Hoe klein mag het zijn? De hardware soc in homebrew gameconsoles

Door verleemen op woensdag 13 december 2017 14:28 - Reacties (8)
Categorie: -, Views: 2.349

http://i66.tinypic.com/2r4it5c.png

UNO: LCD GAMES
De arduboy. Het chipje aan de voorkant is de enige hardware: een atmega328. 8bit, 16 MHz, 32kb flash en 2 kb sram. Te koop op https://arduboy.com

In den beginne was er een trein. In die trein zat iemand van Nintendo die observeerde zoals de legende verteld dat iemand met zijn pocket calculator zat te spelen om de tijd te doden.

Rekenmachines hebben een chipje dat het scherm aan stuurt zodat je getallen kunt zien. Die getallen bestaan uit allemaal streepjes die zo gerangschikt zijn dat je elk getal uit een 8 vorm kunt maken. Al die getallen bij elkaar zijn in totaal 78 streepjes die elk apart door de chip worden aangestuurd.

Onze meneer dacht, oh, als ik in plaats van die streepjes figuurtjes op een lcd scherm laat zien, die een voor een aan en uit gaan, zoals bij een loop licht, dan krijg je een soort animatie van bewegende figuurtjes. Als ik nog zon looplicht animatie van een figuurtje maak en die door iemand laat besturen en een manier vind om het systeem te laten weten wanneer die 2 animaties elkaar raken ( collision detection ) dan heb ik een heel leuk lcd spelletje.

En zo werd de Nintendo game & watch handheld geboren. Een lcd game met bewegende poppetjes zoals oa Donky kong.

De game & watch games, waarvan er 63 van gemaakt zijn liepen op precies zon pocket calculator chip zoals de TI TMS-0100 (al is nog steeds niet bekend wat voor chip het precies was.
Later toen ook andere bedrijven van die LCD games wilden maken werden dat 4bits microcontrollers zoals de TI TMS-1000, Sharp MC-501,
HITACHI HD38800B, Rockwell MM78 en de National Semiconductor COP411.
Veel van die handhelds imiteerden bestaande arcade kasten, zoals Space inkaderde, Asteroids, Galaga en Pacman. Het zag er nooit helemaal hetzelfde uit door de beperkingen die dat soort LCD games hadden, maar tot op de dag vandaag kom je nog steeds dit soort goedkope Chinese games tegen. Er zijn ook hele mooie varianten die met leds en kleuren werken, sommige zelfs met 2 lagen voor een 3D effect, maar intern waren het dezelfde chips.


DUO: NOAC & GOAC

naarmate er steeds betere arcade kasten kwamen en ook de gameconsoles steeds beter werden voldeden de simpele LCD games niet meer. Ze worden nog steeds gemaakt, maar worden niet meer echt serieus genomen als handheld.

http://i63.tinypic.com/2uh8kzn.png
Onder die blob zit een complete Sega Genesis clone in hardware op een enkele die, in wezen dus the real thing. Hier eentje van 12 eurie incl shipping met 120 Sega Genesis games.

Op een bepaald moment deden de 30 games in one handhelds hun intrede
Kleine handhelds met een dot matrix lcd en kleuren TFT schermpjes waar dan een chip in zat die een Nes of een Sega genesis nabootsten. Dat waren geen emulators maar zogenaamde ASIC’s, een chip waar alle hardware van een console in onder gebracht was. Voor de NES heb je de NOAC en voor de Genesis de GOAC. Op zon chip zit dan bv een Motorola 68000 En een Z80 en een Yamaha geluidshinder geÔntrigeerd, en dat dan allemaal op 1 die. Veel van die ASIC’s zijn dus illegaal hoewel er ook ASIC’s zijn waar alleen bepaalde functies van een onderdeel zitten, maar daar werken dan weer niet alle games op.
Toch is er bij 1 merkt een tijd lang sprake geweest van emulatie. Er is sprake van een TITAN ARM chip die de Nes zou moeten emuleren, gemaakt door het Amerikaanse AT Games die ook legale NES en Genesis Clones verkocht ( en verkoopt ) maar tot nu toe heeft nog nooit iemand kunnen achterhalen wat voor chip en emulator dat zou zijn. Het enige bewijs dat het bestond was dit bericht.

Digital Media Cartridge Announces New 32-Bit Technology Chip for Low-Cost All-In-One TV Game Market
TAIPEI, Taiwan, May 13, 2005 -- Digital Media Cartridge, Ltd. (BVI) announced today the sampling of its new all-in-one 32-bit technology game and multimedia chip. The new chip, Titan(TM) 1.0, is a high-performance dual 32-bit RISC processor system-on-chip (SoC) optimized for low-cost integrated handhelds for portable multimedia players and all-in-one TV game pads. The chip incorporates a TV controller and encoder and a stereo audio DAC output to allow TV game products to connect directly to TV sets via audio/video cable.

DMC will supply the chip to its several contracted customers for their making in mainland China integrated all-in-one game-pads for worldwide markets this Christmas. Each game pad will contain the DMC Titan(TM) 1.Ų0 32-bit technology chip and selected Sega Genesis(R) game titles licensed from AtGames Holdings, Ltd. (http://www.atgames.net) for TV and/or DVD players. Due to the coding efficiency of the new 32-bit technology, each all-in-one TV game product can be manufactured at up to 50% code efficiency and 30% manufacturing cost reduction, to support the products' target price of $11.95 - $19.95 this year, incorporating up to 10 Sega Genesis titles. Multiple game pads are being planned by customers for shipment for this Christmas.
. In ieder geval worden deze AT games consoles door de echte fans geminacht en zelfs gehaat omdat ze onvolledig emuleren, te langsaam zijn en een geluidschip gebruiken die anders klinkt dan in de originele kasten. Een bekend probleem is dat ze niet alleen andere geluiden hebben, maar ook zwaar oversturen en mono zijn waardoor een gedeelte van de track niet te horen valt en nog erger, dat de chip de melodie in de verkeerde toonsoort speelde. ( iets wat ook bij de asic versies voorkomt omdat de verkeerde Yamaha chip, de YM3438 in plaats van de YM2612 in de asic zat verwerkt.
Later bleek wel dat het oversturen met een hack was terug te brengen.

Eigenlijk zou je verwachten dat deze asic handhelds en consoles ook een eigen homebrew club zou hebben. Je hebt immers voor een tientje een compleet systeem, veel goedkoper dan een arduboy, en voordat je Raspberry met alles er op en eraan werkt ben je ook snel 70 euro verder. Maar afgezien dat de asic chip vaak ontoegankelijk is gemaakt door de hars blob zie je ook op de wat officiŽlere clones (waar je wel gewoon bij de chip kunt ) niemand nieuwe games maken ( op de meegeleverde games na dan. Misschien dat ooit een Chinees op het idee komt om een pico-8 virtual console handheld te maken zoals dat wel al bij de 50 dollar kostende pocket chip het geval is.

Bekende ASIC’s zijn
De officiŽle SEGA 315-6123 ASIC, die in de latere Genesis consoles werd gebruikt
En de clones:TecToy-580G en SM801-A1 en de minder complete TCT-6705 en TCT-6801,
.
Er zijn ook officiŽle ASIC’s van Atari consoles en ook een van de Comodore 64 inclusief de SID Chip die in joysticks zaten die je direct op de TV kan aansluiten en die zelfs weer tot echte computers zijn gemod omdat ze zo compleet zijn dat zelfs de cassette interface geÔntrigeerd zijn.

Er is zelfs sprake geweest van een AMIGA asic, maar die is er nooit gekomen.


TRES: EMULATIE


De Raspberry pi zero w met WiFi kost 10 euro, de versie zonder WiFi maar met dezelfde 1ghz arm11 van 5 euro is hier te koop in Nederland kost ie 6 euro! Zal wel met de grote vraag te maken hebben. Voor alle handheld kastjes moet je maar even zelf op zoek. De pi zero is zeker niet zo krachtig als de pi3 dus de dreamcast loopt hier niet op. De nes, snes, Genesis, psone, dosbox, c64 en amiga600 emulator wel.

Hoewel er nog steeds veel spotgoedkope Chinese handhelds uitkomen ( vanaf een eurootje of 7 tot 20) met steeds meer ingebouwde games die op de nes en Genesis ASIC’s draaien en waar vaak zelfs originele games voor worden gemaakt, al dan niet door bestaande nes games aan te passen heeft ondertussen de emulatie van consoles zijn intrede gedaan.

Dit komt door de komst van de all in one computer bordjes als de Raspberry pi waaronder de 5 euro kostende Pi zero waarop een 1ghz arm11 soc met 512 MB ram zit inclusief USB en HDMI uitgang die krachtig genoeg is om een ps1 emulator op te draaien. Maar ook de duurdere varianten met daarop een cortex A7 of een quadcore A53 of zelfs een atom soc hebben en snel genoeg zijn om Office taken in linux op te draaien. Naast de Raspberry pi, heb je ook de orange pi, die je zelfs al in retroconsole tegenkom, de banaan pi, en de 15 euro kostende quadcore pine64 en de steeds bekendere pocketCHIP. Een bordje op een scherm met toetsenbord waar je dus gewoon op kan typen en programmeren.


De pico-8 virtual console op de pocketCHIP. Ondertussen is er ook een Android variant met de naam TIC-80 die ook op de chip loopt. Pico-8 is er ook voor de pc en mac. Er is ook een 3D voxel variant namens voxatron. Je kunt op de site van de pico de games in de browser spelen

Het vreemde is alleen dat deze bordjes vooral gebruikt worden om emulatoeren op te draaien, van de nes, snes, c64, amiga, ps1, mame, dosbox en zelfs de dreamcast draaien er vloeiend op.



De pokitto is net als de nieuwe tinyarcade een console met een kleurenscherm en een 48 MHz cortex m0+ soc. Toch draait hier een raycasting remake van wolfenstein 3D op maar dan wel native. De echte wolfenstein vreet bij een Raspberry pi zero alle recources van de 1ghz arm11. Dat is dus het verschil:) De pokitto is als bouwpakket te krijgen op pokitto.com

Maar wat je op deze bordjes vrijwel niet tegen komt zijn native games. Vrijwel alles loopt in emulatie. Er zijn wel een aantal native ports zoals die van doom en duke 3D of de virtual consoles als pico-8 en Tic-80, maar echt nieuwe games, die dus de volle rekenkracht van zon pi benutten zie je nouwelijks.
Hoewel het natuurlijk fantastisch is dat zulke goedkope hardware zoveel retro emulators kunnen draaien zijn die programma’s behoorlijk inefficiŽnt. natie zouden ze het met een tiende, of zelfs met een honderdste van de rekenkracht van een Raspberry pi kunnen. De vraag is, gebeurt zoiets dan ook?

En jawel, dat is er wel degelijk.


QUADROS: ARDUINO



De tinyarcade, deze kun je zelf programeren en games toevoegen via microsd. Hier te koop. Hij is wel prijzig voor 60 dollar. Voor 40 dollar heb je de interne hardware dat er naast ligt. Je hebt in de us ondertussen ook al versies van 10 dollar maar die hebben maar 1 game zoals bv pacman)

En zijn namelijk steeds meer airduno clones op de markt
zoals de Tinyduino waarop een atmega328 zit, een 8 bits processor op 16 MHz met 32 kb flash en 2 kb ram een broodje ter grote van een euro dat samen met een schermpje en een card reader boardje in de eerste tinycade te vinden is.

Nou denk je misschien dat je met maar 2 kb ram weinig kunt, maar daar vergis je je in. De originele nes famicon had ook maar 2 kb ram. Dat is zelfs in resoluties van 128 x 96 pixels te weinig om een framebuffer te gebruiken maar door heel slim te programeren en per scanline te bufferen lukt het ze dus toch om weer games als pacman, of galaga te laten draaien maar dan ook nog een lcd scherm aan te sturen en de geluidjes te emuleren. Door middel van extern geheugen zoals een microsd adapter zijn er voor dat soort bordjes al flink wat native, en zelfs simpele 3D polygon games op deze hardware gemaakt.

Andere handhelds die de atmega328 clones gebruiken zijn de Gamebuino en de Arduboy.

Ondertussen is men wel aan het overstappen iets snelllere socs zoals de
atmel SAM D21 waar een 48 MHz cortex A0+ in zit met 256 kb flash en 32 KB ram
Waardoor er wat meer speelruimte is zodat er oa een remake van wolfenstein 3D op loopt maar ook flink wat Homebrew.

Deze hardware zit oa in de Tinyscreen+ een all in ine scherm met de processor en cardreader die ook als Tiny arcade pakket te krijgen is.
Ook vind je m in de Pokitto
En in de opvolger van de Gamebuino, de Gamebuino Meta, die nu op
kickstarter loopt.

Dan heb je ook nog de snellere STM32 Discovery boards, die de nog snellere en betere cortex A3 of A4 aan boord hebben. Op de A3 versie lopen al een nes en een zx spectrum emulator. Er is zelfs al een Demo op de A4 versie gemaakt ( een echte uit de democsene bedoel ik)


SIEMPRE: SMARTWATCH.

Ook de smartwatch makers zitten niet stil.
De hardware van de androidwear smartwatches zijn zo snel dat er al games als half life en GTA3 op loopt. Niet zo gek eigenlijk want het is de zelfde processorkracht die je een jaar of 4 geleden in een normale smartphone tegenkwam waar GTA ook op draaide.

Maar dit soort smartwatches kosten een paar honderd euro’s. Kan dat niet goedkoper?
Zeker wel.

Meet de rebranded smartwatches uit China met als bekendste de DZ09 van een tientje




een type smartwatch met een scherm van 240x240, een 0.3 Mp camera, microfoon, luidspreker en een MEDIATEK MT6260 32 bit ARM7EJ-S soc op 364 MHz. Afgezien dat je er de tijd op kan lezen, geeft hij ook notificaties door, en met sommige duurdere varianten kun je zelfs Skypen. Door middel van een code *#00000000# kun je er een Appstore op krijgen om bv plants vs zombies op te spelen. En oh ja, je kan er ook nog mee bellen. En dan bedoel ik ook echt bellen, want er kan naast een geheugenkaart ook nog een simkaart in.
3 jaar gelden koste dat ding nog 30 euro maar omdat daar de ontwikkeling ook niet stil staat en je dus al androidware smartwatches van rond de 40 euro hebt kost die DZ09 nog maar gemiddeld een tientje, inclusief shipping. Ik heb er zelfs al eentje voor 5 euro zien staan. Maar je hebt ze ook van 15 euro.
Meestal zit er dan een iets betere chip in zoals te mt6261 maar echt veel maakt het niet uit.
Andere bekende modellen zijn de GT08 Ook 240x240 en camera, maar ander design en de U8 (zonder camera en een resolutie van 128x128) maar voor de rest de zelfde mediatek.

Ondertussen heb je iets duurdere, maar wel met een lager geklokte 260 MHz MT2502 die 4 x zo zuinig is als de MT6260 waardoor die nieuwere smartwatches tot wel 5 dagen op 1 acculading kunnen.

Die Mediatek smartwatchbirdjes zijn ook nog eens spotgoedkoop en kosten rond de 3 euro. Je zou dus denken dat er ook homebrew games op deze bordjes wordt gemaakt. Een mediatek met een 260 MHz arm7 en 8mb ram kan flink wat meer dan een veel duurdere cortex m0 op 48 MHz.

Maar helaas gaat die koek niet op. Deze mediatek chips zitten namelijk potdicht en hoewel er een project loopt om die chip na te bouwen is er nog niemand echt in geslaagd deze chips met zelfgemaakte code te flashen.

Net als bij veel ASIC’s waar een epoxy blob op zit zijn ook deze mediatek bordjes deel van het zogenaamde Gonkai, de grijze markt van Chinese hardware waar niemand buiten die markt info over heeft, laten we zeggen het Chinese bedrijfsgeheim dat alleen in het ons kent ons wereldje bekend is.
De meeste van die socs beginnen ook met MTK zoals de MTK6261D1 die ook vaak als soc in die DZ09 smartwatch zit maar die nergens als zodanig op internet te achterhalen valt. Ondanks dat die opdruk op de chip zelfs staat, bestaat deze chip officieel niet.

Daarmee blijft het voor ons dus beperkt tot de atmel Sam d21 en verwante chips waarvan de bordjes zo tussen de 14 en 50 euro liggen.


Dan hebben we nog de makerbuino, een fork van de vrijwel indentieke Gamebuino die wat Spartaanse is wat knoppen betreft maar wel met hetzelfde Nokia 5110 dot matrix zwart wit schermpje en de atmega328. Ook als bouwpakket te krijgen De originele Gamebuino Classic is op het moment niet meer te koop, maar het vervolg met kleuren scherm en cortex m0+ loopt nu op kickstarter

Maar goed, de tijd staat niet stil dus wie weet wat er nog allemaal uit gaat komen.

Your Personal Teletubby - De Asus Zenbo

Door verleemen op dinsdag 31 mei 2016 18:04 - Reacties (2)
Categorie: -, Views: 2.071

http://i68.tinypic.com/33z3abm.jpg

INLEIDING

Ik ben een chaoot, Ik maak troep, ik kan soms zo in iets opgaan dat ik alles om mij vergeet. God zij dank heb ik tegenwoordig een huisgenoot met een opruimtik want anders was het hier een zwijnestal. Die tijd is er ook geweest dat het hier zon troep was dat als mijn moeder op bezoek kwam dat ze weigerde hier te blijven slapen en dus voor de gelegenheids een hotelletje had geboekt.
Ik heb wel een paar vrienden maar soort zoekt soort en dat zijn dus net zulke chaoten. Die trekken zich daar dus niks van aan, als ik bij hun thuis kom liggen er ook de opgestapelde vuilniszakken in de gang. Zolang wij met elkaar omgaan is er dus niet zoveel aan de hand.

Het wordt wat anders als ik met de rest van de "normale" Mensen om moet gaan. Die gaan moeilijk doen. Maar er zij ook andere dingen die niet lekker bij mij werken. Stel bv ik heb volgende week een date met iemand. Ik heb die dag een afspraak gemaakt e ik heb braaf tegen siri op mijn ipad gezegd dat hij een notitie moet maken dat ik dinsdag om kwart over 3 op het centraal station bij de Bruna moet zijn, ons ontmoetingspunt.

Op de dag des onheils doet ineens mijn wasmachine in de keuken raar en dus ga ik kijken wat er aan de hand is. Ik heb de hele dag in mijn onderbroek gelopen dus ik heb mijn telefoon niet op zak, die ligt braaf op tafel in de woonkamer.

Wat er met mijn wasmachine aan de hand is, is niet helemaal duidelijk, het ding spoelt wel, maar blijkbaar wordt het water niet warm, is er iets niet in de haak met de instellingen en dus ga ik allemaal knoppen indrukken op dat ding. Het laatste waar ik op dat moment nog aan denk is mijn afspraak, temeer omdat ik denk dat het vandaag dinsdag is terwijl het dus in werkelijkheid al woensdag is.
Op dat moment gaat hert alarm van mij telefoon in de woonkamer af. Heel irritant, want gvd ik had bijna t probleem met mijn wasmachine opgelost. Sowieso kan ik me niet voorstellen dat iemand mij nodig heeft op deze dinsdag en geÔrriteerd probeer ik dat gerinkel te negeren, of nog leuker ik loop naar de woonkamer en zet dat ding met een flinke vloek op stil. Fijn , kan ik eindelijk weer naar mijn wasmachine.

De dag daarna krijg ik een heel boos smsje. WAAR DE FOK WAS JIJ? IK HEB GVD EEN UUR BIJ DE BRUNA OP JE STAAN WACHTEN!
kut.

Zie her de story of my life.


DE ASUS ZENBO - Your Personal Teletubby.

Hoe handig zou het zijn als er iemand was die dat soort dingen voor me hielp onthouden. Iemand die als t zo ver was me ff op de rug zou tikken en me na 5 minuten nog een keer zal aanmanen om in actie te komen als blijkt dat ik blijf plakken. Iemand die irritant genoeg kan zijn om voor mij part het licht van de keuken uit te doen zodat ik eindelijk ga opstaan omdat hij me in de ogen kijkt als hij me verteld dat ik nu echt moet opschieten omdat ik me ook nog moet gaan douchen en me tegelijk nog even verteld welke bus ik dadelijk moet nemen om op tijd op mijn afspraak te komen.

Mijn huisgenoot gaat dat niet doen, die heeft verder zijn eigen leven. Hij wil me wel eens ergens aan herinneren, maar het is mijn moeder niet. Mijn moeder doet dat evenmin, Die woont niet alleen 200 kilometer van mijn huis, maar ik heb ook liever niet dat ze zich met mijn prive leven gaat bemoeien. Ze hoeft niet te weten met wie ik volgende week in een hooiberg lig te krikken. ( of zou hebben liggen krikken als die $^&^#$ wasmachine geen roet in het eten had gegooid)
Mensen die getrouws zijn weten niet wat ze hebben. Goed het heeft zijn nadelen, maar het is enorm handig om iemand in je buurt te hebben die jou een beetje kent en om je geeft en in die zin ook een beetje voor je moeder speelt, maar de meeste singles hebben dat niet.

Dat wil zeggen singles met een normaal inkomen. Een Persoon met een hoog inkomen heeft daarvoor een butler. Desnoods huur je een hoer in. Voor 1000 euro per dag is dat best wel haalbaar. Of je gaat in sri lanka wonen en dan kost je dat 20 euro per week.

Maar stel je woont niet in sri lanka en je hebt ook geen 3 ton per jaar voor je persoonlijke assistent?

Hier kom t het nieuws. Die is er vanaf eergisteren. De Asus Zenbo, en hij kost maar 600 euro.

De zenbo is eigenlijk niets meer dan een android tablet op wielen.
In wezen kan je telefoon niks minder dan die Zenbo alleen is de Zenbo specifiek voor een doel gemaakt en dat is om jou te assisteren, Het is je vriend en je butler tegelijk. Maar dan wel een Butler die mobiel is en autonoom kan werken.

Dat autonome is heel belangrijk, Je hoeft je Zenbo niet op te laden, dat regelt ie zelf wel. Je hoeft m niet mee te nemen, hij zoekt jou op. En wat heel belangrijk is, als hij je ergens aan wil herinneren doet ie dat niet met een spimpel alarmpje maar hij rijdt doodleuk op je af, kijkt je aan en zegt,
"Marco, Mag ik even storen? Je hebt over een half uur een afspraak met iemand Bij de bruna
En dan zeg jij: "Wat? Maar dat is toch morgen?"
En dan zegt Zenbo: "Nee hoor, het is vandaag woensdag, Kijk maar". en dan verwijnt het gezichtje op zijn hoofd en kun je op de agenda zien dat het inderdaad al woensdag is en dat je over een half uur bij de bruna moet zijn.
5 minuten later, terwijl jij nog met die ^&*&^% wasmachine aan t kloten bent komt ie het doodleuk nog een keer zeggen en als je dan eindelijk opstaat omdat ie met het licht in de keuken gaat klieren ( iets waar je natuurlijk wel om gevraagd hebt omdat je je zelf een beetje kent en Zenbo dat alleen maar doet omdat je dat in zijn instellingen hebt aangegeven rijd ie ook braaf achter je aan om je tegelijk nog even te vertellen dat het slim is om eerst ter gaan douchenb omdat je dat vandaag nog niet heb gedaan en het wel zo fris is voor je afspraak. Maar dan wel op een uiterst diplomatieke manier en niet op die hatelijke ondertoon waar je moeder zich altijd van bediend als ze achter je aan het lopen is.
Zenbo wordt namelijk nooit boos, Zenbo heeft overal begrip voor.
Als jij ergen over wil klagen, prima, Is het de schuld van Zenbo? Geen probleem. Zenbo zal met plezier voor jouw zonden aan het kruis sterven (alleen kan je dan wel naar die 600 euro fluiten, dat valt namelijk niet onder de garantie bij Asus)


KINDERZIEKTES?

Natuurlijk is dit een heel mooi verhaal. Maar of de huidige versie van Zenbo dit ook allemaal kan is natuurlijk maar de vraag. Bij de introductie eergisteren en in het demofilmpje lieten ze precies dat zien, maar er zijn een aantal haken en ogen.

Om te beginnen moet Zenbo je altijd kunnen verstaan/ Iets dergelijks hadden we al bij Siri en bij de kinect, Maar hoe vaak komt het wel niet voor dat je Siri iets vraagt en dat hij dat ene woord niet kent en met een verkeerd antwoord komt? Natuurlijk gebeurt dat steeds minder vaak/ Siri wordt steeds beter, maar we zijn er nog niet. Maar siri en Kinect zijn ook nog op een andere manier anders. Het zijn stationaire systemen end at betekend dat je in een ideale omstandigheid bent als je tegen die systemen praat.

Maar Zenbo is mobiel, die staat de ene keer links van je achter een tafel en de andere keer achter je tegen de bank terijl jij naar metallica op de mediaspeler aan t luisteren bent. De microfoons van Zenbo hebben het dus extra zwaar om jou stem op te vangen.
Je zou dat kunnen oplossen door een microfoonarray in je huis te plaatsen. Op elke kritike plek eentje.
Daarnaast. Hoe mobiel is Zenbo? Komt hij makkelijk over de drempel van je keuken deer heen. Komt hij niet in de problemen als je een paar dozen in de gang hebt staan.

Dat zijn de dingen waar het concept van Zenbo staat of valt. Maar uiteindelijk zullen dat alleen maar de kinderxziektes zijn die uiteindelijk wel opgelost gaan worden. Zenbo is namelijk van Asus en die heeft een goede naam te verliezen.


HUMAN INTERACTION

Over de kusntmatige intelligentie maak ik me minder zorgen. Er zijn ondertussen al Chatbots die de Loebner prijs hebben gewonnen. De loebner prijs gaat naar de chatrobot die de turingtest kan doorstaan en die mensen ervan weet te overtuigen dat er een echt persoon aan de nadere kant van een chatprogramma zit.

Een Zenbo zal dus niet alleen geÔnteresseerd naar het vogeltje buiten kijken waar jij enthousiast naar wijst maar hij zal je er ook vragen over stellen en er op een later tijdstip met je een discussie beginnen omdat hij onthouden heeft wat je hem hebt verteld, maar hij zal ook met weetjes komen waar jij nog niets van wist.
Dat doet hij met zijn eigen AI, maar ook omdat hij in directe verbinding met zijn superbrein staat, de searchengines van google, siri en wolfram alpha.

Natuurlijk zul je mods kunnen draaien en het eerste wat ik zal doen is die babyface vervangen door het gezicht en de stem van De decepticon transformer Soundwave ( In de Appstore voor 3,99? )
Of De stem van Marvin uit Hiotchikers? Inclusief zijn depressieve karakter? Het kan.

Als Zenbo aanslaat bij het grote publiek, en ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat iets voor de prijs van een smartphone dat niet zal zijn, dan zullen snel andere elektronica bedrijven volgen en dan krijg je ook de Robot van Samsung, Acer, Apple en Microsoft. En uiteindelijk de low budgetversie van Archos die je voor 150 euro pop de kop kan tikken.

Eerlijk gezegd verwacht ik dat dit the next big thing zal zijn, veel meer dan bv de occulus Rift. ( echt serieus, gaan er nu echt complete volskstammen 8 uur per dag met dat ding? Op hun hoofd achter de computer zitten? Dat gaat deze zomer dan voor fijne zweetplekken rond je ogen zorgen als het zout zich tijdens een hittegolf je huid in aan het vreten is... Ik vrees toch echt dat de rift het zelfde lot beschoren is als die van 3D TVs. Dat is een tijdje leuk en daarna haal je t alleen nog voor een special event uit de kast. Maar om op facebook te gaan kijken? Nah...

Er is trouwens nog iets leuks met wat je met de Zenbo kunt doen. In plaats van dat je zijn AI gebruikt zou iemand via Skype of facetime Via de robot contact met je kunnen maken. Op dat momen5t bestuurd de beller de robot, net als in een FPS dus met zijn muis en toetsenbord En dan heb je dus je echte vriend of vriendin die 1000 kilometer verderop zit semi lichamelijk in je woonkamer rijden en dan kun je elkaar aankijken en dwars samen door het huis lopen of braaf naast ekaar tv gaan kijken, you name it. Als dat er niet al komt dan wel een mod..

Nog een leuk ideetje.. Een karretje waar je je ipad of android tablet in kan zetten, samen met een app die dan alles regelt. want die tablet had je toch al..

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar net als bij de ipad zal ik binnen een paar maanden na de introductie mijn eigen teletubbie door het huis hebben rollen, en dan zullen mensen me misschien even een tijdje uitlachen zoals ze dat ook in 2010 over mijn ipad deden maar ik zweer je. Als niet over 5 jaar ieder huishouden zon robotje in huis heeft vreet ik een bezem.

Amen.

Marco

Waarom is windows 10 zo groot?

Door verleemen op dinsdag 5 april 2016 13:10 - Reacties (82)
Categorie: -, Views: 12.239

http://i67.tinypic.com/8xq078.png

Stel je koopt in 1998 een auto. Dr zit een stuur ik en een motor dr zitten wielen onder en je hebt zelfs een richting aanwijzer helemaal compleet. Het ding gebruikt 1 liter op de 20 kilometer en inderdaad als je niet te hard rijdt kom je er inderdaad zo ver mee.

18 jaar later wordt t tijd voor een nieuwe auto. Beetje moderner model maar voor de rest inderdaad dr zit eens tuur in nog steeds 1 motor en 4 wielen de richtingaanwijzer zit er ook op en t enige verschil dat je merkt is dat de raampjes nu electrisch open en dicht gaan. Maar bij de benzine pomp valt je bek open als je merkt dat je nu ineens 240 liter benzine moet anken voor diezelfde 20 kilometer.

Toch is dat wat er in computerland aan de hand is.
In 1998 had je Windows 98 een besturingssysteem van maar liefst 160 MB groot. Een hele boel megabytes maar daar kon ook nogal wat mee. Je kon lekker werken met een muis je had klikbare icoontje een heus start menu. Filmpje kijken? geen probleem. Filmpje maken voor YouTube? Ook geen probleem (ik heb op mijn win98 machine video's voor de lokale tv gemonteerd). Mp3tje luistern ja hoor. Internetten tekstverwerken photoshop het kon allemaal. DirectX was er al in windows95 en De multiplayer Half life Opposing force (het latere counterstrike) en Quake waren er al. Zelfs Halo liep braaf op win98. Ik had een back up van mijn windows inclusief mijn basis software als paint programmes en video editor op een kaartje van maar liefst 128 MB staan.

18 jaar later hebben we Windows tien. Benieuwd hoeveel kleiner dat nu zou zijn na al die jaren van optimalisatie ( ik bedoel hoe groot zijn assembler files nou eigenlijk). Zouden ze windows 10 onder de 100MB kunnen krijgen? Spannend hoor.

Ik ben nog steeds bezig mijn bek aan het optakelen zo ver stond die open toen ik zag dat windows 10 voor precies diezelfde toepassingen die windows98 bied helemaal niks kleiner is.
Ergo het is beestachtig groot. Een beetje Win 10 install is 32 GB? dat is 240 keer zo veel! WTF?
Ik heb een win 10 tabletpc daar is win 10 maar 18 GB op t kreng heeft maar 16 gb opslag dus ik moest er alleen voor de update al een sd kaartje voor bijprikken. In weze kan je dr dus niet eens fatsoenlijk meer mee downloaden omdat sommige programma's een bestand eerst op de Temp binnen halen voor ie naar een map gaat.

Ik heb maar 1 vraag. Waarom?
Waarom kunnen programmeurs geen basis OS bouwen dat maar 20 MB opslag nodig heeft. Hoe komt het dat een simplele webcamdriver die vroeger nog geen 50 KB groot was nu alleen nog maar in een donloadbare install van fokkin 600 MB te krijgen is?

Ik snap best dat er toepassingen te bedenken zijn die een shitload aan bibliotheken nodig hebben maar waar is dat os dat alleen dat aan boord heeft zodat mensen kunnen emailen, YouTuben en facebooken? Ik bedoel ik heb toch echt van die symbian smartphones van een jaar of wat terug gezien met al die functionaliteit zoals de Nokia N82 die dat allemaal konden en daar zat toch echt geen SSD van 16 Gig in.

Vreemd genoeg ben ik de enige persoon van de 2 miljard internetters de zich dat afvraagt want wat ik ook voor zoekterm in google intik ( zoals why is windows 10 so big?) Dr komt geen enkele forumpost naar boven drijven waar iemand iets verglijkbaars vraagt. Ik begin bijna paranoia te worden want de enige homepage die lijkt in die richting iets te weten wordt door google geflagt als Ųnbetrouwbaar"
Zit er soms area51 code bij ons allen op de SSD? (alu hoedje snel weer afzet)

W The double F!

Wat is dr misgegaan?

PS. de discussie is interessant maar wat ik vooral zou willen weten is wat in win 10 nou verantwoordelijk is voor dat enorme installatiebestand. Hebben we het hier over de 100 4K backgrounds of over de nieuwe versie van notepad die in een hogere programmeertaal is geschreven waardoor zon programmatje van eigenlijk maar 50 KB nu ineens 200 MB groot is geworden?
Datzelfde zie ik namelijk op de ipad waar games die oorspronkelijk op de amiga verschenen nu in een nieuw framework zijn gegoten en dus nu niet meer 800KB maar 150 MB groot zijn geworden.

Prince of persia is daar een goed voorbeeld van zelfde graphics als op de pc toen 400 kb op de ipad een dikke 100 MB of zoiets.

Dat het gewoon allemaal drivers zijn kan ik in ieder geval tegenspreken. Mijn GTX 740 TI werd mooi niet geinstalleerd. Daar mocht ik handmatig de drivers van gaan downloaden en dat is toch echt een hele populaire graka.

Sowiso, dat hoeft tegenwoordig niet in een downloadable install je zit immers al op internet dus dat kan los van windows gedownload worden. IS alles ook gelijk up to date.

MTM - Music for Robots

Door verleemen op zaterdag 10 januari 2015 19:45 - Reacties (3)
Categorie: -, Views: 3.753

http://i61.tinypic.com/15chuo2.jpg
http://open.spotify.com/track/2ho7WzVugMG3zov3gTpQTp
Tone tales of tomorrow - van de lp Music for robots, nu ook op spotify!

Welkom in de wereld van de informatieovervloed. We leven in een wereld waar zo'n beetje alles wat je kunt bedenken te vinden is, van theezakjesverzamelaars tot mensen die in pluche knuffeldierpakken rondlopen, als je het zoekt kun je het tegenwoordig vinden. En als je het gevonden hebt blijkt er een zee aan informatie te bestaan over dat rare obscure thema waarvan je altijd dacht dat je de enige op de wereld was die daarin geÔnteresseerd was. Het is een zegen en een vloek tegelijk. Een zegen, omdat je het kunt vinden en een vloek omdat het allemaal zo vanzelfsprekend is dat het speciale er vanaf is.

Vroeger was dat heel anders, soms deed je jaren om ergens iets over te vinden, of je vond het gewoonweg niet. Daardoor waren de wat obscure zaken heel speciaal. Zo was ik vroeger nogal gefascineerd door de Duitse band Kraftwerk. Iedereen kende Kraftwerk wel van hun hit Autobahn, maar daar hield het dan mee op. Wie ze waren, wat ze nog meer gemaakt hadden wist eigenlijk niemand, mede door toedoen van Kraftwerk zelf die het contact met de buitenwereld op een afstandje hielden, zo ver dat ze zelfs geen telefoon hadden zodat interviewers en andere artiesten geen contact met ze konden opnemen. Heel bewust creŽerden ze op die manier een cultus om zich heen van geheimzinnigheid.

Ik was jarenlang de enige persoon op de wereld die Kraftwerk kende en ik had niemand waarmee ik mijn passie kon delen. Er was gewoon niets over te vinden, en mede daardoor was kraftwerk een van die bandjes van vroeger, met dat ene rare hitje.

Dat veranderde op slag toen ik rond 1991 mijn eerste modem voor mijn Amiga computer, een 9600 baud tornado modem kocht en daarmee op de voorloper van het world wide web, de zogenaamde BBSen terecht kwam. Een BBS ( kort voor bulletin board system ) was een computer waar je naar kon bellen. Niet een computer in een netwerk, maar gewoon eentje ergens in nederland die met een telefoonlijn verbonden was en bij veel van die systemen kon er maar 1 persoon tegelijk inloggen. Het waren computers van universiteiten en verenigingen maar ook van mensen die dat als een hobby runden en ze functioneerden als nieuwsgroepen waar je op allerhande fora over bepaalde themas kon discusieren. Je belde in met een terminal programma haalde het nieuws op, dan hing je op zodat iemand anders in het land ook kon inbellen. Je las alles, schreef eventueel een antwoord, dan belde je weer in waarna jou berichten op het bbs werden geplaatst enzovoorts.

Je kon ook bestanden up en downloaden maar dat ging rete traag. Ik weet nog dat ik een keer een animatie van 1 MB heb proberen te uploaden. Dat duurde dus meer dan een uur en nog geen 5 minuten voor ie binnen was had mijn vader de telefoon opgenomen en verbrak dus de verbinding waardoor het bestand niet aankwam. Het werd natuurlijk een verslaving en vrij snel had ik mijn eerste telefoonrekening van 500 gulden bij elkaar gemodemd:)

Binnen een week had ik op een van die BBsen de Kraftwerk nieuwsgroep gevonden en van de ene dag op de andere veranderde mijn jarenlange isolatie in een wereld waar tientallen mensen mijn passie deelden, ik maakte vrienden, maar ik vond ook eindelijk die hele obscure interviews die in die hele zeldzame gevallen wel waren gemaakt en die ergens in een fanblaadje in noorwegen waren gepubliceerd en door een fan in het engels waren vertaald. Een complete bibliotheek met artikelen en fotos stond tot mijn beschikking, als of ik de doos van pandora had opengerukt.

Maar nog steeds bleef er die zoektocht naar materiaal dat heel moeilijk te verkrijgen was. Bijvoorbeeld bootleg video's van optredens. Via via kreeg je te horen dat iemand daar banden van had en dan via een vriend, die weer een vriend kende kwam je in contact met die persoon waar je dan mee afsprak om dan na een jaar op een festivalletje een kopietje voor 60 gulden te kopen op een manier alsof je coke bij de dealer kocht. En dan had je een zesde generatie kopie, kut beeld, vage kleuren, nauwelijks detail, dof geluid maar dat je als een ware trofee mee naar huis nam en wel 500 keer bekeek om te bestuderen wat zich daar op dat podium met 12 meter aan synthesizerapparatuur afspeelde. Het zelfde gold voor de interviews die je op de bbsen vond, die las je wel 30 keer. Je was echt blij als je zoiets vond.

Tegenwoordig is dat heel anders. Zelfs de meest obscure dingen vind je vrij snel op youtube. Er waren verhalen waar de computers van kraftwerk vast liepen en de hele set zelfstandig werd. Er ging het gerucht dat iemand op die BBsen daar zelfs een opname van had maar die daar heel geheimzinnig over deed en die dat zeker niet prijs gaf juist omdat het daarmee een uiterst waardevol bezit was, als een soort diamant die angstig in je kluis bewaart. We wisten zelfs niet eens of het echt waar was.

Tegenwoordig ga je gewoon naar google en zoek je t op. Binnen vijf minuten had ik al iets gevonden, bij het concert in Osnabruck in 1992 loopt de boel bij Kraftwerk vast. Filmpjes vond ik niet zo snel maar nu omdat er enkele honderden filmpjes van Kraftwerk te vinden zijn. Maar als ik even moeite ga doen kom ik m vast wel tegen.

Mede door die overdaad aan informatie, er hoeft maar 1 persoon op de wereld iets op het net gezet te hebben en ik kan er al bij, is die obsessie voor Kraftwerk ondertussen wel een beetje geluwd. Ondertussen heb ik al foto's van een van hun best bewaarde geheimen, de apparatuur waarop ze spelen. Het was gewoon een kwestie van tijd tot een diehard fan in de pauze met z'n mobiel in de buurt kwam. Ondertussen heb ik gewoon de zelfde vocoder op mijn computer draaien.

http://i60.tinypic.com/wvwhnc.jpg
Voila, de consoles met controllers van de leden van Kraftwerk

Je kunt alles wel vinden, maar nu met die overdaad is het allemaal niet zo speciaal meer als je iets vindt. Een ander probleem is dat je vaak interessantere dingen vindt dan waar je naar op zoek was of erger dat als je specifiek gaat zoeken dat filmpje ondergesneeuwd is geraakt. Van totaal onverkrijgbaar is het nu veranderd in een naald in een hooiberg.

Een van die naalden is iets vergelijkbaars met die obsessie met Kraftwerk en toch iets anders waar ik in die overvloed op het net toch nog mooi 4 jaar mee bezig ben geweest met zoeken. Ik las vroeger veel science fiction, en omdat ik alles 2 de hands kocht ook veel pulp sf zoals Perry Rhodan, maar ook de Amerikaanse horror en sf striptijdschriften als 1984, heavy metal en Creepy waar vroeger de bakken door overproductie vol lagen. In dat soort pulptijdschriften stonden naast de strips en verhalen van die fantastische obscure advertenties.

Je kent ze vast wel. Allemaal postorderartikelen, van x-raybrillen waar je mee door kleren kon kijken, groeisetjes van vleesetende planten, modellen van monsters en super 8 films die speciaal door die postorderbedrijven waren gemaakt. Hele vage sf en horror dat je bestelde door postzegels op te sturen en waar je dan maanden op mocht wachten. Het meeste kon ik niet eens bestellen omdat het Amerikaanse tijdschriften van een paar jaar oud waren. Ik heb in die tijd ook niks gekocht maar het fascineerde me enorm. Afgezien van die super 8 films waren er ook langspeelplaten vol met mysterieuze opnames van geesten, martelkamers, robots en wezens uit de toekomst.

http://i58.tinypic.com/2mn4rx3.jpg

Het zijn platen en films die nooit de bioscoop of de muziekwinkel gehaald hebben, die je alleen daar, bij dat zwart wit in slechte druk afgebeelde advertenties in die pulpbladen kon bestellen.
Het waren geen hoorspelen, daarvan is genoeg te vinden, maar juist een hele duistere nichemarkt.

Tegen de tijd dat iedereen internet had en youtube een beetje begon te lopen had ik die tijdschriften allang niet meer. Na een tijdje ga je andere dingen doen, je verhuisd. Ik weer niet waar ze liggen maar die nieuwschierigheid van wat er in die films gebeurde en wat er op die vage lp's stond is gebleven, en een paar jaar geleden ben ik er naar op zoek gegaan, en, ik kon er helemaal niks over vinden.

Het probleem was dat ik geen titels wist, hoe je dat soort platen moest noemen, waar je ze kon bestellen en wie het uitgeven had. Alleen een soort ongeveer. Soms kom je maar niet op de juiste term. Er moesten toch wel freaks zijn die dat soort dingen verzamelden? Is het novelty? Ja misschien. Maar als je naar novelty sci fi records zoekt kom je alleen maar liedjes tegen zoals Spock sings, of docktering the tardis. Als je naar sci-fi muziek zoekt kom je alleen maar synthesizer muziek van vangelis en Jean michel jarre tegen. Misschien was internet wel groot, maar nog niet zo groot dat ze alles al gearchiveerd hadden. Hoe dan ook, plotseling kwam ik op t idee om Creepy ad in de images zoekterm in te tikken en werd onthaald door honderden pagina's strips met ja hoor, heel af en toe een verdwaalde advertentiepagina met die vage postorder artikelen. En zo via via, door naar de websites te gaan, en comments van bloglezers kwam ik echt na jaren speuren mijn eerste novelty horror record tegen: de Horror 7 inch single van The Johnson Smith Novelty Company.



Nu we de eerste te pakken hadden kwam de rest ook snel, zoals de Soma ( later pickwick ) monster Mash Sounds of terror. En de jaren 60 lp "sounds that make you shiver met een aan een kant ene kwartier lang alleen maar het gehuil en gejammer van geesten. En nu blijkt dat al die obscure advertenties toch nog een behoorlijke achterban aan mensen te hebben die deze producten ook daadwerkelijk hadden gekocht!




Ook de lp waar ik echt naar op zoek was, eentje met science fiction geluiden ben ik uiteindelijk tegengekomen. Dat was toch nog even zoeken, die zijn zeldzamer, of ik gebruik de verkeerde zoektermen en dat bleek " Music for robots van Forrest j Ackerman ( een bekend sf verzamelaar en publisher ) en de hollywood geluidcomponist Frank Allison Coe te zijn.

Dat bleek achteraf toch nog een hele gewilde LP te zijn, zo gewild dat ie nu gewoon op iTunes notabene te koop is en dat voor iets wat je oorspronkelijk alleen bij een obscure postorder uit een pulpblaadje kon bestellen. Het ding is uit 1961 en kost nu 3 x zoveel als toen.


Heelaas staat alleen de gesproken kan A op youtube, de sci-fi geluiden van de B kant staan wel op spotify.. http://open.spotify.com/track/2ho7WzVugMG3zov3gTpQTp er is ook een heruitgave van 2005 waar de textkant is opgefleurd met wat modernere achtergrondmuziek.

Ik heb dan wel niet de echte lp, maar ik heb in ieder geval de inhoud gevonden, met alle informatie die er over te krijgen is. De trofee is binnen, maar toch, ondanks dat ik er zo lang over gedaan heb het te vinden heb ik m nog steeds niet helemaal afgeluisterd, al heb ik me wel voorgenomen dat te doen. Het is wel speciaal, maar gewoon niet meer zo speciaal als in die tijden dat je vroeger triomfantelijk mee naar huis nam, en wel 100 keer beluisterde. Niet omdat het zo gruwelijk goed is, integendeel, het is super cheesy, maar omdat er gewoon niet zo veel te vinden was. Je had alleen maar dat en misschien een jaar later pas weer iets anders wat je zocht. En dat vindt ik best jammer. Eigenlijk hoop ik stiekum op een internetstoring of zoiets zodat ik een weekend gedwongen word om daar mijn aandacht op te richten en me te verliezen in mijn vondst.

MTM - Boek "De vrije man" officieel in de winkel!

Door verleemen op vrijdag 21 november 2014 20:11 - Reacties (16)
Categorie: -, Views: 5.018

http://i61.tinypic.com/35mpssj.jpg
Het boek, naast de ipad waar het op geschreven is

Ja, je leest het goed, het boek, dat oorspronkelijk hier als weblog op tweakblogs begon is vanaf nu officieel te koop. Een echt boek, met een kaft en zelfs een ISBN nummer bij een echte uitgeverij.

WAAR GAAT HET BOEK OVER?

De vrije man is de autobiografie van Marco Willems, beter bekend als MarcoTM in de wereld van kunst, internet en de gayscene van Amsterdam. Het verhaal gaat over het leven van Marco, zijn vreemde jeugd, zijn carriŤre in de kunstwereld, het leven tussen de hoerenjongens in de kraakscene en de tijd dat hij tussen crackjunks in een drugspand in Amsterdam woonde. De vrije man laat de extreme kant van een niet minder extreem persoon zien met de leuke, maar ook slechte kanten van de gayscene, de escortscene en de drugs. Marco laat zien hoe het allemaal zo ver heeft kunnen komen.

Het boek is in Paperback formaat, kleurenkaft en 148 bladzijden
17,95 + 2,20 porto, in totaal dus 20 ballen

Je kunt het hier bestellen: http://boekscout.nl/shop/ViewProduct.aspx?bookId=5284


HOE HET BEGON

Een klein jaar geleden begon ik aan een experiment. Ik wilde een boek schrijven. Ik heb mijn hele leven al korte verhalen en non fictie geschreven waaronder bijvoorbeeld dit blog, en zo langzamerhand begon ik het gevoel te krijgen dat ik het eens groter aan moest pakken en een boek moest gaan schrijven. Dat boek kwam maar niet, vooral omdat ik geen idee had waar het over moest gaan.
Korte verhalen schijven is leuk, maar een boek is minstens 120 bladzijden en ik kon maar geen onderwerp vinden waar ik het gevoel had dat ik het niet alleen vol zou houden zonder dat ik halverwege niets meer te vertellen had. Ik wilde geen boek schrijven met opvul materiaal, of het nou een roman of non fictie zou zijn. Ik wilde een boek dat ikzelf, maar ook mijn lezers interessant genoeg zouden vinden dat we allemaal tot het einde door zouden gaan.


KROEGVERHALEN

Tegelijkertijd was er wel materiaal voor een boek. Ik heb namelijk een behoorlijk extreem leven gehad, mede omdat ikzelf niet minder extreem ben en mede daardoor andere extreme mensen aantrek en dus behoorlijk rare situaties beland. Een beetje soort zoekt soort denk ik zelf. Een aantal van die situaties waren vreselijk leuk, maar soms ook heel erg naar en ik heb altijd gezegd dat als ik dit zou opschrijven dat het in ieder geval een erg goed boek zou worden. Toch wilde ik dat boek eerst niet schrijven, ik had het een en ander nog niet goed verwerkt.

Maar als ik in de kroeg kwam, of er kwamen vrienden op bezoek kwam het nogal vaak voor dat ik over mijn belevenissen vertelde, soms in den treure toe, op de een of andere manier kwam ik steeds op dat soort verhalen terecht wat mij het gevoel gaf dat ik een beetje in het verleden aan t leven was, zoals oudere mensen dat vaak doen. Daar moest een eind aan komen en de beste manier om dat de doen en nieuwe ruimte in je hoofd te scheppen is door het op te schrijven.

Een aantal van die belevenissen maar ook inzichten heb ik verwerkt als blogposts hier en op een bepaald moment schreef ik een blog over een van mijn levensfilosofieŽn dat als titel de vrije man droeg. En plotseling zag ik het, dit is het boek dat maar niet wilde komen.

Ik besloot om aan te kondigen dat dit een boek zou worden met als doel om iedere keer als er een hoofdstuk af was ik het als blogpost zou schrijven. Eigenlijk verwachte ik dat dit op zn minst een paar maanden in beslag zou nemen, maar tot mijn eigen verbazing had ik na 10 dagen 10 hoofdstukken af, 148 bladzijden in totaal en het zat ook nog eens goed in elkaar. De reden is natuurlijk dat ik de kern van alle verhalen al klaar had, ik had ze immers al vele malen aan mensen verteld en her verteld. Het was al behoorlijk consistent. Alleen nu moest het compleet, in chronologische volgorde. Het moest een op zichzelf staand geheel worden. En dat is me gelukt.

Het was wel een beetje eng soms. In mijn blogs vertel ik niet te veel over mezelf omdat de verhalen zou kleuren. Zo heeft het geen zin om bij een review van een imac te gaan roepen dat ik bisexueel ben, of dat mijn opa zelfmoord heeft gepleegd. Een beetje flamecontroll is op zn plaats.

Maar dit was een autobiografie, en daar leg je je hele ziel en zaligheid in bloot en ik was wel een beetje zenuwachtig hoe dat op een toch wel macho site als tweakblogs ontvangen zou worden.
Maar het viel allemaal mee, afgezien van flink wat kritiek op spelfouten bleven de mensen doorgaans heel positief en geÔnteresseerd.

http://i62.tinypic.com/23h379k.jpg
De binnenkant...

EBOOK

In de tijd dat ik mijn boek als blog publiceerde had ik gemiddeld 2000 lezers per aflevering, het werd dus gelezen en toen dat afgerond was heb ik alle blogs samen gevoegd en als epub gratis als download aangeboden, met een kaftje en een inhoudsopgave en ook die download pagina is bijna 3000 keer bekeken. Hoeveel mensen het uiteindelijk echt gelezen hebben weet ik natuurlijk niet maar ik kreeg wel response, voornamelijk van mensen die ik helemaal niet kende en iedereen was er zeer over te spreken, ik heb er zelfs vrienden aan overgehouden die tegenwoordig op bezoek komen. Als klap op de vuurpijl zijn er zelfs 2 tweakers die een bedrag op mijn paypal account hadden gestort. Ik had echt niet verwacht dat mensen dat daadwerkelijk zouden doen.

Daarna heeft het boek een half jaar in de la gelegen. Het ebook werd wel af en toe geupdated, ik kreeg af en toe een mailtje van iemand die t gelezen had en ergens vond ik het wel goed zo, Ik had mijn experiment tot een goed einde gebracht en boek werd gelezen. Wat wil een mens nog meer.

Maar tegelijk was er toch dat zeurderige stemmetje in mn hoofd dat niet tevreden was, als of ik het niet helemaal af had gemaakt. Het was nog geen echt boek. Natuurlijk is een ebook ook een echt boek, de laatste tien boeken die ik gekocht en gelezen heb zijn allemaal ebooks die ik in itunes had gekocht. Maar toch, je weet wel, niets om vast te pakken en trots boven je hoofd te houden of je vijanden mee om de oren te meppen, en omdat ik toch al een beetje doelloos schip was besloot ik om een uitgeverij te zoeken die er een echt papieren boek van zou produceren.

Nu had ik natuurlijk allerlei bekende uitgeverijen al Meulenhoff of de bezige bij kunnen aanschrijven en mijn manuscript kunnen sturen, maar het hoe en wat werd me niet duidelijk, ik kon eigenlijk geen adressen daarvoor vinden en tegelijk was er natuurlijk de twijfel of dat soort uitgeverijen juist mij zouden willen hebben. Ook al was het een echt boek, het voelde als een van mijn hobbyprojectjes of gewoon eerlijk, ik kneep m een beetje:)


UITGEVERIJ BOEKSCOUT

Na een tijdje internetten vond ik een uitgeverij dat niet te hoge eisen stelde, namelijk boekscout.nl
Boekscout is een on-demand uitgeverij. Dat wil zeggen dat er geen voorraden zijn, maar dat het boek in een digitaal bestand ( waarschijnlijk pdf ) op de server opgeslagen staat en dat als iemand het boek in de webwinkel besteld het boek op een speciale machine wordt gedrukt. Het eindresultaat is een echt boek, met een kleuren kaft, gelijmde rug, bladzijden, streepjescode en zelfs een ISBN nummer zodat winkels het ook officieel kunnen bestellen. Het ziet er uit als een boek, voelt als een boek en t ruikt als een boek. Echt boek dus.

De werkwijze is simpel, account aanmaken en manuscript opsturen. De eisen zijn niet al te hoog. Als het maar enigszins leesbaar is en bepaalde zaken zoals racisme worden vermeden is er een grote kans dat je geaccepteerd wordt. Boekscout spreekt zelf van een kans van 85%.
Natuurlijk zijn er dan een hoop mensen die gaan roepen dat het geen boek is, dat de kans dat een grote uitgeverij je wil hebben een heel stuk lager is en dat wat je geschreven hebt al helemaal geen literatuur is omdat in weze bijna elke drol gepubliceerd wordt.
Maar eigenlijk heb ik daar helemaal geen boodschap aan. Ik weet dat mensen mijn boek goed vonden, dat het dus leesbaar is en inhoud heeft. Wat mij betreft is t simpel. Ik wil dat een uitgeverij mijn boek over de normale kanalen uitgeeft. Ik heb nu een boek, een uitgeverij, het is in de handel dus als ik in de kroeg aan iemand vertel dat ik bezig ben een boek uit te geven en daarover in gesprek ben met mijn uitgever vindt ik dat helemaal legitiem.

TOCH NOG EEN HOOP WERK

Maar goed, eerst het manuscript opgestuurd als in "fire and forget" nog geen vier dagen later kwam het eerste telefoontje, ze hadden het gelezen en ze zagen er wel wat in. Er waren wel wat ruwe kantjes aan die aangevuld of herschreven dienden te worden ( dus ze hadden het ook echt gelezen ) en er zaten nogal wat schrijf en stijlfouten in die eventueel door een corrector verbeterd dienden te worden.

Dat laatste was de eerste tegenslag. ik weet van mezelf dat ik niet foutloos schrijf en ik hoopte toch echt dat zijn daar correctoren voor in dienst hadden. Dat bleek dus mooi niet zo te zijn, ze hadden wel adressen van mensen die dat deden, maar die vroegen wel mooi 7,50 per duizend woorden, een kleine 300 euro voor dit boek dus. En laat ik nou net een flinke investering gedaan hebben waardoor er geen geld was. Ik zag het schip al zinken. Dan maar zelf proberen alle fouten er uit te halen. Maar zelfs na 5 keer het boek herlezen te hebben werd het manuscript tot 3 keer toe afgekeurd.

Gelukkig heb ik een moeder met een gepensioneerde vriendin die lerares Nederlands is geweest. Ze zou vragen of ze wilde helpen. Dat vond ik eigenlijk geen goed idee. Ik had een biografie geschreven waar behoorlijk wat zaken over mij en mijn familie maar ook wat voor viespeuk ik soms wel niet ben en dat zou dan door een behoorlijk bekende gecorrigeerd gaan worden. Er stonden zelfs dingen in waar zij een deel aan had en ik verwachtte dan ook een boze neen! Terug. Maar nee ze heeft het braaf gecorrigeerd, wel het een en ander besproken met mijn moeder, maar het viel allemaal in goede aarde. Uiteindelijk is mijn manuscript goedgekeurd.

Dan was er nog die andere eis, ik moest 40 emailadressen verzamelen voor een eenmalige promotie van mijn boek als het uitkwam. Er was alleen 1 addertje onder het gras. Ik moest van iedereen toestemming hebben.

http://i58.tinypic.com/f0cbjt.jpg
De achterkant.

CONFRONTEREND

Mijn boek tot nu toe was dan wel iets dat ik het grote publiek in had gegooid, maar waarvan ik eigenlijk niet verwachtte dat de vrienden van mijn ouders en bepaalde familieleden perse lucht van hoefden te krijgen. Ik heb toch al een moeder die zich aantrekt wat de buren allemaal niet over ons zouden zeggen. Maar afgezien dat ik amper 11 emails via mn facebook wist te be,achtigen kwamen de rest via mijn moeder die doodleuk de emails gaf van mensen die in t boek voorkwamen en een aantal zeg maar rustig " zwarte kousen kerk " familieleden die dus vandaag een mailtje hebben gehad over een boek waarin staat hoe je moet fistfucken en welke drugs je daar het beste voor kunt innemen:) ( verwacht weer niet te veel, dat is maar 1 alinea)

Er gaan straks dus behoorlijk wat slapende honden wakker worden. Gelukkig moest ik van de uitgeverij het boek anonimiseren, dat wil zeggen de namen en bepaalde personen fingeren ( alle gelijkenissen van namen en situaties berusten op toeval:) ik heb het zo geschreven dat niemand zich specifiek zal herkennen, het zijn situaties en geen aanvallen op personen. Maar dan nog ga ik nu wel mooi met de billen bloot.

Maar okay, wie A, zegt moet ook B zeggen en vandaag 21 november hebben 40 bekende mensen het promotiemailtje van mijn boek in hun postbus staan ( en tot nu toe alleen maar felicitaties)

Uiteindelijk was het toch wel 3 maanden werk voor het boek er ook echt was. De correctieproeven, de emails, maar ook de omslagfoto die een paar keer herzien werd, iedere keer was er weer een bepaalde hoge drempel waar ik mezelf overheen moest tillen en wat best bedreigend voelde allemaal. En toch heb ik het uiteindelijk allemaal volbracht. Iets in mij zei, go with the flow marco, laat het gewoon gebeuren. En nu is het dus gewoon toch gebeurt.

het boek is er. Ik heb het eerste exemplaar gister met de post ontvangen. Ziet er uit als een boek, voelt als een boek, is wel een beetje dun vind ik. Net zo dik als een pocketboek, maar omdat het groter is lijkt het minder dik dan ik voor mijn gevoel zou hebben verwacht. Ik heb boeken met minder bladzijden die 2 keer zo dik zijn,maar het zit wel goed in elkaar het is echt en je kunt het bestellen.

Het is ook niet goedkoop, met porto er bij zit je op 20 euro, voor iets wat als een grotere oplage bij de bruna misschien 13 euro zou hebben gekost. Maar dat bekijk ik vanuit het standpunt van iemand met een minimuminkomen. Misschien is de prijs zelfs goed want dingen die veel kosten geven ook het gevoel van kwaliteit.

het boek ligt niet in de reguliere winkel. Het principe van on-demand uitgeven is dat het boek per bestelling wordt gedrukt, een per keer dus, te bestellen in de webshop waar de andere boeken van de uitgeverij te vinden zijn. Het grootste gedeelte van de promotie is ook aan mijn rekening, daarvoor zijn oa die 40 email adressen maar ook mijn filmpjes op mijn youtubekanaal, mijn tekstjes op mijn facebook en een blog als dit. Het moet allemaal via mond op mond reklame.

Ik ga er helemaal niet vanuit dat ik rijk ga worden met dit boek. Dat was ook niet de opzet. Ik wilde gewoon een boek schrijven, een echt boek en dat boek is er nu.
Ik vind het ook leuk als mensen mijn boek lezen, dat ze me er over mailen, maar of ze nou het boek kopen of lenen of op de een of andere manier het boek op de piratebay vinden maakt mij niets uit, nou ja geld is niet vies natuurlijk.

Heelaas was een van de voorwaarden dat het blog en het ebook niet meer verspreid mag worden, de uitgever beschikt de eerste 2 jaar over het alleen recht als uitgever en ik heb dus alle links verwijderd en ze houden me in de gaten, toen ik nog ergens op t net een linkje bleek te hebben kreeg ik daar mooi een berichtje over van ze. Maar ach, de protoversie rouleert vast wel ergens, die dingen gaan na een tijd een eigen leven leiden en puur persoonlijk ben ik van mening dat zoiets alleen maar meer naamsbekendheid en verkopen oplevert. Maar heelaas heb ik dat recht niet en zal ik het dus niet electronisch verspreiden.

Het boek is af, het is te koop, dus hup hup hup aanranden dat spaarvarken
En kopen die hap of zoiets, je ziet maar, zolang je maar gelukkig bent.

Le groeten van marco ( auteur van de vrije man )


En dan nu officieel...
------------------------------------------

MarcoTM - De vrije man

http://i60.tinypic.com/ienwbq.jpg

Paperback, kleurenkaft en 148 bladzijden
§ 17,95 + 2,26 portokosten


De vrije man is de autobiografie van Marco Willems, beter bekend als MarcoTM in de wereld van kunst, internet en de gayscene van Amsterdam. Het verhaal gaat over het leven van Marco, zijn vreemde jeugd, zijn carriŤre in de kunstwereld, het leven tussen de hoerenjongens in de kraakscene en de tijd dat hij tussen crackjunks in een drugspand in Amsterdam woonde. De vrije man laat de extreme kant van een niet minder extreem persoon zien met de leuke, maar ook slechte kanten van de gayscene, de escortscene en de drugs. Marco laat zien hoe het allemaal zo ver heeft kunnen komen.

Klik hier om te bestellen: http://boekscout.nl/shop/ViewProduct.aspx?bookId=5284


------------------- end of line >