pc georiŽnteerde software.

Of je ze in Nederland kunt kopen betwijfel ik, al weet je maar nooit natuurlijk, misschien is er toch een handelaar op marktplaats die nou net die ene term voor die dingen gebruikt waar ik niet aan gedacht heb, misschien vind je ze wel op de zwarte markt in Beverwijk.

Een ding is wel zeker, deze famiclone keyboard computers zijn tegenwoordig volledig legaal. De patenten van de Nes/ famicom zijn namelijk sinds 2003 verlopen waardoor iedereen dit apparaat na mag bouwen.

Hoe dat met de games zit weet ik niet, maar je kan al jaren van die handhelds kopen met 1001 nes games en ook op Android heb je van die nes apps waar een paar honderd nes games ingebakken zitten inclusief van die games die zo bewerkt zijn dat bv de sprite van een auto in een UFO is veranderd en de straatachtergrond nu een Space achtergrond is maar verder de code indentiek is. Misschien dat er toch via een omweg licentiegeld wordt betaald want dit soort apps lopen meestal op advertenties, maar ze worden dus niet verwijderd.


Dit is de enige Engelstalige review van een keyboard famiclone computer, en natuurlijk issie in 3D


als laatste nog een Russische review van de Magistr Repetitor. Onverstaanbaar, maar hij laat wel mooi alle functies zien.

Heb je interesse, dan zijn hier 2 links waar je ze kan kopen.
Deze site zit in india.
http://shopping.rediff.co...-activities-in-1/11092818

En deze in China.
http://erockwin.sell.ever...me-consoles-for-kids.html


Zoals je ziet zijn het nogal onbekende sites, dat komt ondermeer omdat geen enkele verkoper het een keyboard famiclone word genoemd. Toch verkopen die dingen nog steeds in grote aantallen. Dit is dus wat ik tot dusver heb kunnen vinden. Als iemand iets dichterbij weet dan hoor ik het graag. Vooral als het een beetje compact model is:)

Nieuw, een Wikipedia artikel van de Mega kid mk-1000 een van de kleinste keyboard famiclones.
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Mega_Kid_MK-1000.

Half life 2 op een smartphone van §35

Door verleemen op zaterdag 13 januari 2018 23:03 - Reacties (4)
Categorie: -, Views: 3.605



DE ALCATEL PIXI 3 3.5

Alcatel is geen onbekende op de telecom markt. Het is de producent van de goedkoopste prepaid telefoons die ik ken die op zich vrij simpel maar toch degelijk zijn. De goedkoopste nieuwe Alcatel die ik heb gehad was een dumbphone van 5 euro met maar liefst 15 euro beltegoed.

Maar hoewel er nog steeds dumbphone bestaan, oa van Nokia is Alcatel ondertussen de richting van low budget smartphones ingeslagen en heeft verschillende goedkopere Android telefoons waarvan ik een paar maanden geleden de pop 4 5.5 inch voor 150 euro had aan geschaft. En redelijk ding met een quadcore, 1 gb ram en 16 gb opslag en een IPS scherm. Leuke telefoon, niet de beste camera maar voor de rest helemaal goed.

Toen ik m kocht zag ik daarnaast zijn kleinere broertje, een pixi 4 van 4 inch voor 48 euro liggen en ik moest me heel erg inhouden om die er niet bij te kopen, puur omdat ie zo goedkoop was. Ik heb t toch gelaten. Tot ik 2 weken geleden zag dat er nog een goedkopere bij was gekomen: De Alcatel pixi 3 3.5
Voor de prijs van 35 euro! Inclusief 5 euro beltegoed. Dat moest ik meemaken en ik heb m dus gekocht. Ik moest gewoon weten wat zon goedkope Android telefoon kon.

Om te beginnen de Specs:
Klein toestel, met een 3.5 inch capaciteit scherm in 320x480
Dual Sim, 512 MB ram, 4 gb opslag microsd aansluiting
Mediatek MT6572M dual core arm cortex A7 soc @ 1 GHz met mali 400 GPU
3G en WiFi, Camera alleen op de achterzijde

Volledige specs hier: https://www.gsmarena.com/alcatel_pixi_3_(3_5)-6932.php


WAT KAN ZON DING?

Op zich helemaal niet zo verkeerd voor die prijs, zo is de iPhone ooit ook begonnen:)
En eigenlijk issie best snel, dat ligt natuurlijk ook aan de lage resolutie, maar alles start braaf snel op, ook als je aan t browsen bent, tweakers laadt in een seconde, iets wat ik toch echt niet verwachte. Maar ja dat heb je tegenwoordig met arm socs, zelfs de goedkoopste shit is tegenwoordig snel genoeg.
Ook YouTube laadt snel en speelt zonder haperen. Sociale media heb ik eigenlijk niet geprobeerd maar Google maps loopt gewoon lekker en eigenlijk heb ik niet t gevoel dat echt veel langzamer loopt dan een smartphone van 400 euro.

Maar.. helemaal perfect is t niet. Om te beginnen is het scherm wat ongevoelig soms, je moet erg precies links en letters aanklikken en op een 3.5 scherm zijn die nogal klein. In tegenstelling tot een iPhone 3 die ook dat formaat had tik je dus regelmatig mis, en er zijn nogal wat apps die zulke kleine buttons hebben dat je soms wel 5 keer moet mikken voor je m ingedrukt hebt. Het zelfde geld ook bv met hokjes aaantikken in de settings. Zelfs een speciale touchscreen pen is vaak te groot. Zo had ik er bv Caustic op, een softsynthesizer, sequencer en dan is t best een toer om op van die minuscule play en record knopjes te drukken. Het zelfde geld voor zoiets als tic-80 een virtuele console annex game enigine die echt gruwelijk kleine knopjes van een vierkante millimeter had.

Maar, en dat moet ik wel zeggen, bij de normalere apps zijn die knoppen vaak groot genoeg, eigenlijk zijn dat soort apps als hierboven ook meer bedoeld voor op tablets, dus helemaal eerlijk is dat niet. Maar toch echt helemaal lekker is dat scherm dus niet.
Het is verder ook gewoon een TFT, dus de kijkhoeken zijn ook niet echt optimaal, maar hij is wel lekker helder. Filmpje kijken of muziekje luisteren klinkt lekker hard, het is dus niet zon goedkoop kreng waar ze op de luidspreker hebben bezuinigd. EN, in tegenstelling tot de nieuwe iPhone heeft ie ook nog een heuse hoofdtelefoon aansluiting.

Manco 2 is dat er maar 4 GB opslag op zit, daarvan gaan er 2 naar Android KitKat en dan zijn er nog van die zogenaamde handige apjes die nog eens anderhalve gig opslokken waardoor je dus maar 500 kb over hebt:)
Gelukkig zijn die appjes te verwijderen, je moet ze dan wel eerst uitschakelen in de settings voor je ze kunt gebruiken.

Maar toen kwam de echte uitdaging. Ik had al een paar games dr op gezet, simpele zoals angry birds en een race game en een elite cloon (aalite) en dat liep lekker normaal, maar zou ie ook half life kunnen draaien?

XASH3D

De originele half life in xash3D nu op de Alcatel pixi 4, 7 inch tablet van 70 euro. Specs: mediatek MT8321 quadcore arm 7 @ 1.3 GHz. 1gb ram. 8 gb opslag. 7 inch TN scherm met 1024x600 resolutie

Er is namelijk al sinds 2014 XASH3D, een port van de goldsource engine, die ondertussen zover is ontwikkeld dat je m in de Google play store kunt downloaden. Het is een reverse engineered engine waar oa, half life, blue shift en counterstrike op zijn gemaakt, maar nu met een aantal verbeteringen en verschillende Ports waaronder dus Android. Ik heb een Android tablet waar dus gewoon half life op draait, de hele game, compleet met on screen controlls en t draait perfect.

Maar er is nog iets leukers. Xash3D draait ook alle andere half life 1 mods die in de laatste jaren zijn gemaakt. En nu komt het. Een aantal gestoorde ontwikkelaars hebben het plan opgevat om half life 2 in de oude goldsource engine te bouwen. Een downgrade dus. En waarom? A: leuk retro! B: De hele game is nu nog maar 400 MB en C:Half life 2 in xash3D op je mobiel:)

En werkt het? JAZEKER!!!Zelfs een mobieltje dat net zoveel kost als een Raspberry pi 3, en eigenlijk nog een stuk goedkoper is omdat je al een touchscreen en alles er bij heeft speelt half life en half life 2 goldsource probleemloos af:) zelfs met die paar honderd MB opslag die je er standaard op hebt zitten.

Ooit komt er een tijd, dan koop je een mobiel voor 20 euro
Waarvan ik me dan afvraag, but does it run crysis?
Maar daar moeten we denk ik nog wel een jaar op 2 op wachten:)


Hoe krijg je half life op je mobiel?

Ps. Voor wie half life op zn mobiel wil hier nog even de handleiding.
T werkt op alle moderne Android telefoons, je hoeft niks te rooten.

1. Ga naar Google play en zoek naar XASH 3D ( flying with gauss), de app is iets van 10 MB en gewoon gratis. Klik op installeren.
2. Ga daarna met je bestandsbeheer app naar je basis telefoonopslag en maak daar een nieuwe map met de naam XASH
3. Nu heb je of een cd of de steam versie van half life nodig. Zoek in de game naar de map valve en copieer die in zijn geheel naar de xash map die je hebt gemaakt.
4. Klik nu op je mobiel op het xash3d icoontje op het begin scherm. Xash zal je vragen waar je de valve folder hebt opgeslagen. Ga naar je telefoongeheugen en klik op de xash map die je hebt aangemaakt (die map ziet er nu als het xash icoontje uit)
5. Als je alles goed gedaan hebt zal nu half life starten.
6. Have fun, ook als je een duurdere telefoon hebt:)


Xash3D is er ook voor de pc, Mac en de pocketCHIP. Aan een versie voor de Raspberry pi en iOS wordt gewerkt. Er is ook een speciale xash3D voor counterstrike.

Waar blijft de 8 bit Raspberry pi?

Door verleemen op vrijdag 5 januari 2018 21:53 - Reacties (17)
Categorie: -, Views: 4.968


Unieke filmbeelden van de redactie van tweakers

Weet je wat het probleem met de Raspberry pi is? Hij is te goed en te snel. Hoewel er natuurlijk ook nog andere toepassingen voor de pi zijn wordt hij als computerplatform voornamelijk gebruikt als emulatieplatform, dus als hardware voor je Mame arcadekast. Doordat ie zo snel is heb je dus enorm veel emulaties waardoor de meeste mensen m puur gebruiken om nes, Atari, amiga, psone en dreamcast games op te spelen.

Maar wat je weinig ziet is dat mensen ook echt voor de Pi coden, dat mensen specifiek voor de pi games of andere programma’s maken. Hoeveel native games zijn er voor de pi die echt het onderste uit de kan halen en die rechtstreeks op dat apparaatje zijn gemaakt? Het is allemaal emulatie. Naja pico-8 draait native op de pi geloof ik maar over het algemeen is het allemaal emulatie van oudere hardware.

Het komt er dus op neer dat mensen eigenlijk het liefst een retro computer willen, maar dan vraag ik me af waaarom dat dan in emulatie moet als het ook op echte hardware zou kunnen. Oftewel, als je het liefst op een 8 bits computer werkt, waarom dan niet gewoon op een echte 8 bits processor?

Eigenlijk zou er voor die doelgroep naast de bestaande pi’s ook een 8 bit variant moeten zijn, waar je gedwongen wordt om met die minimale computer toch het maximale te bereiken. Dat de Space invaders die je daar op maakt ook maar 2 kb groot is en dat de music tracker ook echt op de hardware loopt en niet in een emulatie layer, zodat je dus ook dat gevoel hebt van ok, nu zit ik echt achter een computer, iets wat ik bij mijn iPad dus totaal niet heb. Dat is ook een computer, maar omdat alles zo perfect scherp is is die hele magie weg. En dus ook bij een moderne pc, het is allemaal te glad. Wel eens aan een oude computer geroken? Dat soort elektronica heeft een bepaalde geur, het ruikt naar ozon, elektriciteit en epoxyhars. Dat mis je dus allemaal als je aan t emuleren bent.

Net als dat een elektrische Toyota wel leuk modern is en lekker handig, wil ik toch ook wel eens een keer in een Ford Mustang rijden, je weet wel, een echte auto, die naar benzine en olie stinkt en ronkt als een hitsig zwijn. En zo wil ik naast mijn iPad en mijn pc ook een echte computer.

Ik wil dus eigenlijk gewoon die computer die je eind jaren 70 had, een echte, van acorn of zoiets maar die ik nooit kon krijgen, en die ik nu al helemaal niet meer kan krijgen omdat niet alleen verzamelaars de prijzen enorm omhoog drijven, maar die apparatuur gewoon door ouderdom niet meer werkt.
Maar Ik wil dan wel een echte en niet een emulatie.

Nou wil het geval dat er nog steeds 8 bits processoren worden gemaakt, meestal in de vorm van microcontrollers, eigenlijk perfect omdat die dingen alles aan boord hebben om als pc te draaien. PWM op pinnetjes waar je een monitor of lcd kunt aansturen, nog een PWM pinnetje voor audio, desnoods 1 bits zoals dat bij de ZX spectrum trackers gebeurt maar waar ook sampletjes uit kunnen komen en dan natuurlijk nog pinnetjes om een toetsenbord op aan te sluiten voor de input.

http://i64.tinypic.com/2dl811l.png
Dat kan zomaar in een computer veranderen als t maar toegang tot externe ram krijgt, en van een sd kaart kan lezen. Je video en audio komen gewoon uit de pwm van de pinnetjes en dan issie nog eens 20 x zo snel als een c64.

Op de foto hierboven heb je dus zo’n chipje, op een kaartje. Vergis je niet, ook al kost dat maar 58 cent, toch zit daar een heuse 8 bit computer met allerlei in en output mogelijkheden op. Je kunt op die gaatjes bv PWM signalen zetten waardoor je een video signaal kunt genereren om een lcd of een compositie tv aan te sturen. Met die zelfde PWM op een andere aansluiting genereer je audio. Dat kan een softsynth zijn maar ook bv een sampler en op andere gaatjes kun je een toetsenbord aansluiten.
Dit soort chipjes hebben standaard flash als opslag en ook ram aan boord, net als in een computer en hoewel we dit soort dingen microcontrollers noemen zijn het dus gewoon systems on a chip, een soc dus.

Maar er is een probleempje. In tegenstelling tot de Raspberry pi hebben dit soort chipjes over het algemeen alleen dat flash en ram wat er in de chip geÔntegreerd is, en dat is meestal heel minimaal.
Zon hele goedkope als hierboven heeft misschien maar 4 kb opslag en 1 kb ram. De bedoeling is dat je je code op een pc schrijft en dat naar die chip flasht die dan als je er stroom op zet die code gaat uitvoeren. Ze zijn dus niet bedoeld als pseudo commodore 64 maar meer als embedded apparaatjes om lampen automatisch aan te laten gaan als het donker wordt, of als chipje om je wasmachine te programmeren of als thermostaat, inclusief een klein lcdtje waar dan aangegeven wordt hoe warm t in huis is.

Maar zelfs voor dat soort simpele toepassingen zijn die processoren al zo geavanceerd dat een z80 of een 8086 er bij verbleekt. Alleen al de kloksnelheid van die nieuwe microcontrollers is meestal rond de 20 MHz en dat soort chipjes kosten tussen de 35 cent en 3 euro.


Ik wil dus gewoon zoiets als de BBC of als de c64 maar dan compleet in een bordje van 5 euro dat dan iedereen gaat kopen en zn eigen homebrew 8 bitter van maakt.

Dus gewoon een klein bordje, sd kaartlezer, video out en audio out 8 bits CPU 20 MHz 128 kb ram ( of misschien zelfs 4 MHz en 16 kb ram en dan op de zelfde manier uitbrengen als ze met de pi zero hebben gedaan, op de voorkant van een tijdschrift:) en dan hopen dat menig enthiousasteling zn tanden er in gaat zetten. Niet alleen dat mensen er basic op draaien , maar ook bv assembler Zoals ze dat vroeger ook op een acorn computer deden, maar nu voor de prijs van een pakje sigaretten ( nou ja dr moet nog wel een toetsenbord, monitor en een usbvoeding bij maar dat je niet meer dan 30 euro all in kwijt bent dus.

UNO: SciFi Computer



Eigenlijk zit ik al een tijdje te dromen van mijn eigen 8 bits sciencefiction computer. Wat ik daarmee bedoel is een soort terminal achting apparaat waar tekstjes en plaatjes met 300 baud binnen komen, je kent dat wel, van die groen schermen waar niet in een keer een lap tekst staat maar waar het woord voor woord binnen komt, waar fotootjes zich op bouwen. De de computer die je kent uit films, zoals het beeld dat de terminator en robocop als overlay zien. De terminal computers uit de films Wargames, TRON, en The Forbin project die je als kind van tv kende en die bliep bliep deden, dat ding uit de film The fly waar professor Brundle zijn teleporteermachine inschakelt. Van die machines waar ook nog zon telex aan hangt die de hele tijd op ketting papier zijn output uitrafelt.

Zoiets zou ik graag willen hebben, in de huiskamer, als controlesysteem om mijn mediaplannen mijn muziek en films naar de tv te laten sturen, de lampen aan en uit te doen, het koffiezetapparaat aan en uit te schakelen en lekker ordinaire oldschool textadventures of simpele games te spelen en dan via telnet met mijn vrienden te praten. Zonder die printer trouwens, want dat lijkt me niet zo verstandig in de huiskamer, al was t maar omdat t nogal wat papier afval geeft en das ook weer niet efficiŽnt. Oh ja,en hij moet natuurlijk kunnen praten, met een computerstem wel te verstaan en dan niet lekker modern menselijk, maar zoals stephen hawking of Joshua uit wargames that doen.
Shall we play a game?


DOS: Emulatie

Nou is dat natuurlijk niet zo’n probleem, er zijn genoeg emulatoren die dat ehm.. emuleren, zodat je je groene lo res beeld je hebt met een leuk kraftwerk achtige font, voor mij part draai je een commodore pet, of een tandy trs80 emulator op je core i7 met 32 gig ram en 2 titans in sli.

Maar dat is natuurlijk vals spelen, en niet bepaald efficiŽnt. Niks mis met zon computer, maar niet als interne hardware van mijn terminal achtige base station!

Nou hoef je daar ook geen pc met een kilowatt voeding voor te gebruiken. We hebben namelijk al een paar jaartjes de Raspberry pi, als board en als computer module, en dan vooral de zero, die maar 5 euro kost, nou ja 7,50 inclusief porto.


De fall out terminal die een Raspberry pi als hardware heeft.


Daar draaien ondertussen ook al iets van 25 emulatoren op, van de acorn atom, de BBC micro, ZX spectrum, de c64, amiga, archimedes en natuurlijk dosbox, maar dan blijven het emulatoren, die dus een overhead van minimaal 10 x hun snelheid moeten hebben om een beetje normaal te kunnen lopen. Een amiga emulator krijgt het al moeilijk op een Raspberry pi zero ondanks dat daar een 32 bits arm11 op 1 GHz en 512 MiB ram draait, maar eigenlijk is dat doodzonde omdat je met die pi dus in wezen 10 x meer zou kunnen dan met die ge emulgeerde amiga. Maar ondanks alle processorkracht is het nog steeds op hardware dat bv een spectrum ZX, of nes emuleert op misschien maar 5% van wat de pi zero echt kan. en van die hoek gezien kriebelt dat zo erg dat mijn hele lichaam dr van gaat jeuken.

Ja , in vergelijk met een 12 core xeon processor is een pi heel efficiŽnt, maar als je alleen naar de pi kijkt en je bent zon tiepe dat het onderste uit de kan wil krijgen zoals overclockers dat graag doen dan is is dat dus gruwelijk inefficiŽnt.

Dat zelfde geld dus ook voor de concurrente als de banana en orange pi, de pineapple64 en de odroid. Het blijft toch een beetje namaak en overkill.

Wat ik dus eigenlijk wil is een bordje, net als de pi zero, maar dan niet met een broadcom 32 bit arm 11, maar een bordje met een 8 bits soc, eentje die dus nog zuiniger is dan die arm met zijn eigen 8 bits OS, en dan het liefst juist helemaal vanaf de grond op gebouwd, een soort ZX spectrum of commodore 64 maar nu met alle verbeteringen en optimalisaties die er door de jaren heen voor die computers verzonnen is, dus stel dat er nog nooit een c64 geweest zijn, hoe zou je hem dan met de huidige kennis bouwen, maar dan wel 8 bits waar je dan het onderste uit de kan haalt.

TRES:Arduino en Co.

Maar, zullen sommige denken, je hebt toch de Arduino?
Dat zijn bordjes die, vooral als je ze zoals clone bij alliexpress koopt al vanaf 52 cent te koop! Dan heb je wel een heel minimaal systeem met een stuk of 10 pinnetjes maar wel een heuse 8 bits CPU op 16 MHz met 8 kb flash en 1 kb ram. Dat is helemaal niks in vergelijk met de Raspberry pi, maar een beetje tweaker krijgt daar wel video en audio uit en de kan ook wel een toetsenbord op. En wat daarop draait doet het net zo goed, of misschien zelfs beter dan al die virtuele computers.


Het kan zelfs met minder, de ATtiny 13a met 1kb flash en 64 b ram
Waar iemand deze game op heeft gemaakt


Of je gaat voor de standaard met een atmega328p met 32kb flash en 2 kb ram
Daar zijn complete game consoles op gemaakt, in kleur, met geluid.


Maar er schuilt een addertje onder het gras.
Want ondanks dat dit soort mcu’s in weze gewoon een door soc zijn met een CPU, opslag en ram kunnen deze bordjes geen code in die ram uitvoeren, daar is minstens een interpreter voor nodig en het liefst een Operating system. Maar hoe ga je een OS draaien in max 2kb ram? En dan moet er nog de code bij van je programma. Nou je mag blij zijn als je een soort menu draaiende krijgt (waar je dan je lampen en je koffiezetapparaat mee aanzet, en misschien zelfs kan kiezen welke mp3 je mediaspeler moet afspelen, maar voor de rest, het ding als een op zichzelf staande computer gebruiken, dus er op programmeren of het saven van tekstjes of andere dingen is nog niemand gelukt. Een ander probleem is dat de meeste van deze microcontroller chips alleen een interne flash opslag hebben, je moet ze via USB en een pc flashen. Daarom draait een console game wel op die dingen. Het is immers een app die alleen maar uitgevoerd wordt en verder geen data genereert dat opgeslagen dient te worden.

Quatro: Tiny Basic

Er is 1 uitzondering: de atmega 1284p op 20 MHz met 128 kb flash en 16 kB ram.
16 kb is genoeg om het Paolo’s auto Tiny basic inclusief interpreter op te draaien, ene si zelfs iemand die en boardje heeft gemaakt met de chip en een sdkaart waar niet alleen van gelezen maar ook naar geschreven kan worden.
T ding heeft compositie en audio uitgang en dr kan een toetsenbord op en je kan er dus echt niet alleen in basic op programmeren maar ook je werk op slaan en weer terug halen. Maar eigenlijk is een interpreter toch weer een soort emulator he (het zal toch niet zo zijn)
Maar goed meer 8 bitser dan dat lukt op t moment dus niet.


Hier gebeurt t dan, een atmel chip die van sd kan lezen en schrijven, nou nog een os en extra ram.

Maar misschien kijken we er gewoon op de verkeerde manier naar. Want als je met 32 kb en 2 kb ram al aardige nes achtige games kan maken waar je dus ook controller input voor gebruikt en beeld en audio als output hebt, dan zou je toch ook een game kunnen maken dat in zijn gedrag heel erg lijkt op een OS?
Iets met mapjes, en een menu en een textverwerker, en minigames en dan ook nog de controle over je domotica. Maar tot hoeverre je dat dan een computer kunt noemen weet ik ook niet.


Nou heb je natuurlijk ook nog van die zelfbouwpakketten waar je met een ez80 of zelfs de originele z80 en nog een paar andere chips en weerstandjes een 8 bit computer kunt bouwen, maar die pakketten kosten weer rond de 200 euro en das ook nog best flink wat onderdelen. Het zelfde heb je als je met fpga’s gaat werken, dat begint ook ergens bij de 150 euro.

Ergens heb ik weer t gevoel dat ik iets wil wat pas over een jaar door een Chinees bedrijf zal worden gemaakt. Een bordje van 3 euro met in en output waar je beeldscherm, je luidsprekers en minimaal een toetsenbord op kan en een sd kaartlezer zodat je software kunt toevoegen uitwisselen en opslaan
Met een 8 bits soc, zonder die beperkingen van die arduino bordjes.

De 8bit pi met zn eigen homebrew commune waar mensen puur op de hardware coden en waar iemand het dan toch, tegen ieders verwachtingen in een 8 bit versie van doom op weet te draaien:)